BMW M5 – sportowa wersja BMW serii 5 produkowana przez niemiecki koncern BMW od 1984 roku. Od 2024 roku produkowana jest siódma generacja modelu. == Pierwsza generacja == BMW M5 I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1984 roku. Pojazd oparto na modelu serii 5 E28. Po raz pierwszy inżynierowie z M Motorsport postanowili zbudować coś niezwykłego po niezbyt udanym, modelu M1 z lat 70.. Wykorzystując jego silnik o mocy 277 KM, postanowili go zamontować do seryjnej „piątki” i wygenerować z niego jeszcze więcej – aż 286 KM. Samochód produkowano jedynie przez 4 lata, ponieważ zadebiutował on stosunkowo późno po modelu bazowym. Ten zdążył się w międzyczasie zestarzeć, doczekując się następcy, który również otrzymał sportowy wariant M5 === Dane techniczne === == Druga generacja == BMW M5 II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1988 roku. Zaprezentowany w 1988 roku sportowy model M5, bazujący na modelu BMW serii 5, otrzymał kod fabryczny E34. M5 E34 była drugim po M5 E28 sportowym modelem serii 5. Jako źródło napędu postanowiono zamontować silnik z BMW M1, który wcześniej montowano również w M5 starszej generacji. Model M5 wykonywany był całkowicie ręcznie w zakładach BMW Motorsport. W 1990 roku w ramach dobrowolnej umowy między firmami Audi, BMW i Mercedesem podpisano porozumienie zakładające instalowanie w ich samochodach elektronicznego „kagańca” ograniczającego prędkość maksymalną do 250 km/h. W 1992 roku pojawiła się mocniejsza odmiana tego samego silnika tym razem z powiększoną pojemnością 3,8 l i mocą 340 KM. Nigdy jednak nie produkowana na rynek USA, przez cały okres produkcji była tylko odmiana z silnikiem 3.5. Samochód po roku 1992 oferowany był również z nadwoziem touring (kombi), a od wiosny 1994 roku ze skrzynią manualną Getrag o 6 przełożeniach i tzw. szerokim grillem na przodzie, który dotychczas był zarezerwowany dla modeli E34 z silnikami V8, także z pakietem Nürburing, który zawierał: Servotronic, tylny stabilizator o gr. 19 mm, a w przypadku Touringa 20 mm, koła 9x17 z oponami 255/40R17, oraz EDC (Electronic Damper Control), czyli elektroniczną kontrolę amortyzatorów. Produkowane były także specjalne krótkie serie M5: Cecotto, Winkelhock, Naghi Motors, 20 Jahre, UK Limited Edition oraz M5 Touring „Elekta” edition. Produkcję rodziny E34 zakończono w 1995 roku, jednak wersja touring (kombi) jako jedyna była produkowana do połowy 1996, w tym również M5 w tej właśnie wersji. === Dane techniczne === === Edycje limitowane === Cecotto Edition – wersja powstała na cześć kierowcy wyścigowego Johnny’ego Cecotto. Model został wyprodukowany w 22 egzemplarzach z szerokim wyposażeniem dodatkowym. Limitowana seria M5 była oferowana w dwóch kolorach nadwozia – Lagoon Green metallic i Mauritius Blue metallic. Winkelhock Edition – wersja powstała na cześć kierowcy wyścigowego Joachima Winkelhocka. Model został wyprodukowany w 51 egzemplarzach w kolorach Jet Black i Sterling Silver metallic. 