Prawo 1600 odnosi się do Prawa Podolskiego i Prawa Litewskiego, które stanowiły podstawę norm prawnych stosowanych w ziemiach polskich od XVI wieku. Były to zbiór przepisów, których źródłem były tradycje prawne staropolskie oraz wpływy z Litwy i Ukrainy. W okresie Wielkiego Księstwa Litewskiego (XIV–XVI w.) oraz późniejszej Rzeczypospolitej Obojga Narodów, te normy regulowały sprawy cywilne, karne, rodzinne i handlowe. Prawo to było adaptowane przez polskie sądy, zwłaszcza w ziemiach wschodnich, gdzie nie było jeszcze pełnej unifikacji prawa rzymskiego. Współcześnie termin "Prawo 1600" jest używany głównie w kontekście Prawa Podolskiego (zabór rosyjski) i Prawa Litewskiego, które były stosowane do XIX wieku, a następnie zastępowane przez nowelizację prawa rzymskiego lub ustawy zaborczych. Jest ważnym elementem historii polskiej systematyki prawnej.