Dubaj (arab. دبي, trl. Dubayy, trb. Dubajj) – największe i najbardziej zaludnione miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Stolica emiratu Dubaj. Jest położony na południowym wybrzeżu Zatoki Perskiej. W 2025 liczył ok. 4 mln mieszkańców z czego 92% stanowili imigranci. Założone na początku XVIII wieku jako osada zajmująca się połowem pereł i rybołówstwem, Dubaj stał się regionalnym centrum handlowym w XX wieku po ogłoszeniu się wolnym portem (1901) i rozbudowie zatoki Creek (1961). Skromne dochody z ropy naftowej pomogły przyspieszyć rozwój Dubaju od lat 60. do 90. XX wieku, kiedy to miasto zaczęło dywersyfikować swoją gospodarkę. W 2018 r. produkcja ropy naftowej stanowiła mniej niż 1% PKB emiratu. Szybka rozbudowa od lat 90. XX wieku zaowocowała powstaniem jednej z najgęstszych linii horyzontu na świecie, w tym najwyższego budynku świata, Burj Khalifa. Rozległe projekty rekultywacji terenów przyniosły ponad 300 kilometrów (190 mil) sztucznego wybrzeża. Miasto posiada duży rynek nieruchomości, zwłaszcza w segmencie luksusowym. Gospodarka Dubaju koncentruje się na handlu, turystyce, lotnictwie, usługach finansowych i nieruchomościach. Międzynarodowe Centrum Finansowe w Dubaju (DIFC) jest jednym z największych centrów finansowych na świecie. W 2024 r. Dubaj był siódmym najczęściej odwiedzanym miastem na świecie. Międzynarodowe lotnisko w Dubaju (DXB) jest najruchliwszym lotniskiem na świecie pod względem międzynarodowego ruchu pasażerskiego, obsługując w 2024 r. ponad 92 miliony pasażerów.