20 Jahre Motorsport Edition – wersja wyprodukowana w liczbie 20 egzemplarzy z okazji dwudziestolecia działalności BMW Motorsport. UK Limited Edition – edycja powstała w liczbie 50 sztuk z okazji zakończenia produkowania modelu z kierownicą po prawej stronie. == Trzecia generacja == BMW M5 zostało zaprezentowane po raz pierwszy w 1998 roku. Model o kodzie fabrycznym E39 zaprezentowany został w 1998 roku na salonie w Genewie. Znów, to sportowa odmiana modelu BMW serii 5, której produkcja rozpoczęła się w październiku tego samego roku. W sumie wyprodukowano 20,482 E39 M5 od 1998 do 2003. BMW M produkowało trzy różne wersje E39 M5, europejską zwaną (LHD) i wersję na rynek angielski i japoński (RHD versions), w produkcji była także wersja na rynek Ameryki Północnej, E39 M5 był sportowym sedanem bazującym na modelu serii „5”. Po raz trzeci inżynierowie z M-Motorsport postanowili zbudować coś niezwykłego na podwoziu popularnej „piątki” po bardzo udanym, modelu E34 M5 z lat 1989–1995. Ten niepozorny samochód bawarskiej firmy charakteryzował się osiągami godnymi aut typowo sportowych – 400-konny, 4.9-litrowy silnik V8 pozwalał na rozpędzenie auta do 100 km/h w czasie 5,3 s. Jak większość aut tego typu posiada blokadę prędkości – do 250 km/h, po jej zdjęciu bez problemu pojazd może rozpędzić się do około 300 km/h. Tak jak wszystkie M5, model bazował na zwykłym modelu BMW serii 5. Został on jednak wyposażony w o wiele bardziej agresywne, wzmocnione nadwozie, sportowe niższe zawieszenie, sportowy zestaw ospojlerowania o mniejszym oporze aerodynamicznym (zderzaki, lusterka, lotka na klapie), większe i szersze koła mające zapewnić lepszą trakcję i prowadzenie auta, oraz komplet oznaczeń z logo „M-Power” (w tym między innymi emblematy, listwy). BMW M5 E39, w przeciwieństwie do poprzednika, jak i następcy, występowało tylko w jednej wersji nadwoziowej, a mianowicie jako 4-drzwiowy sedan. E39 w przeciwieństwie do swoich dwóch poprzedników (E34 M5) i (E28 M5), nie był budowany ręcznie. Powodem tego było zwiększenie produkcji, lecz nie było to możliwe w oryginalnej hali produkcyjnej firmy M-Motorsport. Toteż produkcja E39 M5 odbywała w mieście Dingolfing obok innych seryjnych „piątek”. Na decyzję zaważającą o produkcji nowej generacji BMW M5 wpłynęła konkurencja. BMW zadecydowało w swoim stwierdzeniu o zaprzestaniu produkcji BMW M5, ponieważ uważano, że model 540i zaprezentowany w 1996 roku wraz z połączeniem manualnej skrzyni biegów o 6-przełożeniach i silnikowi V8, o 4 litrowej pojemności i mocy 286 KM wystarczą jako odmiana sportowa całej serii E39. Jednak gdy Jaguar wypuścił swoją wersję XJR o mocy 320 KM (później 363 KM), a odwieczny rywal Mercedes-Benz wyprodukował następcę popularnej 500-setki – Mercedesa W210 E55 AMG, zastępując odmianę E50, która nie sprzedawała się tak jak zakładano, BMW uznało, że byłaby to ogromna strata finansowa. Odpowiedzią BMW była zmodyfikowana wersja silnika E39 M5 z 4,9-litrowym silnikiem o mocy 400 KM. === Silniki === Za bazę do zmodyfikowanego silnika służył blok 4,4-litrowego M62B44, o pierwotnej mocy 286 KM. Mimo identycznej mocy jak poprzednik M60B40, następca posiadał lepszy moment obrotowy, zużywał mniej paliwa i wyeliminowano w nim problem (The Nikasil problem) napotykany gdy tankowano niskiej jakością paliwa lub paliwa zawierające dużą ilość siarki. Było to częstym zjawiskiem w UK, Stanach Zjednoczonych i Brazylii. Osady siarki powodowały uszkodzenia górnej części cylindrów, gdzie paliwo miało kontakt z cylindrami. W trakcie spalania mieszanki z czasem powodowało to degradacje powierzchni metalowych i spadek kompresji w cylindrach. Po wyeliminowaniu kłopotów powiększono pojemność z 4,4 l do 4,9 l. Między