Unilever – brytyjskie przedsiębiorstwo z siedzibą w Londynie. Powstało w 1929 roku z połączenia Lever Brothers i Margarine Unie. Produkuje głównie artykuły żywnościowe, środki czystości i higieny osobistej. Unilever zatrudnia 223 tys. pracowników (dane z 2008), łącznie w ok. 365 zakładach na sześciu kontynentach. Prezesem zarządu grupy (CEO) jest Hein Schumacher. Unilever posiada łącznie ponad 400 różnych marek na całym świecie, jednakże przedsiębiorstwo koncentruje się na trzynastu swoich najbardziej zyskownych markach – tzw. bilion-dollar brands (ang. miliardowa marka), których średnia roczna sprzedaż przekracza miliard dolarów. Najlepsze 25 marek daje firmie Unilever ponad 70% całego rocznego dochodu. == Historia == Unilever powstał w 1930 z połączenia brytyjskiego producenta mydła – Lever Brothers i holenderskiego producenta margaryny – Margarine Unie. Powodem całej operacji było używanie tego samego surowca – oleju palmowego, służącego zarówno do wyrobu margaryny, jak i mydła, dzięki czemu zamierzano osiągnąć większe oszczędności przy jego imporcie. W 1980 udziały ze sprzedaży mydła i tłuszczów roślinnych wynosiły już tylko 40% (w porównaniu do początkowych 90%). W latach 30. XX w. Unilever poczynił duże inwestycje w Ameryce Łacińskiej. Przedsiębiorstwo powiększało się dzięki kolejnym przejęciom, m.in. w 1984 kupiło markę Brooke Bond (angielski producent herbaty), a w 1989 stało się właścicielem takich marek jak: Fabergé czy Elizabeth Arden, przejmując Calvin Klein Cosmetics (sprzedane w 2000). Od roku 2000 Unilever rozpoczął podbój rynku amerykańskiego, wprowadzając coraz szerszy asortyment oraz przejmując w kwietniu 2000 marki Ben & Jerry’s i Slim Fast. Obecnie Unilever posiada fabryki niemal na każdym kontynencie oraz ośrodki badawcze w Polsce (Poznań), w Colworth i Port Sunlight w Anglii, we Vlaardingen w Holandii, Trumbull, Connecticut, i Englewood Cliffs, New Jersey w USA, Bengaluru w Indiach, w Pakistanie oraz w Szanghaju w Chinach. W 2020 r. przedsiębiorstwo podjęło decyzję o przeniesieniu siedziby do Londynu. == Unilever w Polsce == Przed II wojną światową koncern był właścicielem akcji kilkunastu spółek w Polsce. Produkowały one m.in. margaryny, oleje, mydła, środki piorące. Radion, Lux, Vim, Kometa, Elida, Biały Jeleń i Ceres. W 1935 r. stał się współwłaścicielem fabryki produktów chemicznych przy ul. Szwedzkiej 20 w Warszawie, która od tego czasu działała pod nazwą Schicht-Lever. Dzięki nowemu udziałowcowi spółka zapewniła sobie dostęp do taniego oleju palmowego z brytyjskich plantacji. Po kilkudziesięciu latach nieobecności Unilever powrócił do Polski. W czerwcu 1991 koncern zakupił akcje bydgoskiej Polleny i otworzył swoją pierwszą polską spółkę: Lever Polska (m.in. Pollena 2000 – sztandarowy produkt tego zakładu wypromowany kampanią Ojciec prać). W listopadzie 2016 Unilever posiadał w Polsce cztery zakłady produkcyjne: w Poznaniu (zupy w proszku, zupy mokre, przyprawy, majonezy i ketchupy), w Katowicach (produkcja margaryn i tłuszczów, przyprawy w płynie oraz mieszanie, pakowanie i dystrybucja herbat), w Bydgoszczy (detergenty, środki higieny osobistej, pasty do zębów), w Baninie koło Gdańska (lody). Koncern ma także centrum magazynowania i dystrybucji w Woli Bykowskiej koło Piotrkowa Trybunalskiego oraz centrum usług finansowo-logistycznych w