Wilhelm Rotkiewicz (ur. 27 lipca 1906 w Dokszycach na Litwie, zm. 3 grudnia 1983 w Warszawie) – polski inżynier, konstruktor radiowego sprzętu odbiorczego. == Życiorys == Studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej (ukończył studia w 1929). Po studiach pracował – do wybuchu II wojny światowej – jako starszy asystent w Katedrze Radiotechniki Politechniki Warszawskiej. W tym okresie realizował pierwsze prace konstrukcyjne w dziedzinie sprzętu radiowego (m.in. popularny, dwuzakresowy odbiornik detektorowy Detefon oraz przystosowany do współpracy z nim wzmacniacz z głośnikiem Amplifon). W czasie II wojny światowej przez Rumunię przedostał się do Jugosławii, gdzie brał udział w walkach partyzanckich jako inżynier łączności w 40 Szturmowej Dywizji w charakterze szefa łączności. Wojnę zakończył wraz z nią w Mariborze w kwietniu 1945. We wrześniu 1945 wrócił do Polski i został mianowany pełnomocnikiem rządu do spraw organizacji przemysłu teletechnicznego. Od 1946 pracował przy tworzeniu Państwowej Fabryki Odbiorników Radiowych w Dzierżoniowie, gdzie do 1947 pełnił funkcję naczelnego dyrektora. Uruchomił produkcję odbiorników typu AGA (na licencji szwedzkiej). W latach kolejnych kierował Centralnym Laboratorium Konstrukcyjnym. Najbardziej znaną konstrukcją profesora Rotkiewicza z tych lat był uniwersalny odbiornik superheterodynowy Pionier. W 1948 podjął pracę na Politechnice Wrocławskiej, gdzie kierował Katedrą Techniki Odbiorczej na Wydziale Łączności. W 1954 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1962 – profesora zwyczajnego. W latach 1964–1976 związany z Politechniką Warszawską, prowadził badania w dziedzinie radiotechniki, techniki odbioru radiowego, miernictwa radiotechnicznego. Był jednocześnie m.in. doradcą technicznym w Warszawskich Zakładach Telewizyjnych i Zakładach Radiowych im. Marcina Kasprzaka i przewodniczącym Komisji Ekspertów ds. Oceny Jakości Odbiorników Radiofonicznych i Telewizyjnych przy Biurze Znaku Jakości. Zmarł 3 grudnia 1983 w Warszawie. Spoczął na Cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ul. Młynarskiej (Al.33-1-35a). Był mężem Stanisławy z d. Strzelczyk (1923–2009). Miał trzech synów: Andrzeja (1931–2016), Pawła (ur. 1931) i Piotra (ur. 1932). == Ordery i odznaczenia == Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi (11 listopada 1934) Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej Złota Odznaka „Za Zasługi dla Rozwoju Przemysłu Maszynowego” Złota Odznaka „Zasłużony Pracownik Łączności” Złota Odznaka Honorowa Politechniki Warszawskiej Złota Odznaka Honorowa Politechniki Wrocławskiej Złota Odznaka Honorowa Stowarzyszenia Elektryków Polskich Złota Odznaka Honorowa Naczelnej Organizacji Technicznej Srebrna Odznaka Honorowa Naczelnej Organizacji Technicznej Medal im. prof. Mieczysława Pożaryskiego Order Braterstwa i Jedności ze Srebrnym Wieńcem (Jugosławia, 1965) Order Zasługi dla Ludu ze Srebrną Gwiazdą (Jugosławia, 1965) == Upamiętnienie == Imię Wilhelma Rotkiewicza nadano w 1986 Zespołowi Szkół Nr 1 w Dzierżoniowie (wówczas pod nazwą Technikum Radiotechniczne i Zasadnicza Szkoła Zawodowa w Dzierżoniowie). Jeden z pociągów Kolei Dolnośląskich na trasie Wrocław Główny - Bielawa Zachodnia, nosi imię Wilhelma Rotkiewicza. == Przypisy == == Bibliografia == HenrykH. Nakielski HenrykH., Biret i rogatywka, wyd. I, Warszawa: Iskry, 1985, ISBN 83-207-0709-9 . == Linki zewnętrzne == Wilhelm Rotkiewicz (1906–1983) - Sylwetka na stronach Politechniki Warszawskiej. [dostęp 2010-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-10-16)]. Wilhelm Rotkiewicz - patron Zespołu Szkół Nr 1 w Dzierżoniowie. [dostęp 2010-07-15]. Daniel Józef Bem, Profesor Wilhelm Rotkiewicz (1906–1983) Instytut Telekomunikacji, Teleinformatyki i Akustyki Politechnika Wrocławska [dostęp 2020-12-06].