Werder Brema – niemiecki klub sportowy z siedzibą w Bremie. Założony w 1899 roku, oprócz sekcji piłki nożnej posiada także sekcje piłki ręcznej, lekkiej atletyki, tenisa stołowego, gimnastyki, szachów oraz e-sportów. Był jednym z klubów założycielskich Bundesligi. Od sezonu 1980/1981 aż do końca rozgrywek kampanii 2020/2021 drużyna nieprzerwanie występowała w pierwszej Bundeslidze. Od sezonu 2019/20 jest rekordzistą Bundesligi pod względem ilości rozegranych sezonów (56 na 57 możliwych – sezon 2019/2020 jest 57. sezonem). W tabeli wszech czasów Bundesligi zajmuje 3. miejsce (za Bayernem Monachium i Borussią Dortmund), z kolei z 6 zdobytymi Pucharami Niemiec ustępuje tylko Bayernowi Monachium. Ponadto jest jednym z pięciu klubów, które zdobyły dublet, czyli mistrzostwo i puchar w jednym sezonie (pozostałe to Bayern Monachium, 1. FC Köln i Borussia Dortmund. Także FC Schalke 04, które jednak nie wygrało ligi, a zdobyło mistrzostwo we wcześniejszym systemie rozgrywek). Jest też jednym z dwóch klubów (obok Borussii Mönchengladbach), które zdobywając mistrzostwo więcej niż raz, dokonywały tego wyłącznie w systemie ligowym (tj. po roku 1963). Nazwa klubu pochodzi od podmokłych terenów rzeki Wezery („werder” tłumaczone na język polski oznacza „teren podmokły”, „żuławy”, „bagno”), na których mieścił się pierwszy obszar treningowy klubu i pierwsze boisko. W 2021 klub po 40 latach gry w niemieckiej elicie spadł do 2. Bundesligi. == Historia == 4 lutego 1899 roku kilkunastu 16-letnich uczniów założyło klub piłkarski FV Werder von 1899. Jak wskazuje nazwa klub miał być czysto piłkarski (FV to Fussball Verein, czyli Związek Piłkarski). W grudniu 1899 roku klub został jednym z założycieli Bremeńskiego Związku Klubów Piłkarskich. W pierwszych latach członkami klubu mogli zostać tylko mężczyźni, którzy mieli wyższe wykształcenie lub byli w stanie uzyskać poparcie co najmniej 2/3 zarządu. W styczniu 1900 roku FV Werder był jednym z 86 klubów założycielskich Niemieckiego Związku Piłki Nożnej. W 1903 klub został po raz pierwszy mistrzem Bremy. W 1905 stał się pierwszym klubem z Bremy, który pobierał opłaty za wstęp. W 1913 roku jako jedyny klub z Bremy, zakwalifikował się do nowo utworzonej Północnoniemieckiej Ligi (organizujący rozgrywki Północnoniemiecki Związek Piłki Nożnej wprowadził taki format rozgrywek na próbę. Liga przetrwała jeden sezon). W tym okresie klub musiał bronić się przed tendencjami nacjonalistycznymi, zwłaszcza z ruchu gimnastycznego, który uważał piłkę nożną za „niesportową”, a ponadto ze względu na swoje angielskie pochodzenie „nie-niemiecką”. Pierwszy duży sukces nadszedł w sezonie 1909/10 gdy klub dotarł aż do finału Mistrzostw Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej, gdzie przegrał z Holstein Kiel 1:7. Wcześniej nie kwalifikował się do finałów, z wyjątkiem sezonu 1905/06, jednak odpadł wtedy już w pierwszej rundzie z Eintracht Braunschweig 2:5. Od 1919 roku do członkostwa w klubie dopuszczono również kobiety; rok później, zgodnie z ówczesnym trendem, klub poszerzył swoją działalność o nowe sekcje, co przyniosło zmianę nazwy na Sport Verein (Związek Sportowy). Lata powojenne przyniosły też poprawę wyników. Co prawda i tak szczytem możliwości był występ w finałach Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej, gdzie zresztą klub przegrywał już w