Renault Clio – samochód osobowy klasy aut miejskich produkowany pod francuską marką Renault od 1990 roku. Od 2025 roku produkowana jest szósta generacja pojazdu. == Pierwsza generacja == Renault Clio I zostało po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowane w 1990 roku jako następca Renault 5. Nazwa Clio wywodzi się od Klio, greckiej muzy historii. Pojazd zyskał duże uznanie w oczach dziennikarzy, którzy nagrodzili go tytułem „Samochód roku 1991”. W początkowej fazie produkcji, samochód oferowano z benzynowymi silnikami o pojemnościach 1.1 l (oznaczenie C1E), 1.2 l (E5F, E7F) i 1.4 l (E6J, E7J), oraz wysokoprężnym silnikiem o pojemności 1.9 l (F8Q). Z czasem gamę jednostek napędowych uzupełniły silniki o pojemności 1.8 l (F3P), oraz stosowane w usportowionych wersjach jednostki szesnastozaworowe 1.8 16V (F7P w Clio 16V), oraz 2.0 16V (F7R w limitowanej wersji Clio Williams). W marcu 1994 roku Renault Clio zostało poddane modernizacji, w wyniku której pojawił się model o oznaczeniu „Phase II” (faza druga). Zmiany obejmowały zewnętrzne elementy wystroju nadwozia (m.in. atrapa chłodnicy, listwy boczne, tylne lampy, lusterka zewnętrzne), a także drobną kosmetykę wnętrza (nowe wzory tapicerki, przełączniki itp.). Powiększono też wyposażenie z zakresu bezpieczeństwa biernego (m.in. zastosowano pirotechniczne napinacze pasów bezpieczeństwa). Z oferty zniknął przestarzały silnik 1.1 l. W 1996 roku dokonana została ostatnia modernizacja Clio, czego efektem był model „Phase III” (faza trzecia). Zmiany widoczne były przede wszystkim w przedniej części pojazdu. Pojawiły się nowe, większe reflektory, atrapa chłodnicy zintegrowana ze zderzakiem, oraz inne detale jak trzeci stop na tylnej klapie. Wzmocniono elementy płyty podłogowej oraz nadwozia co zaowocowało znacznym poprawieniem bezpieczeństwa. Gama silnikowa została uzupełniona o nową konstrukcję benzynową o pojemności 1149 cm³ (D7F). W tej wersji Clio I produkowane było do 1998 roku. Renault Clio pierwszej generacji zostało wyprodukowane w 4 milionach egzemplarzy. === Wersje wyposażeniowe === RL – podstawowa RN – średnia RT – wysoka S – lekko usportowiona wersja na bazie Clio 1.4 RN RTi – usportowiona, z ośmiozaworowym silnikiem 1.4 l (E7J) o mocy ok. 80 KM RSi – usportowiona, z ośmiozaworowym silnikiem 1.8 l (F3P) o mocy 109 KM (od roku 1995- 107 KM) 16V lub 16s – sportowa, z silnikiem 1.8 16V (F7P) o mocy 136 KM (16v katalizator) lub 140 KM (16s) (tylko „Phase I” i „Phase II”) RC (inaczej „Societe”) – dwuosobowa wersja dostawcza === Wersje specjalne === Baccara – luksusowa wersja Clio I (m.in. skórzana tapicerka, klimatyzacja, wspomaganie kierownicy) dostępna z ręczną i automatyczną skrzynią biegów i silnikami o pojemności 1.4 (E7J) oraz 1.8 l (F3P). Williams – limitowana, sportowa edycja z silnikiem 2.0 16V (F7R) o mocy 150 KM (tylko „Phase I” i „Phase II”). Campus Graffiti – wersja Clio dla młodzieży dostępna w kolorach (białym, czarnym, malinowa czerwień, wrzosowy błękit). Be Bop – wersja Clio I dostępna od marca 1994 roku. Nadwozie: 3 i 5 drzwiowe. Silniki: benzynowy 1.2 i 1.4 oraz wysokoprężny 1.9. Wprowadzone wyposażenie seryjne: środkowe nawietrzniki, nowa środkowa konsola, gniazdo zapalniczki, 3-ramienna sportowa kierownica, wycieraczka tylnej szyby, sygnalizacja nie zgaszenia świateł po wyłączeniu silnika, oświetlenie