John Felix Anthony Cena Jr. (ur. 23 kwietnia 1977 w West Newbury w Massachusetts) – amerykański wrestler, raper, aktor i prowadzący reality show. Obecnie występuje w amerykańskiej federacji wrestlingu WWE, gdzie wedle scenariusza jest wolnym agentem i występuje w brandach Raw i SmackDown. Rozpoczął karierę wrestlera w 1999 w federacji Ultimate Pro Wrestling (UPW); podczas pobytu w UPW zdobył UPW Heavyweight Championship. W 2001 podpisał kontrakt z World Wrestling Federation (późniejsze World Wrestling Entertainment, WWE). W federacji zadebiutował w 2002. Cena jest siedemnastokrotnym mistrzem świata (14 razy jako WWE Champion/WWE World Heavyweight Champion i 3 razy jako World Heavyweight Champion), pięciokrotnym zdobywcą WWE United States Championship i czterokrotnym posiadaczem tytułów drużynowych (2 razy World Tag Team i 2 razy WWE Tag Team Championship). Ponadto jest zdobywcą walizki WWE Money in the Bank z 2012 roku i dwukrotnym zwycięzcą Royal Rumble matchu. Pięciokrotnie wystąpił w walce wieczoru WrestleManii (22, 23, XXVII, XXVIII, 29). W 2005 wydał album raperski, zatytułowany You Can’t See Me, który zadebiutował na 15. miejscu listy magazynu Billboard. Wystąpił w sześciu filmach pełnometrażowych, jak również w wielu programach telewizyjnych. Ponadto otrzymał własny serial na HBO Max. Współpracuje z kilkoma organizacjami dobroczynnymi, szczególnie z fundacją Make-A-Wish. == Młodość == Urodził się 23 kwietnia 1977 w West Newbury w stanie Massachusetts; jest synem Carol i Johna Ceny, Seniora. Ma czterech braci: Dana, Matta, Steve’a i Seana. Jest wnukiem bejsbolisty Tony’ego Lupiena. Cena uczęszczał do Central Catholic High School w Lawrence w Massachusetts, przeniósł się jednak do Cushing Academy. Jest absolwentem Springfield College’u; grał w drużynie futbolu amerykańskiego uczelni. Po ukończeniu studiów zajmował się kulturystyką oraz pracował jako kierowca limuzyny. == Kariera wrestlera == === Ultimate Pro Wrestling (1999–2001) === Pierwsze kroki w ringu stawiał w 1999 w „Ultimate University” – szkółce wrestlingu federacji Ultimate Pro Wrestling (UPW). Przyjął pseudonim ringowy „The Prototype”. W kwietniu 2000 zdobył UPW Heavyweight Championship. Tytuł utracił po 27 dniach panowania. Ostatnią walkę dla UPW Cena stoczył w marcu 2001. === World Wrestling Federation/Entertainment === ==== Ohio Valley Wrestling (2000–2002) ==== 10 października 2000 nieoficjalnie zadebiutował w World Wrestling Federation (WWF) na tapingu tygodniówki Heat, w przegranym dark matchu przeciwko Mikeyowi Hendersonowi. Zawalczył też na tapingach Heat 9 stycznia i 13 marca 2001. W 2001 podpisał kontrakt rozwojowy z WWF i został przypisany do ówczesnej rozwojówki federacji – Ohio Valley Wrestling (OVW). Walczył jako The Prototype, zdobył OVW Heavyweight Championship, a w drużynie z Rikiem Constantinem sięgnął po OVW Tag Team Championship. Podczas pobytu w OVW otrzymał kilka szans walki na house showach i tapingach programów telewizyjnych WWF. Zawalczył m.in. z Sheltonem Benjaminem i Tommym Dreamerem. ==== Droga do chwały (2002–2004) ==== Oficjalny debiut Ceny w World Wrestling Entertainment (WWE; wcześniej WWF – nazwa została zmieniona po procesie sądowym z World Wildlife Fund) nastąpił 27 czerwca 2002. Odpowiedział na wyzwanie Kurta Angle’a i przegrał starcie. Dobrej walki pogratulowali mu