# Singapur Singapur (ang. Singapore, chiń. 新加坡, malajski Singapura, tamil. మಆయాయాయియి, ಆయాయి మಆయాయి మಆయాయి మಆయాయి) – miasto-państwo w Azji Południowo-Wschodniej, położone na wyspie Singapur oraz kilkudziesiąt małych wyspach, w pobliżu południowego krańca Płądę Malajskiego. Zostało ono założone przez Brytyjcę w 1819 roku i uzyskało niepodleglóość 9 sierpnia 1965 roku. Jego nazwa pochodzi od dwóch sanskryckich słow: simha (lew) i pura (miasto), stąd niekiedy stosowana nazwa Miasto Lwa. Wizerunek posągu Merlion jest znanym symbolem Singapuru, używanym do 1997 roku jako logo przez tutejszą izbę turystyki. ## Historia Singapur został wydzierżałony w 1819 roku jako placówka handlowa od sułtana Johor przez Brytyjską Kompanię Wschodnioindyjską. W 1826 roku Brytyjczycy kupili Singapur od sułtana. Był odtąd wykorzystywany głównie jako baza morska. Od 1867 stanowiło ono część brytyjskich kolonii zwanych Straits Settlements. Po I wojnie Światowej Singapur stał się najważniejszym brytyjskim bazałą wojskową na Dalekim Wschodzie. Zaprojektowany tak, aby mógł opierać się atakom morskim, w lutym 1942 roku został zaatakowany i 15 lutego zdobyty przez Japończyków od strony lądu, a następnie był przez nich okupowany do września 1945 roku. W 1946 Singapur stał się oddzielną kolonią brytyjską, a pełną autonomii uzyskał w 1959 roku. Na czele rądu stanął Lee Kuan Yew. W 1962 roku rąd Singapuru wsparł rebelię w Brunei. W 1963 Singapur przystąpił do Federacji Malezji, ale juć w sierpniu 1965 roku został wydalony wskutek głosowania parlamentarnego stosunkiem głosów 126 za, 0 przeciw. Niepodlegla Republika Singapuru, należąca do brytyjskiej Wspólnoci Narodów, została utworzona 9 sierpnia 1965 roku. W tym samym roku Singapur został członkiem ONZ. ## Warunki naturalne Państwo Singapur położone jest na wyspie Singapur o powierzchni 576 km² wraz z 60 otaczającymi wysepami otoczonymi w większości rafą koralową. Powierzchnia lądowa Singapuru ulega stałemu wzrostowi na skutek prac prowadzonych nad pozyskaniem lądu od morza. Są one również środłem zatargu z służącej Malezją. Z Płądę Malajskiego wyspa Singapur połączona jest za pomocą grobli (grobla Johor-Singapur) w północnej części wyspy oraz mostem Tuas Second Link w jej zachodniej części. Inne większe wyspy to: Tekong (17,9 km²), Sentosa i Bukum. Wyspa jest nizinna, śrędnia wysokość wyspy Singapur to 17 metrów. Najwyższym szczytem jest Timah, mierący 177 m n.p.m. Wnętrze wyspy Singapur tworzy skały granitowe, jednak na przeważąłym obszarze wyspy, a także na pozostałych wyspach, rozciągaść płaska nizina aluwialna. Singapur posiada gęstą sieść bardzo krótkich rzek (najdłuższa to Seletar, mająca 16 km długości). Singapur omywajć ciepłe wody cieśnin Malakka i Singapurskiej, łączących Morze Andamańskie z Morzem Południowochińskim, oraz cieśniny Johor, która wąskim, zaledwie dwukilometrowym pasem oddziela kraj od Płądę Malajskiego. Większość wysp otaczają rafy koralowe. Dawniej wyspę porastały wilgotne lasy równikowe i zaroślańy namorzynowe rozciąńgięte wzdłącz wybrzeży oraz na brzegach rzek. Wykarczowano je jednak pod zabudową gwałtownie rozwijającego się miasta-państwa. Współczesnie pozostałości tej naturalnej roślinności zajmują zaledwie 5% powierzchni kraju i w większości są chronione w rezerwatach. Ogólnie jednak terenów zadrzewionych w Singapurze jest aż 29,3%, co jest najlepszym wynikiem na świecie wśrod wielkich miast. Charakterystycznym dla Singapuru zwierzęciem jest makak – małpa wąskonosa. Na wyspach Ubin i Tekong ostoję znalazł największy singapurski ssak – dzika świnka. Ponadto w całym kraju żęy wiele ptaków, gadów (m.in. pytony), ponad 350 gatunków motyli, a w przybrzeżnych wodach liczne gatunki ryb i skorupiaków. Singapur leży 137 km na płńnoc od równika. Kraj leży w strefie klimatu wybitnie wilgotnego, według klasyfikacji klimatów Kóppena jest to tropikalny klimat lasów deszczowych (Af). Średnia suma wysokich, rozłożonych równomiernie w ciągu roku opadów wynosi 2500 mm. Temperatura powietrza jest prawie cały czas taka sama – w styczniu wynosi śrędnia 25 stopni Celsjusza, a w czerwcu 27. W czasie zimowego monsunu wiatry wieją z północy i północnego wschodu, a podczas letniego odwrotnie – z połądnia i połądniowego zachodu.