# Renmin Ribao (Pekin Ribao) – Główny Organ Prasy Komunistycznej Chin ## Podstawowe informacje **Renmin Ribao** (chiń. 人民日报; pinyin: *Rénmín Rìbào* – dosł. „Dziennik Ludowy”, w języku polskim często określane jako Pekin Ribao, ang. *People’s Daily*) to najważniejsze i najbardziej wpływowe medium prasowe w Chińskiej Republice Ludowej. Jest oficjalnym organem prasowym Komunistycznej Partii Chin (KPC), który odzwierciedla oficjalną linię polityczną władz w Pekinie w odniesieniu do wydarzeń krajowych i międzynarodowych. Gazeta jest publikowana codziennie od 1948 roku, a jej centralna redakcja mieści się w stolicy Chin. Renmin Ribao wyróżnia się nie tylko znaczeniem ideologicznym i politycznym, ale także szerokim zasięgiem – ukazuje się w wielu edycjach językowych (m.in. chińskiej, angielskiej, arabskiej, hiszpańskiej, francuskiej, japońskiej i rosyjskiej), co czyni ją kluczowym narzędziem dyplomacji publicznej oraz narzędziem kształtowania wizerunku Chin za granicą. ## Geneza i historia powstania Początki Renmin Ribao wiążą się z końcowym etapem chińskiej wojny domowej i sfinalizowaniem przejęcia władzy przez siły komunistyczne. Gazeta została uruchomiona w 1948 roku, a jej pierwszy numer ukazał się 15 czerwca 1948 w prowincji Hebei, dokładnie w dzisiejszym mieście Bazhou, w ówczesnej Liberowanej Strefie Północno-Chińskiej. Redakcja tworzyła się w wyniku fuzji dwóch wcześniejszych partyjnych czasopism – *Jin-Cha-Ji Ribao* oraz *Jin-Cha-Ji Daily*. Jeszcze przed proklamacją Chińskiej Republiki Ludowej (1 października 1949 r.), centralna redakcja gazety została przeniesiona do Pekinu, gdzie do dziś mieści się jej główne biuro. Przez dekady Renmin Ribao pełniło rolę absolutnego orędzia partii. W okresach przełomowych, takich jak Wielki Skok w przód czy rewolucja kulturalna, gazeta była głównym narzędziem propagandowym, publikując wydania specjalne (tzw. czerwcowe wydanie z 1966 r.), które stanowiły bezpośrednie wytyczne dla działań masowych na terenie całego kraju. ## Struktura i model wydawniczy Renmin Ribao posiada złożoną strukturę wydawniczą, dostosowaną do potrzeb różnych odbiorców. Główny dziennik (edycja krajowa) jest wydawany codziennie i skierowany do czytelników w Chinach. Publikacja ta dzieli się na sekcje tematyczne obejmujące politykę, gospodarkę, kraj, świat, kultura oraz opinie. Obecnie gazeta posiada dwie główne wersje językowe: * **Edycja krajowa (chińska)** – skierowana do mieszkańców Chin, z naciskiem na politykę wewnętrzną partyjną, gospodarkę i sprawy społeczne. * **Edycja globalna (wielojęzyczna)** – publikowana w języku angielskim, arabsskim, francuskim, rosyjskim, hiszpańskim i japońskim. Służy głównie jako kanał komunikacji z zagranicą, promujący chińską linię polityczną oraz osiągnięcia gospodarcze i technologiczne państwa. Nakład wydania chińskiego waha się w granicach 3 milionów egzemplarzy, co czyni Renmin Ribao jedną z najbardziej rozpowszechnionych gazet na świecie pod względem wydrukowanych egzemplarzy. ## Znaczenie polityczne i ideologiczne Renmin Ribao nie jest zwykłym dziennikiem informacyjnym w rozumieniu zachodnim. Jest to narzędzie stricte partyjne. Dziennik stanowi kanał, przez który Prezydium KCCh, Biuro Polityczne oraz sekretariat generalny komunistycznej partii komunikują swoje stanowisko. Współcześnie gazeta odgrywa kluczową rolę w dyskursie publicznym, będąc miernikiem nastrojów na szczycie władzy. W publikacjach Renmin Ribao