pierwszej rundzie (1922/23, 1925-28, 1930/31). Wyjątkiem stał się sezon 1928/29 gdy pokonał po dogrywce Lübecker BV Phönix 4:3 i dotarł do drugiej rundy (ćwierćfinału). W sezonie 1932/33 także odniósł zwycięstwo w rundzie finałowej, ale wtedy zaczęła się ona od pięcioozespołowej grupy, a pozostałe 3 mecze Werder przegrał. Pierwszy ogólnoniemiecki tryumf to Puchar Niemiec w 1961. Natomiast wielka historia Werderu rozpoczęła się w roku 1981, wraz z przybyciem „króla Otto”, czyli Otto Rehhagela – trenera, który zainspirował narodziny wielkiego klubu. Pod wodzą Rehhagela Werder wraz z Bayernem Monachium dominował w całej lidze. Szkoleniowiec ten zdobył dla klubu 2 tytuły mistrza Niemiec w latach 1988 i 1993, natomiast w latach 1991 i 1994 triumfował w rozgrywkach o Puchar Niemiec. Odniósł też sukcesy na arenie międzynarodowej, tzn. wywalczył Puchar Zdobywców Pucharów w roku 1992 pokonując w drodze do finału w dwumeczu rumuński FC Bacau aż 11:0, pokonane zostały także takie kluby jak Ferencvarosi TC, Galatasaray SK i Club Brugge KV, a w finale na Estadio da Luz w Lizbonie AS Monaco 2:0. Po odejściu Rehhagela w 1995 klub przeżywał kryzys. Dopiero w 1999 do trofeów klub dodał Puchar Niemiec a szóste miejsce na koniec sezonu w Bundeslidze w sezonie 2001/2002 dało Werderowi przepustkę do Pucharu UEFA, przygoda ta nie była długa, klub odpadł w drugiej rundzie ulegając holenderskiemu SBV Vitesse. W 1999 trenerem został Thomas Schaaf. W 2004 drużyna zdobyła swoje czwarte mistrzostwo Niemiec w historii, zapewniając sobie tytuł na dwie kolejki przed zakończeniem rozgrywek. Także w 2004 zdobyli Puchar Niemiec pokonując w finale Allemanię Aachen 3:2, stając się czwartą drużyną w historii niemieckiej piłki, która wywalczyła dublet w jednym sezonie. Werder w tym sezonie miał dwóch kluczowych zawodników którzy w znacznej części przyczynili się do zwycięstwa. Byli to Ailton i Johan Micoud. Werder zakończył sezon z dubletem i dodatkowo z królem strzelców – Ailtonem. Tuż po sezonie z Werderu odszedł Ailton do FC Schalke 04, ale dołączył kolejny super snajper Miroslav Klose. W następnym sezonie klub występował w lidze mistrzów, zajmując drugie miejsce w grupie, za Interem Mediolan, awansował do najlepszej 16, w dwumeczu z Olympique Lyon Werder przegrał 2:10. Sezon 2004/2005 ukończył na 3 miejscu co dało drużynie prawo do udziału w kwalifikacjach do Ligi Mistrzów. Po sezonie odszedł bardzo ważny gracz w Werderze – Johan Micoud do Gironde Bordeaux. Kibice nie wierzyli, że uda się znaleźć godnego następcę, ale okazało się, że można. Werder znalazł równego poziomowi Micoud, albo może jeszcze lepszego – Diego z FC Porto. W sezonie 2005/2006 w ostatniej kolejce zdobyli wicemistrzostwo pokonując w ostatniej kolejce Hamburger SV 2:1. Diego uznano za najlepszego zawodnika Bundesligi w tym sezonie, a Miroslav Klose został królem strzelców W sezonie 2006/2007 Werder zajął trzecie miejsce strzelając najwięcej bramek. W przerwie letniej super snajper Werderu Mirosław Klose przeszedł do odwiecznego rywala – Bayernu Monachium. Sezon 2007/2008 zespół zakończył na drugim miejscu. W ósmej kolejce osiągnął historyczne zwycięstwo nad Arminią Bielefeld pokonując ją 8:1. W sezonie 2008/2009 kadra nie uległa wielkim zmianom. Zespół opuścił jednak Tim Borowski na rzecz Bayernu Monachium, a Claudio Pizarro został wypożyczony