Puchar Świata w biathlonie 2025/2026 – 49. edycja zawodów o Puchar Świata w tej dyscyplinie sportu. Sezon rozpoczął się 29 listopada w szwedzkim Östersund. Starty zakończyły się 22 marca w Oslo/Holmenkollen. W dniach 8–21 lutego 2026 roku rozegrane zostały konkurencje biathlonowe w ramach Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2026 w Mediolanie i Cortina d’Ampezzo, których wyniki nie były zaliczane do klasyfikacji Pucharu Świata. Tytułów sprzed roku bronili: Niemka Franziska Preuß i Norweg Sturla Holm Lægreid. W tym sezonie triumfowali reprezentanci Francji Lou Jeanmonnot i Éric Perrot. == Kwoty startowe == 25 najlepszych reprezentacji z poprzedniego Pucharu Świata otrzymuje stałe kwoty startowe. Dodatkowo, osiem dzikich kart przyznawanych jest reprezentacjom, które nie mają stałych kwot startowych. Maksymalnie dwie dzikie karty przyznawane są na reprezentację i płeć, na podstawie listy punktów kwalifikacyjnych IBU. Są one ważne przez jeden trymestr (trzy weekendy Pucharu Świata). === Kwoty startowe dla mężczyzn === 6 zawodników: Francja, Norwegia, Szwecja, Niemcy, Włochy 5 zawodników: Szwajcaria, Czechy, Ukraina, Słowenia, Finlandia 4 zawodników: Austria, Stany Zjednoczone, Belgia, Polska. Bułgaria, Estonia, Rumunia 3 zawodników: Łotwa, Litwa, Kanada, Kazachstan, Mołdawia, Słowacja 2 zawodników: Chorwacja, Chiny 0 zawodników: Korea Południowa, Japonia Dzikie karty – 1 trymestr: Japonia, Australia, Dania, Grenlandia, Korea Południowa, Wielka Brytania Dzikie karty – 2 trymestr: Wielka Brytania, Australia, Korea Południowa, Dania, Grenlandia Dzikie karty – 3 trymestr: Wielka Brytania, Australia, Japonia, Dania, Grenlandia === Kwoty startowe dla kobiet === 6 zawodników: Francja, Niemcy, Szwecja, Norwegia, Szwajcaria 5 zawodników: Włochy, Austria, Ukraina, Czechy, Finlandia 4 zawodników: Polska, Słowenia, Estonia, Słowacja, Bułgaria, Kanada, Belgia 3 zawodników: Łotwa, Stany Zjednoczone, Litwa, Rumunia, Kazachstan, Mołdawia 2 zawodników: Chiny, Korea Południowa 0 zawodników: Chorwacja Dzikie karty – 1 trymestr: Wielka Brytania, Australia, Grenlandia, Chorwacja Dzikie karty – 2 trymestr: Chorwacja, Reprezentacja Uchodźców, Wielka Brytania, Australia, Brazylia, Dania, Grenlandia Dzikie karty – 3 trymestr: Reprezentacja Uchodźców, Wielka Brytania, Grecja === Przepisy dodatkowe === Po raz pierwszy ubiegłoroczni zwycięzcy klasyfikacji generalnej Pucharu Świata otrzymali osobiste prawo startu w pierwszych dwóch Pucharach Świata w sezonie. Norwegia mogła zatem wystawić siedmiu zawodników, w tym Sturlę Holm Lægreid, a Niemcy siedmiu zawodników, w tym Franziskę Preuß, na linię startu w Östersund i Hochfilzen. Podobnie jak w poprzednich sezonach, reprezentacje ubiegłorocznych zwycięzców klasyfikacji generalnej Pucharu IBU otrzymały również dodatkowe miejsce startowe w pierwszych dwóch Pucharach Świata w sezonie, pod warunkiem, że federacja nie miała już w składzie ubiegłorocznego zwycięzcy klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Francja