innymi po tej zmianie, silnik osiągał (300 kW / 408 KM) w swojej pierwotnej wersji. Taki też model zaprezentowano dziennikarzom do testów. Jednak w koniecznością sprzedawania modelu na innych rynkach (USA) zmodyfikowano układ wydechowy obniżając lekko moc, kosztem lepszej emisji spalin. Wszystkie produkcyjne wersje posiadały równe 400 KM i 500 Nm. === Dane techniczne === == Czwarta generacja == BMW M5 IV został zaprezentowany po raz pierwszy w 2005 roku. Sportowy model o kodzie fabrycznym E60 znów bazował na BMW serii 5. Było to czwarte wcielenie M5. Samochód charakteryzował się ponad 500-konnym silnikiem V10 o pojemności 5 litrów, pozwalał on na rozpędzenie auta do 100 km/h w czasie ok. 4,7 s. Samochód tak jak poprzednicy wyposażony jest w ogranicznik prędkości – do 250 km/h. Tak jak wszystkie M5, model bazował na zwykłym modelu BMW serii 5. Został on jednak wyposażony w bardziej agresywny sportowy zestaw ospojlerowania o mniejszym oporze aerodynamicznym (zderzaki, lusterka, lotka na klapie itp.), większe i szersze koła mające zapewnić lepszą trakcję i prowadzenie auta oraz komplet oznaczeń (w tym między innymi emblematy, listwy, wyposażenie wnętrza itp.). BMW M5 E60, w przeciwieństwie do poprzednika, występował w dwóch wersjach nadwoziowych, jako 4-drzwiowy sedan i 5-drzwiowe kombi (Touring). M5 zyskało silnik z bolidu BMW M POWER///. === Dane techniczne === == Piąta generacja == BMW M5 V został zaprezentowany po raz pierwszy w lipcu 2011 roku. Samochód otrzymał kod fabryczny F10. Podobnie jak w przypadku poprzedników, model M5 bazuje na BMW serii 5. Jest to piąte wcielenie M5. Samochód charakteryzuje się podwójnie turbodoładowanym 560-konnym (wersja Competition – 575 KM) silnikiem V8 o pojemności 4,4 l, który pozwala na rozpędzenie auta do 100 km/h w czasie ok. 4,3 s. Samochód wyposażony jest w ogranicznik prędkości – do 250 km/h. Tak jak wszystkie M5, model bazował na zwykłym modelu BMW serii 5, w tym wypadku modelu (F10). Został on jednak wyposażony w bardziej agresywny sportowy zestaw ospojlerowania o mniejszym oporze aerodynamicznym (zderzaki, lusterka, większe i szersze koła, lotka na klapie itp.), większe i szersze koła mające zapewnić lepszą trakcję i prowadzenie auta oraz komplet oznaczeń (w tym między innymi emblematy, listwy itp.). BMW M5 F10, w porównaniu do poprzednika, zużywa znacznie mniej paliwa(ok. 31%). To dużo, zważywszy na większą masę. Emituje on także znacznie mniej szkodliwych spalin(w porównaniu do BMW M5(E60) jest to 21%). Średnie zużycie paliwa nowej wersji M5 to średnio 9,9 l na 100 km, podczas gdy starszy odpowiednik potrzebuje średnio 14,3 l. Wielu specjalistów zarzuca temu modelowi zastosowanie silnika z turbodoładowaniem tym samym odbiegając od tradycji tego modelu, w którym zawsze można było znaleźć silnik bez doładowania. Wiosną 2014 roku BMW świętowało 30. rocznicę wprowadzenia na rynek pierwszego modelu M5. Z tej okazji niemiecki koncern przygotował specjalną limitowaną edycję BMW 30 Jahre M5. Samochód, który powstanie w krótkiej serii 300 egzemplarzy, napędzany jest doładowanym silnikiem o mocy 600 KM i momencie obrotowym 700 Nm. Tym samym w czasie produkcji był najmocniejszym i najszybszym M5 w historii – przyspieszenie do 100 km/h trwa 3,9 s. === Dane techniczne === == Szósta generacja == BMW M5 F90 – sportowy sedan klasy wyższe