Włodzimierz Press (ur. 13 maja 1940 we Lwowie) – polski aktor i scenarzysta. Odtwórca roli czołgisty Grigorija Saakaszwilego w serialu Czterej pancerni i pies (1966–1970). Jako aktor dubbingowy użyczył głosu postaciom z filmów animowanych i aktorskich, w tym kotu Sylwestrowi ze Zwariowanych melodii, żabie Kermitowi z Muppet Show i Juliuszowi Cezarowi. == Życiorys == === Młodość === Urodził się w rodzinie żydowskiej we Lwowie. Jego matka, komunistka – Janina Planer, udała się do Lwowa po upadku Polski, i we Lwowie urodziła syna. Jego ojciec, Grzegorz Press, trafił do getta warszawskiego i zginął w Treblince. Podczas transportu Włodzimierz Press i jego matka zostali przez przypadek rozdzieleni; on trafił do domu dziecka, a matka spędziła kolejne dwa lata, próbując go odnaleźć. Ostatecznie matce udało połączyć się z czteroletnim wówczas synem. Przez wojenne zawirowania Włodzimierz Press i jego matka znaleźli się na Syberii, gdzie matka pracowała jako pielęgniarka. Zdobywała jedzenie i leki dla syna, który bardzo chorował. Po wojnie wrócili do Polski, mieszkali w Krakowie, a potem osiedlili się w Warszawie. Matka ponownie wyszła za mąż, urodziła córkę Lenę. Sama pracowała w Telewizji Polskiej, była redaktorką programów młodzieżowych i dziecięcych. W 1968 roku matka ze względu na pochodzenie wyjechała z Polski w następstwie antysemickiej kampanii związanej z wydarzeniami marcowych – najpierw do Izraela, a ostatecznie osiadła we Francji. Aktorstwem zainteresował się już w szkole podstawowej. Występował w amatorskich teatrach. W Liceum Ogólnokształcącym nr 34 na Dolnym Mokotowie jego kolegami z klasy byli Feliks Falk i Marcel Łoziński. Trafił do finału krajowego konkursu recytatorskiego, w którym zajął trzecie miejsce. W 1963 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. === Kariera === Zaraz po ukończeniu studiów, w sezonie 1963/1964 został zaangażowany przez dyrektora Jerzego Rakowieckiego do Praskiego Teatru Ludowego w Warszawie, gdzie zadebiutował w roli agenta w przedstawieniu Przygody dobrego wojaka Szwejka Jaroslava Haška w reż. Jana Bratkowskiego z Romanem Kłosowskim. Po raz pierwszy trafił na ekran jako złodziej samochodu w czarno-białej komedii romantycznej Jerzego Stefana Stawińskiego Rozwodów nie będzie (1963) ze Zbigniewem Cybulskim. Był przesłuchiwany do roli faraona Ramzesa XIII w filmie historycznym Jerzego Kawalerowicza Faraon (1965), którą ostatecznie zagrał Jerzy Zelnik. Wkrótce Press zgłosił się na zdjęcia próbne do serialu Czterej pancerni i pies, gdzie otrzymał rolę Grigorija „Grzesia” Saakaszwilego, Gruzina, plutonowego, a potem sierżanta, kierowcę-mechanika czołgu Rudy 102. Dyrektor teatru początkowo nie chciał zwolnić go na zdjęcia, twierdząc, że nieobecność popsuje plany repertuarowe, zanim w końcu się zgodził. W 1970 roku zadebiutował jako scenarzysta filmu Na dobranoc. Był związany z warszawskimi teatrami: Kwadrat (1974–1982), Dramatycznym (1987–1992) i Studio (1992–2006). Ponadto występował gościnnie w teatrach: Powszechnym w Warszawie, Polskim we Wrocławiu, na Woli im. Tadeusza Łomnickiego, Narodowym, Syrena, Baj i Żydowskim w Warszawie. W 2006 roku Jacek Sieradzki w tygodniku „Polityka” w swoim Subiektywnym spisie aktorów teatralnych wymienił jego kreację poczciwego proboszcza księdza Hendryka w offowej komediofarsie Bomba o polskiej prowincji autorstwa i w reż. Macieja Kowalewskiego w młodzieżowym Centrum Artystycznym