Skra Bełchatów – klub piłki siatkowej z siedzibą w Bełchatowie. Założony w 1957 roku jako sekcja piłki siatkowej wielosekcyjnego klubu, który istniał od 1930 roku. W 1991 r. patronat nad drużyną objęła Elektrownia Bełchatów. Od 20 grudnia 2004 działa jako spółka akcyjna. Właścicielem jest stowarzyszenie EKS Skra Bełchatów które posiada 100% akcji. Gra w najwyższej klasie rozgrywkowej nieprzerwanie od sezonu 2001/2002. Dziewięciokrotny Mistrz Polski (rekord PlusLigi), i siedmiokrotny zdobywca Pucharu Polski, Finalista Ligi Mistrzów (2012), oraz dwukrotny Klubowy Wicemistrz Świata (2009, 2010) W latach 2007–2023 występowała jako PGE Skra Bełchatów, od nazwy głównego sponsora: PGE (Polska Grupa Energetyczna), zaś od 2023 r. jako PGE GiEK Skra Bełchatów, od nazwy spółki PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna (PGE GiEK) z Grupy PGE. Od 2012, jako pierwsza drużyna siatkarska na świecie, a zarazem pierwsza (i jedyna) polska drużyna sportowa, współpracuje z UNICEF. Swoje mecze rozgrywa w Hali „Energia” im. Edwarda Najgebauera, nazwanej tak na cześć, byłego prezesa zarządu Elektrowni Bełchatów, który zmarł w 2006 roku. W grudniu 2025 roku zawodnicy Skry Bełchatów pozowali do zdjęć z psami do kalendarza charytatywnego na 2026 rok na rzecz wsparcia dla Schroniska dla Zwierząt w Piotrkowie Trybunalskim. == Dzieje klubu == === Dotychczasowe nazwy === 1930-1991: Robotniczy Klub Sportowy Skra Bełchatów 1991-2004: Energetyczny Klub Sportowy Skra Bełchatów 2004-2005: Klub Piłki Siatkowej (KPS) Skra Bełchatów 2005-2007: BOT Skra Bełchatów 2007-2023: PGE Skra Bełchatów od 2023: PGE GiEK Skra Bełchatów === Początki === W 1930 r. założono Robotniczy Klub Sportowy „Skra”. Sekcja siatkówki powstała w 1957 r. W 1977 r., wydzielono z klubu piłkarzy – tworząc tym samym nową drużynę (GKS Bełchatów) pod patronatem miejscowej kopalni. Siatkarze „Skry” przez wiele lat występowali wyłącznie w rozgrywkach amatorskich. W 1991 r., właścicielem „Skry” została Elektrownia Bełchatów, a klub zmienił nazwę na EKS (Energetyczny Klub Sportowy) „Skra”. W 1994 r., awansował do II ligi. Przed sezonem 1996/1997, trenerem drużyny został Paweł Blomberg. W pierwszym roku pracy, wprowadził zespół do I ligi Serii B. W 1999 r. uzyskano promocję do I ligi Serii A (zwycięstwo 3:2 w barażu z BBTS-em Bielsko-Biała). Trenerem nadal był Blomberg, a o sile zespołu stanowili: Jacek Nawrocki (rozgrywający), Robert Malicki (atakujący), Maciej Bartodziejski, Marek Kwieciński (obaj przyjmujący), Krzysztof Domagała, Jacek Pasiński (obaj środkowi), oraz przyjmujący Sławomir Augustyniak (w ostatnich meczach pauzował z powodu kontuzji). W sezonie 1999/2000, klub zadebiutował w ekstraklasie. Przed jego rozpoczęciem, zwolniono szkoleniowca Pawła Blomberga. Nowym został Waldemar Kuczewski; jego z kolei, pod koniec sezonu zastąpił Zbigniew Zarzycki. Drużyna mimo kilku wzmocnień (Dariusz Luks, Grzegorz Kosatka, Leszek Czerlonek, Tomasz Paluch, Sergiej Kriwoszjew) spadła do Serii B po porażce 1:3 z Górnikiem Radlin. W 2000 r. trenerem został Wiesław Czaja, zespół wzmocnili też Piotr Szulc (przyjęcie) oraz Tomasz Skalski (atak). Po rocznej grze na „zapleczu” ekstraklasy (sezon 2000/2001), drużyna awansowała do nowo powstałej Polskiej Ligi Siatkówki (po barażu wygranym 3:2 ze Stilonem Gorzów). Sezon 2001/2002 bełchatowianie, rozpoczęli