bagażnika, drzwi częściowo pokryte tkaniną, niebieski dywanik. Oasis Chippie Mexx Grand Prix – wyprodukowano 500 sztuk. Napędzany był silnikiem F7P 1.8 16V. Jedynym dostępnym kolorem był niebieski metalizowano-perłowy. Takie auta najczęściej trafiały do miłośników Renault. MTV – tylko Phase 3. Bardzo rzadka wersja na Amerykę Łacińską. Samochód został wyposażony w aluminiowe felgi, dwie poduszki powietrzne, dodatkowe zegary oraz przyzwoite nagłośnienie. Maxi paradise – tylko Phase 3 (2 poduszki powietrzne, wspomaganie kierownicy, centralny zamek z pilotem, instalacja audio, szyberdach, charakterystyczne srebrne pełne kołpaki). === Silniki === == Druga generacja == Renault Clio II został po raz pierwszy zaprezentowany wiosną 1998 roku. Zaprojektowany od podstaw samochód wyróżniał się nowoczesną stylistyką, wyraźnie nawiązującą do poprzednika. Gama silników składała się ze zmodernizowanych jednostek 1.2 l (D7F) i 1.4 l (E7J) znanych z poprzedniej generacji Clio, oraz 1.6 l (K7M) i 1.6 16V (K4M) stosowanych wcześniej w większym modelu Renault Mégane. Dostępne były też silniki wysokoprężne – wolnossący oraz turbodoładowany – o pojemności 1.9 l. W 2000 roku pojawiła się jednostka 1.4 16V (K4J), natomiast rok później 1.2 16V (D4F), która zastąpiła ośmiozaworowy silnik 1.4 l (E7J). Także w 2000 roku pojawiła się sportowa wersja Clio II o nazwie Sport. Napędzana była silnikiem o pojemności 2.0 l (F4R) i mocy 172 KM. Pozwalała rozpędzać Clio do 100 km/h w czasie 7,3 sekundy i osiągać prędkość 220 km/h. W 2001 roku wprowadzono na rynek wersję V6 z silnikiem o mocy ponad 230 KM z modelu Laguna, zmodyfikowanym przez oddział Renault Sport. Moc pojazdu przenoszona była z centralnie umieszczonego silnika tuż za przednimi fotelami na tylną oś. Wersja V6 standardowo wyposażona była w 17-calowe aluminiowe felgi. Pojazd przyśpiesza do 100 km/h w czasie 6,4 s i osiąga prędkość maksymalną 235 km/h. W 2000 roku wprowadzono na rynek także wersję z czterodrzwiowym nadwoziem typu sedan, zwaną w zależności od rynku Renault Clio Symbol, Renault Clio Sedan lub Renault Thalia. W tym samym roku Clio II przeszło gruntowną modernizację, w wyniku której powstał model „Phase 2”. Zewnętrznie różnił się on całkowicie nową przednią ścianą nadwozia, tylnymi lampami, tylnym zderzakiem, listwami bocznymi i innymi detalami. Od nowa zaprojektowano wówczas wnętrze pojazdu, oraz wprowadzono zmiany w zawieszeniu oraz wyposażeniu odpowiedzialnym za bezpieczeństwo bierne. Od tego czasu Renault odeszło również od dotychczasowego systemu oznaczeń poziomu wyposażenia (RL, RN, RT itp.), na rzecz nowych określeń pochodzących z języka francuskiego (Authentique, Expression, Dynamique itp.). Nowością były turbodoładowane wysokoprężne jednostki napędowe typu common rail o pojemności 1.5 l (K9K) i mocach 65, 82 lub 100 KM. Stosowano je w modelach dCi. Wraz z liftingiem, ze współpracą z niemiecką firmą Porsche, zwiększono moc silnika V6 z 230 do 255 KM, dzięki czemu pojazd osiąga 100 km/h w czasie 5,8 s oraz prędkość maksymalną 250 km/h. Kolejna modernizacja pojazdu miała miejsce jesienią 2003 roku, kiedy pojawił się model „Phase 3”. Zakres zmian był jednak niewielki i ograniczał się głównie do kosmetyki poprawiającej nieco wygląd samochodu (m.in. Delikatne przemodelowanie przedniego zderzaka czy „nerek” atrapy chłodnicy.). W