Rikishi, Farooq, Billy Kidman oraz The Undertaker. Po debiucie rozpoczął rywalizację z Chrisem Jericho. Pokonał rywala na gali Vengeance. We wrześniu rozpoczął feud z Eddiem i Chavo Guerrero. Występował głównie na tygodniówce SmackDown. W październiku połączył siły z Billym Kidmanem; drużyna wzięła udział w turnieju o nowo utworzone WWE Tag Team Championship. Odpadli już w pierwszej rundzie. Na następnym SmackDown!, Cena obwinił Kidmana o przegraną i pokonał go w walce singlowej, lecz przegrał starcie rewanżowe tydzień później. Na następnym specjalnym SmackDown! z okazji Halloween, Cena przebrał się za rapera Vanilla Ice i wykonał freestyle. Wkrótce przybrał wizerunek rapera na stałe. W pierwszej połowie 2003 rywalizował z Chrisem Benoit, a następnie z posiadaczem WWE Championship – Brockiem Lesnarem. Cena wygrał turniej o miano pretendenckie do WWE Championship, został jednak pokonany przez Lesnara w walce o mistrzostwo na Backlash. Na gali Vengeance został pokonany przez The Undertakera. W listopadzie dołączył do drużyny Kurta Angle’a na Survivor Series. We wczesnym 2004 wziął udział w Royal Rumble matchu na gali Royal Rumble; został wyeliminowany z walki przez Big Showa. Zdarzenie to doprowadziło do rozpoczęcia rywalizacji Ceny z Big Showem. Na WrestleManii XX, Cena pokonał rywala w walce o WWE United States Championship. Jego panowanie skończyło się cztery miesiące później, gdy został pozbawiony pasa po walce z Kurtem Angle’em. Cena odzyskał pas po serii pięciu walk z Bookerem T, która zakończyła się na gali No Mercy. Pas utracił tydzień później, na rzecz debiutującego Carlito. Rozpoczęło to rywalizację Ceny z debiutantem. Feud zakończył się rzekomym dźgnięciem w nerkę Ceny przez ochroniarza Carlito – Jesúsa. W rzeczywistości Cena potrzebował przerwy od akcji w ringu, by móc zagrać w The Marine. Cena odzyskał United States Championship w listopadzie, tuż po powrocie do ringu. ==== WWE Champion (2005–2007) ==== W styczniu 2005 wziął udział w Royal Rumble matchu. Ostatnimi dwoma przetrwałymi w walce zawodnikami byli on i Batista. Obydwaj zostali wyeliminowani w tym samym momencie; walkę zrestartowano, a jej zwycięzcą okazał się Batista. W następnym miesiącu Cena pokonał Kurta Angle’a, by zaskarbić sobie prawo do walki z WWE Championem – Johnem „Bradshawem” Layfieldem (JBL). Rozpoczął więc rywalizację z JBL-em i jego stajnią Cabinet. Cena utracił United States Championship na rzecz członka Cabinetu, Orlando Jordana, jednak na WrestleManii 21 pokonał Layfielda w walce o WWE Championship. Po WrestleManii Cena wprowadził pas ze „spinnerem”, a JBL ukradł pierwotny pas mistrzowski i nadal uważał się za mistrza. Rywalizacja Ceny z Layfieldem zakończyła się na Judgment Day, kiedy to Cena pokonał rywala w „I Quit” matchu i odebrał mu stary pas mistrzowski. W czerwcu 2005 został przeniesiony do brandu Raw. Rozpoczął rywalizację z Erikiem Bischoffem po tym, jak odmówił udziału w walce przeciwko rosterowi Extreme Championship Wrestling (ECW) na gali One Night Stand. Bischoff nakazał Chrisowi Jericho odebrać mistrzostwo Cenie. Pomimo iż w trakcie trwania ich rywalizacji Jericho przedstawiany był jako heel (czarny charakter), a Cena jako face (pozytywna postać), fani zgromadzeni na widowni wspierali Jericho. 