od 5. porażek z rzędu. Choć celem klubu było utrzymanie się w lidze, niespodziewanie zdobyli brązowy medal mistrzostw Polski. Pokonując w trzech meczach faworyzowany Jastrzębski Węgiel. W składzie byli wówczas m.in. Jakub Bednaruk, Maciej Bartodziejski, Sławomir Kudłaczewski, czy weteran ligowych parkietów Zbigniew Zieliński. Nieco później dołączyli Robert Prygiel i Adam Nowik. Rozgrywki 2002/2003 to odległa 6. lokata, mimo 4. miejsca po fazie zasadniczej (bilans 10-8). To także debiut w europejskich pucharach, konkretnie w Pucharze CEV. Skra po zajęciu drugiego miejsca w turnieju w Rovaniemi odpadła z dalszej rywalizacji. Przed sezonem 2003/2004 doszło do zmiany szkoleniowca Wiesława Czaję zastąpił eks-selekcjoner Ireneusz Mazur. Pojawili się też reprezentanci Andrzej Stelmach, Krzysztof Ignaczak, Michał Bąkiewicz, Michał Ruciak. W drużynie zadebiutował Mariusz Wlazły. Skra choć prezentowała wówczas ładną siatkówkę zajęła 4. miejsce w lidze. Ulegając najpierw minimalnie w półfinale PZU AZS Olsztyn, a następnie w pięciu meczach rywalizacji o brązowy medal AZS-owi Częstochowa (mimo prowadzenia 2:0 w serii). Przegrała też w finale Pucharu Polski (który odbył się w Bełchatowie) z KP Polska Energia Sosnowiec 1:3 (14:25, 25:20, 20:25, 20:25), oraz w drugiej rundzie Pucharu CEV – przegrany dwumecz z Lokomotiwem Jekaterynburg. W 2004 r. nastąpiła zmiana prezesa klubu. Z funkcji tej ustąpił Edward Maruszak, a zastąpili go Andrzej Lewandowski (prezes) i Konrad Piechocki (wiceprezes). W sezonie 2004/2005 zespół po raz pierwszy w swojej historii zdobył Mistrzostwo i Puchar Polski – w finale ligi pokonał w trzech meczach AZS Olsztyn, na MVP rozgrywek wybrano bełchatowskiego przyjmującego Piotra Gruszkę (po sezonie odszedł do klubu ze stolicy Warmii i Mazur) w finale pucharu bełchatowianie również wygrali z ekipą z Olsztyna, tym razem 3:1 (17:25, 25:23, 25:23, 25:16). Już bez Gruszki, za to z Michałem Winiarskim i Krzysztofem Stelmachem. Klub powtórzył to osiągnięcie w rozgrywkach 2005/2006 zdobywając drugie z rzędu Mistrzostwo Polski – w finale pokonując w czterech meczach Jastrzębski Węgiel, a także drugi z rzędu Puchar Polski zwyciężając w finale AZS Częstochowa 3:0 (25:22, 25:21, 25:18). Już w debiucie w Lidze Mistrzów sprawił wielką niespodziankę pokonując Lokomotiw Biełgorod 3:1 (25:20, 16:25, 25:20, 25:23). Doszedł do drugiej rundy fazy play-off, w międzyczasie eliminując belgijskie Noliko Maaseik. Gdzie jego przeciwnikiem był Iraklis Saloniki (po przegraniu dwumeczu Skra nie awansowała do Final Four). Prowadzeni już przez Daniela Castellaniego, bełchatowianie trzeci raz z rzędu zdobyli mistrzostwo (2006/2007) pokonując w pięciu meczach Jastrzębski Węgiel. Notując w fazie zasadniczej bilans 17. zwycięstw przy tylko 1. porażce. Zwyciężyli także w Pucharze Polski – w finale pokonali AZS Olsztyn 3:0 (25:23, 28:26, 25:17). W fazie grupowej Ligi Mistrzów pokonali m.in. drużynę Lube Banca Macerata, w pierwszej rundzie fazy play-off ulegli jednak ekipie Portol Palma de Mallorca, klubowi Stephane Antigi, który po sezonie zasilił Skrę. 10 września 2007 prezesem Skry został Konrad Piechocki, który zastąpił na tym stanowisku Andrzeja Lewandowskiego. W sezonie 2007/2008 klub zdobył Mistrzostwo Polski, pewnie wygrywając trzy mecze finałowe z AZS Częstochowa. W półfinale Pucharu Polski