Katowicach. W 2016 r. zatrudniał w Polsce ok. 4 tys. pracowników. W roku 2017 podjęto decyzję o sprzedaży w 2018 r. działu margaryn. nabywcą została firma KKR & Co. == Produkty == Unilever posiada w swoim asortymencie 400 marek, wiele z nich występuje tylko na lokalnych rynkach. Przykładowe z nich to m.in.: === Żywność === Amino – zupy i sosy instant, Algida – lody, Alsa – syropy i desery, Amora – majonezy i dressingi (Francja), Bertolli – sosy do makaronów i oliwa, margaryny (Włochy, Niemcy) Boursin – sery, Bovril – wyciąg z wołowiny, Breyers – lody, Brooke Bond – herbaty, Calvé – sosy, keczupy, musztardy, majonezy, masło orzechowe, Country Crock – margaryna, Delma (marka) – margaryna, Flora – margaryna (marka sprzedana w 2018 r.), Findus – mrożonki (Włochy, Wielka Brytania, Skandynawia), Hellmann’s – majonez, ketchup, Kasia – margaryna, Knorr – sosy suche i mokre, zupy, posiłki typu instant, mrożona żywność, Lipton – herbaty, Marmite – wyciąg z drożdży, Ragú – sosy do makaronów, Rama – margaryna (marka sprzedana w 2018 r.), Saga – herbata, Skippy – masło orzechowe, Slim Fast – produkty dietetyczne, Tortex – ketchup, Wish-Bone – dressingi. === Środki czystości === Cif – mleczka, spraye i płyny do czyszczenia powierzchni, Coccolino – płyn do płukania tkanin, Domestos – płyny i kostki do WC, Sunil – proszek do prania Omo – proszek do prania, Persil – proszek do prania (marka pod szyldem Unilevera jedynie w Wielkiej Brytanii, Irlandii, Francji i Nowej Zelandii), Pollena 2000 – proszek do prania, Neutral – proszek do prania Surf – proszek, płyn i kapsułki do prania Coral − płyny do płukania oraz prania, kapsułki do prania Comfort − płyny do płukania, kapsułki do prania === Pielęgnacja ciała === Axe – dezodoranty męskie, żele pod prysznic (w UK pod marką Lynx) Clear – szampony przeciwłupieżowe dla kobiet i mężczyzn, Dove – szampony, odżywki, balsamy, kremy, żele pod prysznic, dezodoranty damskie i mydła, Lifebuoy – mydła (Indie, Indonezja, Malezja, Singapur, Pakistan, Wietnam), Lux – mydło, żele i szampony, Mist – mydła (Egipt), Quix – płyn do zmywania (Chile), Rexona – dezodoranty, mydła (w UK Rexona występuje pod marką Sure) Signal – pasta do zębów, Sunlight, Sunsilk – szampony, odżywki, lakiery i pianki do włosów Timotei – szampony, odżywki, lakiery i pianki do włosów, Vaseline – balsamy, żele, dezodoranty (Brazylia, Hiszpania, Portugalia, Włochy, UK), Vinólia – mydła (Brazylia) Radox – żele do kąpieli (od 2009) == Wpływ na środowisko == === Działania zmniejszające wpływ na środowisko === Unilever zapowiedział redukcję wpływu swojego rozwoju na środowisko naturalne poprzez zmniejszenie o połowę śladu ekologicznego produktów firmy w ciągu 10 lat; pomoc 1 miliardowi ludzi w poprawie ich zdrowia i dobrobytu; i pozyskiwanie wszystkich swoich surowców w sposób zrównoważony. We wrześniu 2019 r. firma ogłosiła, że jej zakłady na pięciu kontynentach są obecnie w 100% zasilane energią elektryczną ze źródeł odnawialnych, wyprzedzając cel wyznaczony na 2020 rok. === Olej palmowy === W roku 2014 organizacja Greenpeace wytknęła firmie Unilever udział w procesie globalnego wylesiania; jeszcze wcześniej, w 2008 roku, Greenpeace UK krytykowała Unilever za pozyskiwanie oleju palmowego od dostawców mających bezpośredni wpływ na niszczenie lasów deszczowych w Indonezji. W tamtym czasie