Yoel Romero Palacio (ur. 30 kwietnia 1977 w Pinar del Río) – kubański zapaśnik stylu wolnego, wicemistrz olimpijski (2000), multimedalista mistrzostw świata. Od 2009 roku zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Jest starszym bratem zawodowego boksera Yoana Pablo Hernándeza. == Kariera zapaśnicza == Na przełomie XX i XXI wieku był czołowym zapaśnikiem świata w wadze półciężkiej. Pierwszy znaczący sukces na arenie międzynarodowej odniósł w 1998 roku, zajmując 3. miejsce w mistrzostwach świata stylu wolnego. Rok później w Ankarze zdobył już czempionat globu. W 2000 roku uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Sydney. Zdobył srebrny medal, ulegając w turnieju wagi półciężkiej jedynie Rosjaninowi Adamowi Sajtijewowi. W następnych latach był dwukrotnym wicemistrzem świata (2002, 2005) i mistrzem igrzysk panamerykańskich (2003). W swoim drugim występie olimpijskim, w 2004 roku w Atenach, znalazł się tuż poza podium, zajmując 4. miejsce. Pięciokrotnie wygrywał mistrzostwa panamerykańskie. Złoto na igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1998. Zajął pierwsze miejsce w Pucharze Świata w 1998, 2000 i 2005; drugie w 1999; trzecie w 1997 roku. W 2007 roku, podczas zawodów w Lipsku Romero zbiegł ze zgrupowania kadry i nie powrócił na Kubę. Zamieszkał na stałe w Norymberdze. Utrzymywał się z posady trenera zapasów. Później dołączyła tam do niego żona z córką. == Kariera MMA == === Wczesna kariera === W grudniu 2009 roku w wieku 32 lat zadebiutował w zawodowym MMA. W ciągu półtora roku wygrał cztery walki z rzędu przed czasem (w tym w Dąbrowie Górniczej z polskim zawodnikiem Michałem Fijałką). W lipcu 2011 roku podpisał kontrakt ze Strikeforce, drugą co do wielkości organizacją MMA na świecie. Zadebiutował w niej 9 września, gdy podczas gali w Cincinnati zmierzył się z byłym mistrzem Strikeforce w wadze półciężkiej, Brazylijczykiem Rafaelem Cavalcante. Kubańczyk przegrał przez nokaut w drugiej rundzie. === UFC === Mimo druzgocącej porażki z Cavalcante podpisał kontrakt z Ultimate Fighting Championship. Zadebiutował tam 20 kwietnia 2013, nokautując uderzeniem kolanem z wyskoku Clifforda Starksa. 27 września 2014 pokonał przez techniczny nokaut Tima Kennedy’ego, a 27 czerwca 2015 zanotował największe zwycięstwo w swojej dotychczasowej karierze zawodnika MMA, pokonując przed czasem byłego mistrza UFC w wadze półciężkiej Lyoto Machide. 8 lipca 2017 na UFC 213 zmierzył się o tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze średniej z Australijczykiem Robertem Whittakerem, ostatecznie przegrywając z nim jednogłośnie na punkty. 10 lutego 2018 na UFC 221 znokautował w trzeciej odsłonie rundowej Luke'a Rockholda. Początkowo ten pojedynek miał toczyć się o pas tymczasowy UFC w wadze średniej, jednak przez to, że Romero nie zrobił wagi, nie mógł zdobyć tego tytułu. Cztery miesiące później doszło do rewanżowego starcia z Robertem Whittakerem. Romero ponownie nie wykonał limitu wagowego, w związku z tym, w razie zwycięstwa nie miał szansy zdobyć tytułu. Pojedynek po pięciu rundach decyzją niejednogłośną zwyciężył Australijczyk. Dwie następne walki przegrał także na punkty, m.in. z Paulo Costą oraz Israelem Adesanyą (pojedynek o pas mistrzowski w wadze średniej). Po tych porażkach został zwolniony z najlepszej federacji MMA na świecie. === Bellator MMA === W grudniu 2020 ogłoszono, że podpisał kontrakt z jedną z czołowych, amerykańskich organizacji, Bellator MMA. 9 lutego 2021 roku ogłoszono, że weźmie udział w turnieju Bellator Light Heavyweight World Grand Prix. 16 kwietnia w ćwierćfinale na Bellator 257 miał zmierzyć się z Anthonym Johnsonem, jednak 26 marca ogłoszono, że walka zostanie przeniesiona na późniejszą galę Bellator 258. 29 kwietnia ogłoszono, że Yoelowi nie udało się przejść testów medycznych z powodu problemów z oczami, przez co walka została wycofana z karty. Na jego miejsce w turnieju wszedł Jose Augusto. Oficjalny debiut dla organizacji odbył 18 września 2021 roku na gali Bellator 266. Jego rywalem był Phil Davis. Przegrał walkę przez niejednogłośną decyzję sędziów. Oczekiwano, że 6 maja 2022 roku na Bellator 280 zmierzy się z doświadczonym Melvinem Manhoefem, jednak Holender wycofał się z walki z powodu kontuzji ręki i został zastąpiony przez Alexa Polizzi. Zwyciężył przez techniczny nokaut w ostatnich sekundach trzeciej rundy. Walka z niedoszłym Manhoefem została tym razem przełożona na przypadającą 23 września 2022 roku galę Bellator 285. Romero brutalnie znokautował łokciami w trzeciej rundzie swojego rywala, dla którego była to ostatnia walka w karierze. 16 czerwca 2023 w walce wieczoru gali Bellator 297 w Chicago przystąpił do walki o pas mistrzowski Bellator MMA wagi półciężkiej, mierząc się z Wadimem Niemkowem. Przegrał jednogłośną decyzją sędziów (49-46, 49-46, 49-46). 24 lutego 2024 na mistrzowskiej gali PFL vs. Bellator: CHAMPS w Rijadzie zmierzył się z Thiago Santosem. W pojedynku w karcie głównej wydarzenia pokonał rywala jednogłośną decyzją sędziów. == Lista zawodowych walk w MMA == == Przypisy == == Linki zewnętrzne == Profil i rezultaty olimpijskie (sports-reference.com). sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-18)]. Statystyki i lista zawodowych walk MMA (sherdog.com) Yoel Romero na Fila.com. fila-official.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-13)].