przegrał 2:3 (19:25, 15:25, 25:17, 25:19, 12:15) z Jastrzębskim Węglem, tracąc tym samym szansę na historyczny czwarty tryumf z rzędu. W łódzkiej hali MOSiR rozegrano turniej finałowy Ligi Mistrzów którego gospodarzem była Skra, bełchatowianie zajęli w nim 3. miejsce. W półfinale ulegli ekipie Dynama Kazań, a w meczu o brązowy medal pokonali Sisley Treviso. Najlepszym atakującym imprezy wybrano Mariusza Wlazłego. Sezon 2008/2009, to pierwszy rok na rozegraniu mistrza Europy z 2007 roku Miguela Angela Falasci, a także transfery Dawida Murka, Piotra Gacka, Bartosza Kurka. Zawodnicy ci pomogli zdobyć piąte z rzędu Mistrzostwo Polski zwyciężając w finale w trzech meczach Resovię i czwarty Puchar Polski w historii – w finale wygrali pewnie z AZS Olsztyn 3:0 (25:20, 25:21, 25:20). W Lidze Mistrzów Skra pokonała Dynamo Moskwa w dwumeczu, ale uległa w drugiej rundzie fazy play-off Iskrze Odincowo, którą co warto odnotować bełchatowianie pokonali u siebie w fazie grupowej 3:0. W 2009 Castellani został trenerem Reprezentacji Polski (z którą wygrał Mistrzostwa Europy 2009), a jego następcą dotychczasowy asystent Jacek Nawrocki. We wrześniu bełchatowianie wygrali po raz trzeci z rzędu Memoriał im. Zdzisława Ambroziaka. W listopadzie Skra Bełchatów zajęła drugie miejsce w Klubowych Mistrzostwach Świata, imprezie reaktywowanej po 17 latach przerwy. W ćwierćfinale Pucharu Polski bełchatowianie przegrali dwumecz z Resovią. Final Four Ligi Mistrzów które miało odbyć się 10 i 11 kwietnia 2010 w hali Atlas Arena w Łodzi, zostało przełożone ze względu na katastrofę lotniczą w Smoleńsku w której zginął m.in. Prezydent Polski Lech Kaczyński. Skra ostatecznie zajęła w nim 3. miejsce. Ulegając w półfinale Dynamo Moskwa, a w meczu o brąz pokonując słoweński ACH Volley Bled. Mariusz Wlazły został najlepiej punktującym siatkarzem imprezy. Zdobyła też kolejne Mistrzostwo Polski, w finale pokonując w czterech meczach Jastrzębski Węgiel. Rok później Skra ustanowiła rekord PlusLigi, zdobywając siódmy tytuł mistrzowski z rzędu (3:1 z ZAKSĄ). W całych rozgrywkach przegrała tylko trzy mecze, odnosząc serię 24. kolejnych zwycięstw. W finale krajowego pucharu również pokonała kędzierzynian, tym razem 3:0 (25:19, 26:24, 25:18) – po roku przerwy puchar powrócił do Bełchatowa. W Lidze Mistrzów została wyeliminowana w drugiej rundzie playoff przez Zenit Kazań, odnosząc wszakże pamiętne zwycięstwo nad włoskim Trentino w fazie grupowej. W drugim z rzędu występie w Klubowych Mistrzostwach Świata ponownie zdobyła srebrne medale. Porażka 1:3 z Resovią w finale (2012), była sporą niespodzianką. Zwłaszcza że rzeszowianie przez 6 lat nie potrafili pokonać Skry w lidze, a aż 8. w Bełchatowie. PGE Skra obroniła jednak Puchar Polski, łatwo wygrywając 3:0 z Jastrzębskim Węglem (25:16, 25:20, 25:19). Zorganizowała też po raz trzeci turniej finałowy Ligi Mistrzów. W 1/2 pokonując Arkas Spor Izmir. Dramatyczny przebieg miał finał Champions League, gdzie Zenit Kazań potrzebował dopiero tie-breaka (2:3; 15:25, 25:16, 25:22, 24:26, 15:17) by pokonać Bełchatów, który miał nawet piłkę meczową. Na wynik mógł wpłynąć błąd sędziów, którzy w kluczowym momencie spotkania nie dostrzegli bloku po ataku Michała Winiarskiego (pokazały go powtórki telewizyjne). Z budżetem mniejszym o 20%, i bez gwiazd takich jak Miguel Angel Falasca, Stephane