22 sierpnia Cena pokonał Jericho w „You’re Fired” matchu. Kolejnym rywalem Ceny stał się Kurt Angle. Cena obronił tytuł w walce z Angle’em na gali Unforgiven i przypiął go w rewanżowym starciu na Survivor Series. Na New Year’s Revolution w styczniu 2006 obronił WWE Championship w Elimination Chamber matchu. Tuż po zakończeniu walki Edge wykorzystał walizkę WWE Money in the Bank, dwukrotnie wykonał Spear na Cenie i przypiął mistrza, zdobywając WWE Championship. Cena odzyskał tytuł trzy tygodnie później na Royal Rumble. Po gali Cena rozpoczął rywalizację z Triple H, którego pokonał na WrestleManii 22. Negatywne reakcje publiczności na Cenę nasiliły się podczas jego feudu z Robem Van Damem; Cena zmierzył się z nim na One Night Stand. Publika zgromadzona na evencie nie szczędziła Cenie negatywnych okrzyków. Tej nocy Van Dam odebrał Cenie mistrzostwo dzięki interwencji Edge’a. W lipcu Cena, Edge i Van Dam zmierzyli się w Triple Threat matchu o WWE Championship – starcie wygrał Edge. Cena wznowił swoją rywalizację z nowym mistrzem. Kulminacją feudu był wybrany przez Edge’a Tables, Ladders, and Chairs match na gali Unforgiven; na szali pojedynku stało nie tylko mistrzostwo, ale również praca Ceny w brandzie Raw. Na Unforgiven Cena pokonał Edge’a i odzyskał tytuł mistrzowski. Cena wziął udział w międzybrandowej rywalizacji, mającej wyłonić „mistrza mistrzów”. Cena, posiadacz World Heavyweight Championship King Booker oraz ECW World Champion – Big Show zawalczyli ze sobą na Cyber Sunday. W międzyczasie Cena rozpoczął feud z Kevinem Federlinem. Federline zainterweniował w walkę na Cyber Sunday, pomagając Kingowi Bookerowi obronić mistrzostwo postawione przez niego na szali. W grudniu Cena zaczął rywalizować z Umagą. Na pierwszym Raw w 2007 roku, Cena został przypięty przez Federline’a dzięki pomocy Umagi. Noc po Royal Rumble drużyna złożona z Ceny i jego rywala – Shawna Michaelsa – pokonała Rated-RKO (Edge’a i Randy’ego Ortona) w walce o World Tag Team Championship. Na WrestleManii 23 Cena pokonał Michaelsa. Następnej nocy na Raw Michaels wyeliminował Cenę z 10-Team Battle Royalu o mistrzostwa; zwycięzcami walki i nowymi posiadaczami tytułów stali się The Hardy Boyz (Jeff i Matt Hardy). Do końca kwietnia Cena rywalizował z Michaelsem, Ortonem i Edge’em. 30 kwietnia The Great Khali zaatakował wszystkich trzech głównych pretendentów do tytułu, a tydzień później samego Cenę, po czym ukradł mu pas mistrzowski. Cena pokonał Khaliego na Judgment Day oraz na One Night Stand, po czym rozpoczął rywalizację z Randym Ortonem. Na SummerSlam Orton wykonał trzy RKO na Cenie, jednak mistrz zdołał obronić tytuł. Cena został zdyskwalifikowany w walce rewanżowej na gali Unforgiven. 1 października 2007, podczas walki z Mr. Kennedym, Cena naderwał mięsień piersiowy większy; kontuzja wymagała operacji i kilku miesięcy przerwy, toteż następnej nocy Vince McMahon odebrał Cenie tytuł mistrzowski, kończąc trwające 381 dni panowanie. Pomimo kontuzji Cena pojawił się na dorocznym evencie Tribute to the Troops w Iraku w grudniu 2007. ==== Panowania jako mistrz świata (2008–2010) ==== Cena niezapowiedzianie powrócił jako trzydziesty uczestnik Royal Rumble matchu w styczniu 2008 roku; wygrał walkę i tradycyjny title shot na WrestleManii. Zamiast jednak czekać do WrestleManii, Cena postanowił wykorzystać swoją szansę na walkę z WWE Championem Randym Ortonem już na No Way Out