# Polskie obywatelstwo **Polskie obywatelstwo** to prawna więź między osobą fizyczną a Polską, określona w art. 34 Konstytucji RP. Obywatel polski jest osobą posiadającą obywatelstwo polskie, a utrata tego statusu może nastąpić tylko przez zrzeczenie się (art. 34 Konstytucji). Zasady nabycia i utraty obywatelstwa regulowane są ustawą z 2009 roku, podczas gdy narodowość i obywatelstwo są różne pojęcia. ## Zasady obywatelstwa ### Z głównych aktów prawnych Z Konstytucji RP wynika, że podstawową formą uzyskania obywatelstwa w Polsce jest prawo krwi (art. 34), a kwestie dotyczące obywatelstwa należą do materii ustawowej (art. 34 Konstytucji). Obywatel polski nie może utracić obywatelstwa inaczej, niż przez jego zrzeczenie się. ### Ustawy regulujące W 2009 roku wprowadzono Ustawa z 2 kwietnia 2009 roku o obywatelstwie polskim, która weszła w życie w całości 15 sierpnia 2012 roku. Poprzednio, od 1920 roku, obywatelstwo regulowało ustawy z 1920, 1938 i 1962 roku. W latach 1951–1989 decydowało o nadaniu, zezwoleniu na zmianę i utracie obywatelstwa Rada Państwa. ## Sposoby nabycia obywatelstwa ### Urodzenie Dziecko nabywa obywatelstwo polskie przez urodzenie, gdy co najmniej jeden rodzic jest obywatelem polskim, lub gdy urodzi się na terenie Polski, a jego rodzice są nieznani, nie posiadają żadnego obywatelstwa, lub ich obywatelstwo jest nieokreślone (art. 34 Konstytucji, art. 15 Ustawa z 2009 roku). ### Naturalizacja Cudzoziemiec może nabyć obywatelstwo polskie w trzech sposobach: 1. **Przez nadanie**: Prezydent RP może nadać obywatelstwo dowolnemu cudzoziemcowi, który o to wystąpi. Minister właściwy do spraw wewnętrznych zwraca się do Komendanta Głównego Policji i innych organów o udzielenie informacji (art. 18–29 Ustawa z 2009 roku). 2. **Przez uznanie**: Obcokrajowiec jest uznawany za obywatela, jeśli spełnia kryteria: mieszka w Polsce od 3 lat (lub 10 lat), ma stabilne źródło dochodu, posiadane mieszkanie, i nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa (art. 31 Ustawa z 2009 roku). 3. **Przez przywrócenie**: Dotyczy osób, które straciły obywatelstwo przed 1 stycznia 1999 (art. 38–45 Ustawa z 2009 roku), pod warunkiem, że przywrócenie nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa. ## Utrata obywatelstwa Konstytucja RP jednoznacznie określa, że jedynym sposobem utraty polskiego obywatelstwa jest jego zrzeczenie się (art. 34). Państwo samo nie może odebrać obywatelstwa. Wniosek o zrzeczenie się wymaga podania dokumentu potwierdzającego posiadanie obywatelstwa innego państwa (art. 48 Ustawa z 2009 roku). ## Narodowość a obywatelstwo W Polsce odróżnia się narodowość od obywatelstwa. Chociaż preambuła Konstytucji wspomina „Naród Polski – wszyscy obywatele”, to narodowość to stan faktyczny, a obywatelstwo to stan prawny. Narodowość jest subiektywnym wyznaczeniem osoby, a obywatelstwo – prawem między nimi a państwem. Konwencja Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych potwierdza, że to decyzja osoby. ## Zobacz też - Karta Polaka - Mniejszości narodowe i etniczne w Polsce - Obywatelstwo Unii Europejskiej - Placówki dyplomatyczne i konsularne Polski - Pozbawienie obywatelstwa ## Przypisy [1] Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej [2] Ustawa z 2009 roku o obywatelstwie polskim ## Linki zewnętrzne - [Procedura prawna uzyskania obywatelstwa](https://www.uric.gov.pl) ## Metadata - **population**: null - **founding_date**: 1920 - **region_name**: Polska - **birth_date**: null - **career_highlights**: null - **unique_style**: Polskie prawo obywatelstwa - **interesting_facts**: null - **quotes**: null - **primary_color**: null - **logo_url**: null - **additional_images**: null ## Sentiment - **positive**: 50 - **neutral**: 50 - **negative**: 0 ## Trust Profile - **reliability**: 80 - **transparency**: 70 - **expertise**: 90 - **influence**: 85 - **stability**: 75 }