mogła zatem wystawić siedem zawodniczek w Östersund i Hochfilzen, ale Norwegia nie mogła wystawić ośmiu zawodników. W finałowym Pucharze Świata w tym sezonie, IBU przyzna dodatkowe limity startowe. Każdy kraj otrzyma jedno dodatkowe miejsce za każdego zawodnika, który znalazł się w pierwszej dziesiątce klasyfikacji Pucharu IBU w obecnego sezonu. Te limity startowe są ograniczone do dwóch miejsc na kraj i nie są przypisane do konkretnych zawodników. Ponadto, junior, który uzyskał najwyższą liczbę punktów na Mistrzostwach Świata Juniorów w bieżącym sezonie, otrzyma dodatkowy, osobisty limit startowy. == Kalendarz zawodów == Östersund – Stadion Narciarski Östersund – (29 listopada – 7 grudnia 2025) Hochfilzen – Centrum narciarstwa biegowego i biathlonu Hochfilzen – (12–14 grudnia 2025) Annecy/Le Grand-Bornand – Stadion biatlonowy Sylvie Becaert – (18–21 grudnia 2025) Oberhof – Lotto Thüringen Arena – (8–11 stycznia 2026) Ruhpolding – Chiemgau Arena – (14–18 stycznia 2026) Nové Město na Moravě – Vysočina Arena – (22–25 stycznia 2026) Rasen-Antholz – Stadion Południowego Tyrolu – (8–21 lutego 2026, Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2026, nie wliczane do PŚ) Kontiolahti – Stadion biathlonowy Kontiolahti – (5–8 marca 2026) Otepää – Centrum sportowe Tehvandi – (12–15 marca 2026) Oslo/Holmenkollen – Stadion narciarski Holmenkollen – (19–22 marca 2026) == Kalendarz == === Mężczyźni === === Kobiety === === Miksty === == Klasyfikacje == === Kobiety === ==== Liderzy klasyfikacji generalnej i U-23 ==== === Mężczyźni === ==== Liderzy klasyfikacji generalnej i U-23 ==== === Miksty === == Klasyfikacja medalowa państw == == Osiągnięcia == Pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata Johan-Olav Botn (26 lat, 3. sezon PŚ) – bieg indywidualny – Östersund Suvi Minkkinen (30 lat, 9. sezon PŚ) – sprint – Östersund Maren Kirkeeide (22 lata, 4. sezon PŚ) – bieg masowy – Annecy/Le Grand-Bornand Pierwsze podium w Pucharze Świata Philipp Horn (31 lat, 8 sezon PŚ) – sprint – Hochfilzen – 3. miejsce Isak Leknes Frey (22 lata, 2 sezon PŚ) – sprint – Ruhpolding – 3. miejsce Sonja Leinamo (23 lata, 2. sezon PŚ) – bieg indywidualny – Östersund – 2. miejsce Camille Bened (25 lat, 2. sezon PŚ) – bieg indywidualny – Östersund – 3. miejsce Campbell Wright (23 lat, 6. sezon PŚ) – bieg masowy – Nové Město na Moravě – 2. miejsce Sverre Dahlen Aspenes (28 lat, 2. sezon PŚ) – bieg masowy – Nové Město na Moravě – 3. miejsce Tereza Voborníková (25 lat, 7. sezon PŚ) – bieg masowy – Oslo – 3. miejsce == Zwycięzcy wyścigów == == Zakończenie kariery == Lista prezentuje biathlonistów, którzy w trakcie lub po sezonie postanowili zakończyć swoją biathlonową karierę: Lisa Hauser Simon Eder Władimir Iliew Jakov Fak Dorothea Wierer Sivert Guttorm Bakken Tereza Vinklárková Franziska Preuß Mikito Tachizaki Tomas Kaukėnas Julia Leitinger Paulína Bátovská Fialková Antonin Guigonnat == Linki zewnętrzne == Program zawodów. biathlonworld.com. [dostęp 2025-10-25]. (ang.). == Przypisy ==