Wojna Izraela i Stanów Zjednoczonych z Iranem – konflikt zbrojny między Iranem a Izraelem i Stanami Zjednoczonymi, który rozpoczął się 28 lutego 2026 zbombardowaniem Iranu w ramach izraelskiej operacji „Ryczący Lew” (hebr. ‏מִבְצַע שְׁאָגַת הָאֲרִי‎, miwca sze’agat ha-ari) i amerykańskiej „Epicka Furia” (ang. Epic Fury). Prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump ogłosił jednocześnie rozpoczęcie „większych działań bojowych” w ramach wspólnej operacji z Izraelem, podkreślając konieczność „obrony przed nieuchronnym zagrożeniem”. == Przebieg zdarzeń == === 28 lutego === W sobotę 28 lutego siły zbrojne Izraela i Stanów Zjednoczonych rozpoczęły bombardowanie celów w Iranie. 200 myśliwców dokonało ataku na 500 różnych obiektów, m.in. w Teheranie, Isfahanie i w Tebrizie. W ataku zniszczone zostały m.in. pałac prezydencki i budynek Rady Bezpieczeństwa Narodowego. Według danych Czerwonego Półksiężyca w wyniku nalotów w Iranie zginęło 201 osób oraz blisko 750 zostało rannych. Wśród ofiar znaleźli się m.in. gen. Mohammad Pakpur (dowódca Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej), gen. Ali Szamchani (doradca Najwyższego przywódcy), oraz Aziz Nasirzade (minister obrony). Pierwszego dnia ataku doszło do trafienia pociskiem rakietowym w szkołę podstawową dla dziewcząt Szadżare Tajjebe w Minabie, w wyniku którego zginęło co najmniej 115 uczennic, a kolejnych kilkadziesiąt osób zostało rannych. Atak ten spotkał się z ostrą krytyką ze strony irańskich władz, które określiły go mianem zbrodni wojennej. Analizy wskazują, że w szkołę trafił pocisk Tomahawk, a sprawcami ataku byli Amerykanie. Iran odpowiedział wystrzeleniem ponad 100 rakiet i dronów w stronę Izraela oraz atakiem na bazy amerykańskie w Kuwejcie, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Katarze i Bahrajnie. Ponadto rakiety uderzyły w międzynarodowe lotnisko w Kuwejcie i wieczorem w luksusowy hotel w Dubaju. Ponadto Iran ogłosił, iż zablokował cieśninę Ormuz. Izrael i USA doniosły, że podczas nalotów na Teheran zginął Najwyższy przywódca Iranu Ali Chamenei, czemu strona irańska początkowo zaprzeczała. W związku z sytuacją Izrael, Iran, ZEA oraz Irak zamknęły swoją przestrzeń powietrzną dla samolotów. Linie zawiesiły swoje połączenia do tych państw, a samoloty zostały zawrócone. === 1 marca === Przed godziną 2:00 czasu lokalnego (23:00 czasu polskiego) irański dron, najprawdopodobniej poprzez błąd systemu, wleciał w hotel Burdż al-Arab w Dubaju. Drony wleciały też w porty lotnicze w Abu Zabi, gdzie w wyniku uderzenia zginęła jedna osoba, a kolejne siedem zostało rannych, i w Dubaju, gdzie zostało rannych czterech pracowników lotniska. Po raz kolejny irański pocisk uderzył w Zjednoczone Emiraty Arabskie, które nie biorą udziału w wojnie. Około godziny 5:00 czasu lokalnego (2:30 czasu polskiego) irańskie rządowe media oficjalnie potwierdziły, że w ataku z dnia poprzedniego zginął Najwyższy przywódca Ali Chamenei. W Iranie z tego powodu ogłoszono 40-dniową żałobę narodową. Irańskie media zawiadomiły 1 marca 2026, że w wyniku ataku zginął Mahmud Ahmadineżad, były prezydent Iranu w latach 2005–2013, jednak informacja ta nie została potwierdzona. Irański pocisk balistyczny uderzył tego dnia w schron w izraelskim mieście Bet Szemesz, zabijając 9 osób. Na czas wakatu po śmierci Alego Chameneiego obowiązki Najwyższego przywódcy Iranu przejęła Rada Przywódcza, w której skład weszli: Masud Pezeszkian, prezydent Iranu, Alireza Arafi, członek Zgromadzenia Ekspertów i głowa seminariów szyickich w kraju oraz Gholamhosejn Mohseni-Eżei, głowa sądownictwa w Iranie. === 2 marca === Izrael rano uderzył w cele związane z Hezbollahem w Libanie. Na skutek ataku zginęły 52 osoby, a 154 zostały ranne. Dodatkowo tego dnia Izraelczycy przeprowadzili dwa ataki na trzy budynki kompleksu nuklearnego w Natanz, mimo że nie jest on czynny od czerwca 2025 roku. Kuwejcka obrona przeciwlotnicza omyłkowo zestrzeliła 3 amerykańskie samoloty F-15E. Piloci samolotów bezpiecznie się katapultowali i przeżyli zestrzelenie. Ponadto 1 lub 2 marca trafiony przez irańskie pociski został radar amerykańskiego systemu THAAD w Mwaffak w Jordanii. Według izraelskiego ministra zdrowia wskutek działań wojennych na terenie Izraela zginęło do tej pory 12 osób, a 777 osób zostało rannych. W Iranie, według Czerwonego Półksiężyca, zginęło 787 osób, z czego 165 to ofiary sobotniego ataku na szkołę w Minabie. === 3 marca === Armia izraelska wkroczyła do południowego Libanu, aby – jak określił rzecznik Sił