Guimarães (wym. [ɡimɐˈɾɐ̃jʃ]) – miasto w Portugalii, leżące w dystrykcie Braga, w regionie Północ w podregionie Ave. Jest siedzibą gminy o tej samej nazwie. == Historia == Miasto zostało założone przez Vimarę Peresa – pierwszego hrabiego Portucale i nazwane od jego imienia Vimaranis, obecnie Guimarães. Było pierwszą stolicą hrabstwa, pełniąc ważną funkcję w pierwszym okresie państwowości portugalskiej. Zwane kolebką Portugalii (port. O Berço da Nação Portuguesa). Tu urodził się pierwszy król Portugalii Alfons I. W XII wieku rozpoczęła się tu także rekonkwista – walki o wypędzenie Maurów z Półwyspu Iberyjskiego. Nawet po przeniesieniu stolicy do Coimbry w 1143 roku miasto nie przeżyło upadku i do dziś zachowało się tu wiele średniowiecznych budowli. Historyczne centrum Guimarães – w 2001 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO – to skupisko placów i wąskich, brukowanych uliczek. Znajduje się tu wiele średniowiecznych kościołów i klasztorów – m.in. Kościół Matki Boskiej Oliwnej (Igreja de Nossa Senhora da Oliviera) oraz pełniący dziś także funkcję ratusza Klasztor św. Klary (Convento de Santa Clara). Na północnych obrzeżach Starego Miasta wznosi się zamek z X wieku. Zamek był pierwotnie twierdzą, chroniącą mieszkańców miasta przed atakami Maurów i Normanów. W XII wieku – po rozbudowie przez Alfonsa I Zdobywcę – była to pierwsza siedziba portugalskich królów. Poniżej zamku znajduje się Kaplica św. Michała (Capela de São Miguel) oraz pałac książęcy Paço dos Duques de Bragança z XV wieku – dawna siedziba rodu Bragança. Dziś Guimarães – ze względu na bogactwo zabytków i atmosferę starego, średniowiecznego miasta – pełni także rolę ważnego ośrodka turystycznego. Swoją siedzibę ma tu ponadto pierwszoligowy klub piłkarski Vitória SC. == Demografia == == Sołectwa == Sołectwa gminy Guimarães (ludność wg stanu na 2011 r.): Aldão – 1293 osoby Arosa – 499 osób Atães – 1918 osób Azurém – 8348 osób Balazar – 440 osób Barco – 1510 osób Brito – 4939 osób Caldelas – 5723 osoby Calvos – 1082 osoby Castelões – 310 osób Conde – 1378 osób Corvite – 883 osoby Costa – 5155 osób Creixomil – 9641 osób Donim – 833 osoby Fermentões – 5707 osób Figueiredo – 436 osób Gandarela – 1074 osoby Gémeos – 442 osoby Gominhães – 511 osób Gonça – 1051 osób Gondar – 2868 osób Gondomar – 495 osób Guardizela – 2474 osoby Infantas – 1764 osoby Leitões – 568 osób Longos – 1372 osoby Lordelo – 4287 osób Mascotelos – 1631 osób Mesão Frio – 4173 osoby Moreira de Cónegos – 4853 osoby Nespereira – 2578 osób Oleiros – 462 osoby Oliveira do Castelo – 3265 osób Pencelo – 1258 osób Pinheiro – 1234 osoby Polvoreira – 3495 osób Ponte – 6610 osób Rendufe – 712 osób Ronfe – 4462 osoby Salvador – 980 osób Santa Eufémia – 1221 osób Santa Leocádia – 819 osób Santa Maria (Airão) – 1686 osób Santa Maria (Souto) – 771 osób Santiago – 2163 osoby Santo Estêvão – 1292 osoby Santo Tirso – 993 osoby São Clemente – 1695 osób São Cristóvão – 2380 osób São Faustino – 998 osób São João Baptista – 827 osób São Jorge – 5625 osób São Lourenço (Sande) – 1097 osób São Lourenço (Selho) – 1782 osoby São Martinho (Candoso) – 1340 osób São Martinho (Sande) – 2533 osoby São Paio – 2896 osób São Salvador – 830 osób São Sebastião – 1976 osób São Tomé – 2252 osoby São Torcato – 3373 osoby Serzedelo – 3680 osób Serzedo – 1202 osoby Silvares – 2282 osoby Tabuadelo – 1555 osób Urgezes – 5259 osób Vermil – 1144 osoby Vila Nova – 1739 osób == Miasta partnerskie == Plewen, Bułgaria Londrina, Brazylia Mé-Zóchi, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca Brive-la-Gaillarde, Francja Igualada, Hiszpania Tacoronte, Hiszpania Rio de Janeiro, Brazylia Kaiserslautern, Niemcy Colonia del Sacramento, Urugwaj Compiègne, Francja Tourcoing, Francja Ribeira Grande de Santiago, Republika Zielonego Przylądka == Przypisy == == Bibliografia == Ellingham Mark, Fisher John, Kenyon Graham, Portugalia, seria: Praktyczny przewodnik, Wydawnictwo Pascal, Bielsko-Biała 2000, str. 283-288