tej formie auto dotrwało do 2005 roku, kiedy zaprezentowano jego następcę – Clio III. Nie spowodowało to jednak zakończenia produkcji Clio II. Samochód po następnej modernizacji ("Phase 4"), po debiucie Clio III był w dalszym ciągu oferowany na niektórych rynkach pod nazwą Clio Storia lub Clio Campus (m.in. w Polsce). Aby unowocześnić przestarzałą sylwetkę Renault zmieniło lekko wygląd wersji Storia/Campus. Zmianie uległ tył,przód oraz podzespoły. Następca modelu Thalia został zaprezentowany w 2008 roku na bazie modelu II, a nie III generacji. Kolejna modernizacja (Phase V), miała miejsce w 2009 roku. W związku z liftingiem zmieniono zderzaki, przemodelowano atrapę chłodnicy, dodano chromowane akcenty na zewnątrz i wewnątrz pojazdu, oraz wprowadzono wspomaganie kierownicy jako seryjne, już w podstawowej odmianie. W 2012 roku podczas targów motoryzacyjnych w São Paulo zaprezentowano model Clio Mercosur/Clio Mio będący zmodernizowanym modelem drugiej generacji. Auto przeznaczone jest na rynek Ameryki Południowej. Pojazd otrzymał nowy pas przedni z nowymi reflektorami oraz atrapą chłodnicy, a także nowy pas tylny z nowymi lampami i klapą bagażnika. === Wersje wyposażeniowe === ==== Wersje (Phase 1) ==== RL RN (RTA) RT (RTE) RXT RXE f Sport MTV Tech Far Tech Road (klimatyzacja, 4 poduszki, fotele kubełkowe, CD radio, tylna kanapa dzielona, centralny zamek z konsoli i kluczyka, szyby atermiczne dymione zieleń, lakier perłowy metalizowany, halogeny przeciwmgielne, reflektory podwójne soczewkowe, silnik 1.2 16v 75 KM) Tech Run Initiale Societe (dostawcza) === Wersje (Phase 2, 3 i 4) === Access Alize All Inclusive Authentique Dynamique Expression Extreme / Billabong Fairway Privilege Initiale Initiale Paris Sport Sport Jean Ragnotti Cup Trophy Societe (dostawcza) Storia / Campus MTV === Wersje (Phase 5) === Authentique All Inclusive Societe === Silniki === ==== Silniki Clio (Phase 1, 2 i 3) ==== ==== Silniki Clio Storia (Phase 4 i 5) ==== Benzynowe Dla wersji 1.2 60 LPG w nawiasach kwadratowych podano osiągi przy zasilaniu silnika gazem LPG. Wysokoprężne == Trzecia generacja == Renault Clio III został po raz pierwszy zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie w 2005 roku. Auto zbudowane zostało na bazie płyty podłogowej stworzonej we współpracy koncernu Renault z japońskim koncernem Nissan, dzielonej m.in. z modelem Renault Modus, Nissan Micra oraz Nissan Note. Początkowo pojazd produkowany był jedynie w wersji hatchback w odmianie 3 i 5-drzwiowej, a następnie do oferty w 2007 roku wprowadzono zaprezentowaną podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie wersję kombi pojazdu o nazwie Grandtour, która produkowana jest w Turcji. W 2007 roku zaprezentowana została sportowa wersja pojazdu F1 Team R27, która otrzymała silnik o mocy 197 KM oraz żółty kolor nadwozia z czarnymi elementami. W 2009 roku auto przeszło face lifting (oznaczenie Phase II). Zmieniono m.in. reflektory przednie upodabniając model do Renault Megane oraz atrapę chłodnicy, przedni zderzak w którym zastosowane zostały duże światła przeciwmgłowe. Z tyłu pojazdu zmienione zostały lampy. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 2006 model zajął 1. pozycję, był to pierwszy przypadek, gdy ten sam model zdobył powtórnie pierwsze miejsce. === Wersje wyposażeniowe === Authentique Alizé