Indonezja traciła rocznie 2% pozostałej powierzchni lasów deszczowych, co stanowiło najszybsze tempo wylesiania na świecie. Program Środowiskowy Organizacji Narodów Zjednoczonych uznał plantacje palm, z których pozyskiwany jest olej, za główną przyczynę wylesiania w Indonezji. Co więcej, Indonezja była na czternastym miejscu na świecie pod względem wielkości emisji gazów cieplarnianych, głównie z powodu niszczenia lasów deszczowych na potrzeby branży oleju palmowego, odpowiedzialnej za 4% globalnych emisji gazów cieplarnianych. Według Greenpeace, niekontrolowaną ekspansję tej branży umożliwił praktyczny brak nadzoru ze strony władz centralnych i lokalnych wskutek zaniedbania procedur przeprowadzania analiz śladu ekologicznego, planowania przestrzennego i wydawania koncesji. Zakładano plantacje, które z mocy prawa były zakazane, a nielegalne wykorzystywanie ognia do eliminowania obszarów leśnych było powszechne. Unilever, jako jeden z założycieli okrągłego stołu na rzecz zrównoważonego oleju palmowego (Roundtable on Sustanable Palm Oil, RSPO), zareagował publikacją planu pozyskiwania oleju palmowego w całości ze źródeł certyfikowanych jako zrównoważone do roku 2015. Unilever deklaruje, że cel ten został osiągnięty w 2012 r. i wzywa resztę branży do przejścia na 100% źródła zrównoważone do roku 2020. Jednakże w kolejnym raporcie w roku 2019 Greenpeace stwierdza, że Unilever był zaopatrywany w olej palmowy przez dostawców, którzy są odpowiedzialni za wypalenie obszaru o łącznej powierzchni bliskiej 180 000 ha lasów deszczowych w Indonezji w latach 2015–2018 r. W gronie dostawców Unilever było między innymi osiem firm uwikłanych w postępowanie sądowe lub z nałożonymi sankcjami oraz 20 firm, których działanie zostało zawieszone na czas przeprowadzania śledztwa w sprawie pożarów z 2019 roku. W Wybrzeżu Kości Słoniowej, jeden z dostawców oleju palmowego firmy Unilever został oskarżony o wycinkę pod plantacje lasów zamieszkałych przez gatunek gerezanki (Miss Waldron's red colobus). Unilever interweniował, wstrzymując wycinkę na czas przeprowadzenia analizy śladu ekologicznego. Według raportu opublikowanego przez Amnesty International w 2016 roku, dostawca oleju palmowego firmy Unilever, Wilmar International czerpał zyski z pracy dzieci i pracy przymusowej. Zgłaszano przypadki wymuszeń, gróźb i wstrzymywania wynagrodzeń za pracę. Niektórzy pracownicy odnieśli poważne obrażenia na skutek wykorzystywania zakazanych chemikaliów. W 2016 r. Wilmar International z Singapuru był największym na świecie producentem oleju palmowego. === Plastik === W roku 2019, ruch BreakFreeFromPlastic uznał Unilever za jedno z dziesięciu największych światowych źródeł zanieczyszczenia plastikiem, natomiast analiza organizacji GAIA, zrzeszającej ponad 800 różnych podmiotów działających na rzecz redukcji zanieczyszczeń środowiska naturalnego na całym świecie, wykazała także, że Nestlé razem z koncernem Unilever są odpowiedzialni za jedną czwartą zebranych odpadów. Unilever jest pionierem ekonomii „saszetkowej”, czyli sprzedaży produktów (takich jak art. higieny osobistej i spożywcze) w małych, jednorazowych saszetkach. Takie opakowania są najczęściej wykonane z polietylenu niskiej gęstości, które są trudne w ponownym przetworzeniu i, co za tym idzie, bardzo rzadko poddawane recyklingowi, a jeżeli są st