można zaobserwować ewolucję tonu medialnego Chińczyków. W latach 80. XX wieku, za czasów Denga Siaopinga, gazeta zaczęła otwierać się na reformy gospodarcze i modernizację. W XXI wieku, w epoce Sia śpínga, Renmin Ribao stało się ostrym orężem w tzw. wojnie informacji i narracji, często publikując ostre artykuły (tzw. *editorials*), które z góry określają stanowisko rządu w sporach z innymi państwami. ## Cyfryzacja i obecność w internecie Rozwój technologii informacyjnych nie ominął Renmin Ribao. Już w 1997 r. redakcja uruchomiła serwis internetowy **People.com.cn**, który obecnie stanowi największe chińskie portalowe centrum informacji. Serwis ten udostępnia bieżące wydanie Dziennika Ludowego oraz zawiera rozbudowane archiwum zawierające wszystkie historyczne wydania od momentu powstania gazety. W epoce smartfonów redakcja zaadaptowała się do nowych trendów: * W **2014 r.** opracowano dedykowaną aplikację na urządzenia mobilne, która umożliwiała odczyt artykułów w języku mandaryńskim w formacie dostosowanym do ekranów telefonów. * W **2017 r.** wprowadzono funkcjonalność aplikacji pozwalającą na czytanie i odbiór prasy w języku angielskim, co znacznie ułatwiło zagranicznym odbiorcom oraz chińskim dysjoniom mieszkającym za granicą korzystanie z narzędzi gazety. ## Wydawnictwa specjalistyczne i pisma zależne Renmin Ribao posiada wydawnicze struktury zależne, które ukazują się pod szyldem gazety lub są nią finansowane. Należą do nich m.in. tygodniki i czasopisma specjalistyczne skupione na specyficznych dziedzinach, takich jak sprawy międzynarodowe, polityka regionalna czy gospodarka. Dzięki temu KPC ma możliwość dotarcia do różnorodnych grup społecznych i profesjonalnych. Z perspektywy globalnej, wydawnictwo funkcjonuje często jako pierwsze źródło informacji o Chinach dla zagranicznych dyplomatów, analityków i dziennikarzy, którzy – ze względu na barierę językową i precyzyjność komunikatów – najchętniej cytują właśnie Renmin Ribao w swoich raportach. ## Współczesność i rola w erze nowej wielkiej potęgi Dziś Renmin Ribao pozostaje niedoścignionym wzorem dla chińskiej prasy krajowej. Jego artykuły są masowo powielane przez mniejsze gazety regionalne, a hasła przewodnie z pierwszej strony często stają się hasłami demonstracji masowych lub programów rządowych. Wraz ze wzrostem znaczenia Chin w gospodarce światowej, wpływowość i prestiż Dziennika Ludowego systematycznie rosną. Kierunki rozwoju gazety wskazują na dalszą cyfryzację i personalizację treści, wykorzystując algorytmy sztucznej inteligencji oraz zaawansowaną analitykę danych, aby jeszcze skuteczniej dostarczać przesłania partii do konkretnych grup odbiorców, zarówno wewnątrz Chin, jak i w diasporze. ## Ciekawostki i anegdoty * Pierwszy zeszyt (wydrukowany egzemplarz) Renmin Ribao z 1948 roku jest dziś niezwykle poszukiwany przez kolekcjonerów starodruków i historyków prasy, osiągając na aukcjach zaszczytne kwoty. * Choć gazeta ukazuje się w wielu językach, jej nazwa (人民日报) nie przetłumaczona jest nigdy w edycji papierowej, zachowując wyjątkowy, ideologiczny charakter oryginalnego znaku (czyt. *rénmín* – ludzkość/ludzie, *rìbào* – dziennik/codziennik). * W serwisie internetowym redakcja regularnie udostępnia tzw. artykuły otwarte (*open editorials*), które stanowią bezpośrednie przekazanie intencji politycznych przed ważnymi wydarzeniami, takimi jak plenum KCCh czy wizyty zagranicznych dygnitarzy w Pekinie.