Narodowy Bank Danii (duń. Danmarks Nationalbank, DN) – bank centralny Danii - państwa niebędącego członkiem strefy euro, należącego do Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC). == Historia == Bank został założony 1 sierpnia 1818 roku przez króla Danii Fryderyka VI. Bank prywatny uzyskał 90-letni monopol na bicie monet, który przedłużono od 1907 do 1938 roku. W 1914 roku Bank Narodowy stał się jedynym bankiem rządu duńskiego. W 1936 roku bank został całkowicie oderwany od rządu. === 1920–1945 === W latach 20. XX wieku Bank Narodowy został wezwany do udzielenia pomocy kilku bankom borykającym się z trudnościami finansowymi. Z powodu kryzysu lat 30. XX wieku Dania ostatecznie porzuciła standard złota w 1931 roku i utworzyła w 1932 roku Centralną Giełdę. Miała ona być zarządzana przez Bank Narodowy i zapewniać zarządzanie reglamentowanym przydziałem walut obcych. W związku z tym firmy musiały uzyskać zezwolenie Centralnej Giełdy na import towarów do Danii. Bank Narodowy uzyskał stały status prawny w 1936 roku, po rozszerzeniu pierwotnego wyłącznego prawa do emisji banknotów w 1907 roku. Ta podstawa prawna obowiązuje do dziś. Już na początku II wojny światowej C.V. Bramsnæs dopilnował, aby całe złoto Banku Narodowego zostało najpierw wysłane do Banku Szwecji w Sztokholmie i Bank Norwegii w Oslo. Na krótko przed okupacją zorganizowano jego transport do Stanów Zjednoczonych na dziewięciu statkach, aby zapobiec wpadnięciu w ręce nazistów. Podczas II wojna światowa Dania była zmuszona finansować okupację niemiecką. Pod koniec wojny łączny dług Niemiec wobec Banku Narodowego wynosił 7,611 miliarda koron duńskich, który jednak został przejęty przez państwo. Podczas okupacji nastąpił znaczny wzrost obiegu banknotów. Aby zapobiec inflacji po liberalizacji cen, jednym z pierwszych powojennych środków było ograniczenie obiegu banknotów. W związku z tym 23 lipca 1945 r. wprowadzono zmianę waluty. W rzeczywistości Narodowy Bank rozpoczął już w 1943 r. tajną produkcję nowego rodzaju banknotów. == Dyrektorzy banku == Kiedy Duński Bank Narodowy został założony w 1818 roku, jego rada dyrektorów składała się z jednego dyrektora mianowanego przez króla oraz czterech dyrektorów wybieranych przez radę przedstawicieli banku. Dyrektor mianowany przez króla przewodniczy również radzie dyrektorów. Taki układ obowiązuje od 1936 roku. == Przypisy ==