do Chelsea F.C. Sezon Bundesligi Werder zakończył na 10 miejscu, co było osiągnięciem dużo poniżej ich możliwości. Udało im się jednak po raz 6 zdobyć DFB Pokal po wygranej w finale z Bayerem Leverkusen. Dotarli też do finału Pucharu UEFA, gdzie ostatecznie przegrali z Szachtarem Donieck 1:2. W sezonie 2009/2010 karierę zakończył kapitan Werderu Frank Baumann, a Diego odszedł z Bremy na rzecz Juventusu Turyn. Opaskę po Baumannie odziedziczył Torsten Frings, a na miejsce Diego do Werderu został sprowadzony Marko Marin. Do zespołu powrócili Tim Borowski i Claudio Pizarro. Te liczne zmiany wyszły jednak Werderowi na dobre, bowiem zajął 3. miejsce w Bundeslidze, co dawało im szanse na grze w LM. Bremeńczycy powtórzyli także wyczyn sprzed roku i ponownie zagrali w finale DFB Pokal ostatecznie przegrywając jednak z Bayernem Monachium. W letnim okienku transferowym zespół zasiliło czterech nowych graczy: Marko Arnautović, Felix Kroos, Brazylijczyk Wesley oraz Francuz Mikael Silvestre. Z drużyny odszedł jednak jej lider – Mesut Özil. Werder zakwalifikował się do fazy grupowej Ligi Mistrzów pokonując w dwumeczu Sampdorię Genuę 5:4. Drużyna nie była jednak w stanie poradzić sobie w tych rozgrywkach i zajęła ostatnie miejsce w swojej grupie, ulegając takim zespołom jak Inter Mediolan, Tottenham Hotspur i FC Twente. W dodatku w letnim okienku zimowym ekipę’ z Weserstadion opuścił Hugo Almedia. Portugalski napastnik został sprzedany do Besiktasu Stambuł za dwa miliony euro. Na jego miejsce został sprowadzony szwedzki piłkarz Denni Avdić. Ostatecznie drużyna zakończyła sezon na 13 miejscu tracąc tym samym szansę na walkę o europejskie puchary. W letnim okienku z klubu odszedł jego kapitan Torsten Frings. Opaskę po nim przejął Clemens Fritz. W sezonie 2011/2012 ekipa z Bremy już w pierwszej rundzie odpadła z Pucharu Niemiec ulegając trzecioligowemu FC Heidenheim. W tabeli zaś zajęli dziewiąte miejsce. Kolejnym ciosem dla Werderu było to, że ich najlepszy strzelec Claudio Pizarro zdecydował się na odejście do Bayernu Monachium. Na jego miejsce z drużyny Bawarczyków wypożyczono Nilsa Petersena. Oprócz Pizarro zespół opuścili też inni czołowi gracze jak Marko Marin, Tim Borowski, Naldo czy Markus Rosenberg. Drużynę z Weserstadion zaopatrzono jednak w innych znakomitych graczy jak Theodor Gebre Selassie, który zachwycił swą formą na Euro 2012 czy Eljero Elia. Sezon 2012/2013 przyniósł ze sobą wielkie zmiany. Po 13 latach sprawowania funkcji dyrektora sportowego zespół opuścił na rzecz Vfl Wolgsburg Klaus Allofs. Jego miejsce zajął Thomas Eichin. Z drużyna pożegnał się także jej długoletni trener Thomas Schaaf. W ten sposób zakończył się dla Werderu pewien etap. Sezon zespół zakończył na 14 miejscu. Również początki kolejnego 2013/2014 nie były szczęśliwe. Po raz kolejny bowiem ekipa z Weserstadion odpadła w 1 rundzie pucharu Niemiec ulegając trzecioligowej drużynie FC Saarbrucken. Jednak w lidze klub w pierwszych 2 kolejkach poradził sobie dobrze wygrywając mecze po 1-0. W sezonie 2015/16 trenerem drużyny jest Wiktor Skrypnyk, a jego asystentem jest Torsten Frings. Po nieudanym początku sezonu 2016/17 Wiktora Skrypnyka zastąpił Alexander Nouri. === Herb klubu === == Sukcesy i statystyki == === Mistrzostwa Niemiec === *Poniższe osiągnięcia są aktualne do sezonu 2023/2024 Mistrz Niemiec (4): 1965, 1