M25 na Pradze. „Gra tak wyraziście, fachowo, zabawnie i celnie swój epizod, że trudno powstrzymać się od pytania, kto mu – i jego paru koleżankom i kolegom o podobnych umiejętnościach – pozwolił tyle sezonów leżeć odłogiem w teatralnej garderobie, marnując siły i talent?” – pisał Sieradzki. W 2012 roku za rolę Cunkela w sztuce Hanocha Levina Udręka życia w reżyserii Jana Englerta w Teatrze Narodowym otrzymał nagrodę Warszawskiego Feliksa w kategorii „drugoplanowa rola męska”. Jako aktora głosowego można było go było usłyszeć między innymi w Między nami jaskiniowcami (1960–1966), w roli Juliusza Cezara w Asterixie Gallu (1967), kota Sylwestra z kreskówek z serii Zwariowane melodie i smerfa Łasucha ze Smerfów. Był też admirałem Ackbarem w Gwiezdnych wojnach. == Życie prywatne == Swoją żonę Renatę, wówczas studentkę Akademii Sztuk Pięknych, poznał w 1966 roku na planie serialu Czterej pancerni i pies, gdzie pracowała jako pomocnica kostiumologa, Barbary Węgorek. W 1967 roku zawarli związek małżeński. Mają syna Grzegorza (ur. 1967), który został fotoreporterem, i córkę Tanię, lingwistkę. == Filmografia == 2025: Dziadku, wiejemy! – Maurycy 2022: Pod wiatr – Miron recepcjonista 2021: Czarna owca – dziadek Walenty 2017: Soyer – profesor Kopytyński 2015: Demon – nauczyciel Szymon Wentz 2002–2003: Psie serce – dyrektor opery 2002: Kariera Nikosia Dyzmy – Gradkowski, polityk koalicyjny 2001: Tryumf pana Kleksa – magister Butafor (głos) 2000: M jak miłość – prokurator Aleksander Szczepański, oskarżyciel Marioli Radomskiej 1997: Boża podszewka – szewc Szymon Szindler 1997: Królestwo Zielonej Polany. Powrót – Giez (głos), Komar (głos), Osa #3 (głos), Mucha #1 (głos) 1991: Maria Curie – asystent medium Palladino 1996–1998: Bajki zza okna – Pan Żuk (głos) (odc. 7-10) 1994: Królestwo Zielonej Polany – Giez (głos), Osa #1 (głos), Osa #2 (głos), Komar (głos) 1990: Europa, Europa – syn Stalina 1990: Korczak – Żyd na ulicy getta, uciekinier z obozu 1989: Kawalerki – Wojciech T. 1988: Królewskie sny – Olesko, błazen Jagiełły 1986: Białe małżeństwo (Marriage Blanc) – Polak 1985: Paradygmat, czyli potęga zła (Paradigma) 1984: 5 dni z życia emeryta – Jan Kalina, dawniej noszący nazwisko Rosen 1983: Narzeczona z krainy chłodu - Aleksander 1980: Laureat 1979: Bezpośrednie połączenie 1978: Co mi zrobisz jak mnie złapiesz – facet w kolejce przed „Emilią” 1978: Akwarele 1977: Rytm serca – Andrzej, syn Kamila 1976: Znaki szczególne – aktor Julek Poniński, mąż Marty (odc. 4–5) 1975: Bielszy niż śnieg – reporter 1973: Czarne chmury – mim Dionizy (odcinek 1, 4, 5, 7) 1967: Westerplatte – żołnierz wartowni nr 2 1966–1970: Czterej pancerni i pies – Grigorij Saakaszwili 1966: Medaliony 1963: Rozwodów nie będzie – złodziej samochodu === Gościnnie === 2008: Pitbull – patolog Henryk Paluch (odc. 28) 2004: Talki z resztą – ojciec Kazika 2004–2006: Kryminalni – antropolog 1997: Boża podszewka – szewc Żyd 1979–1981: Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy – głos Marcina Kasprzaka 1976: Znaki szczególne – aktor Julek Poniński, mąż Marty === Scenariusz === 1970: Na dobranoc === Polski dubbing === === Lektor === 2006–2022: Ciekawski George == Przypisy == == Linki zewnętrzne == Włodzimierz Press w bazie filmpolski.pl Włodzimierz Press w bazie Filmweb Włodzimierz Press na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka” Włodzimierz Press na zdjęciach w bibliotece Polona