Obronnych Izraela ppłk Nadaw Szoszani – „zapobiec atakom przeciwko ludności cywilnej i bardzo ważnym strategicznie punktom”. Według izraelskiego ministra obrony Jisra’ela Kaca dokonano tego w celu „ochrony przygranicznych miejscowości, które są ostrzeliwane przez Hezbollah”. Również tego dnia Siły Obronne Izraela kontynuowały intensywne ataki na cele w Iranie. Wśród zaatakowanych celów znalazły się radary i innego rodzaju urządzenia wykrywające, wyrzutnie rakiet ziemia–powietrze, wyrzutnie rakiet ziemia–ziemia i powiązana z nimi infrastruktura, centra dowodzenia i kontroli, strategiczne bazy wojskowe w Teheranie oraz obiekty wykorzystywane do mechanizmów represji i egzekwowania prawa przez irański reżim. IDF zaatakowały także przy użyciu lotnictwa położony w stolicy Iranu kompleks irańskich przywódców, najważniejszą z siedzib irańskiego reżimu, i budynek Irańskiej Instytucji Nadawczej. Oprócz celów w Teheranie przeprowadzono również ataki w rejonie Isfahanu, w Parchin, w Kermanie oraz na bazę irańskiej marynarki wojennej w Buszehr. Dodatkowo wojsko amerykańskie zniszczyło 11 irańskich statków. Według różnych doniesień, Izrael i Stany Zjednoczone zaatakowały irańskie siły graniczne wzdłuż granicy iracko-irańskiej, a oceny zawarte w tych doniesieniach wskazywały, że celem było umożliwienie siłom kurdyjskim w północnym Iraku wkroczenia do Iranu i podjęcia działań przeciwko reżimowi. W godzinach popołudniowych 3 marca Siły Powietrzne Izraela dokonały ataku na zebranie Zgromadzenia Ekspertów w Kom, gdy wybierano nowego Najwyższego przywódcę Iranu. === 4 marca === W nocy z 3 na 4 marca siły Izraela i USA przeprowadziły kolejną falę nalotów. W odwecie Iran zaatakował dronami cele w Emiratach i Katarze. Jeden z dronów spowodował pożar na terenie amerykańskiego konsulatu w Dubaju. W pobliżu Cejlonu, około 75 kilometrów na południe od portu Galle na Sri Lance amerykański okręt podwodny zaatakował torpedami irańską fregatę IRINS Dena, zatapiając ją. Zginęło co najmniej 87 członków załogi irańskiej jednostki. W Libanie Siły Powietrzne Izraela zbombardowały m.in. Baalbek, podczas gdy wojska lądowe zaatakowały Al-Chijam. === 5 marca === Amerykańskie siły powietrzne zbombardowały irańskie lotniska, niszcząc na ziemi co najmniej pięć samolotów. Irańskie drony wleciały na teren azerbejdżańskiej Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej, rozbijając się m.in. w pobliżu lotniska w Nachiczewanie; cztery osoby zostały ranne. Władze Azerbejdżanu zażądały wyjaśnień i zastrzegły sobie prawo do odwetu. === 6 marca === W nocy z 5 na 6 marca nastąpiła kolejna fala bombardowań Teheranu przez Siły Powietrzne Izraela. W walkach w Libanie rannych zostało ośmiu izraelskich żołnierzy z brygady Giwati, w tym syn skrajnie prawicowego ministra Becalela Smotricza. === 7 marca === Prezydent Iranu Masud Pezeszkian oświadczył, że Iran nie będzie atakował krajów sąsiednich, jeśli z terenów tych państw nie będzie dochodziło do ataków na Iran. Tego dnia w godzinach porannych Iran dokonał ataku dronów na port lotniczy Dubaj, który spowodował konieczność tymczasowego zawieszenia jego działalności zarówno krótko po ataku, jak i o poranku następnego dnia. Atak nastąpił po zapewnieniach ze strony Iranu, że nie będzie z jego strony już żadnych uderzeń na sąsiednie kraje i przeproszeniu za wcześniejsze ataki. === 8 marca === W nocy z soboty na niedzielę Stany Zjednoczone i Izrael zbombardowały magazyny ropy naftowej i rafinerię w Teheranie. Równolegle Izraelski Korpus Morski przeprowadził uderzenie na hotel w Bejrucie, gdzie wśród zabitych znaleźli się czterej irańscy oficerowie odpowiedzialni za koordynację z Hezbollahem. 8 marca Modżtaba Chamenei został wybrany przez Zgromadzenie Ekspertów nowym Najwyższym przywódcą Iranu. Tego dnia w zasadzce Hezbollahu na czołg IDF w południowym Libanie zginęło dwóch izraelskich żołnierzy, co stanowiło pierwsze potwierdzone ofiary śmiertelne w szeregach IDF od wznowienia wojny. Liczba uchodźców wewnętrznych w Libanie sięgnęła 510 tysięcy. Izrael zażądał od libańskich mieszkańców ewakuacji za rzekę Litani. === 9 marca === 9 marca Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej ponownie ogłosił zamknięcie cieśniny Ormuz i zagroził ostrzeliwaniem statków próbujących przepłynąć tą trasą. Tego dnia siły NATO strąciły w przestrzeni powietrznej Turcji pocisk nadlatujący od strony Iranu. Rakiety Hezbollahu zniszczyły ośrodek łączności satelitarnej w dolinie Ela, na południe od Tel Awiwu. Izrael zażądał od Libańczyków opuszczenia całej Ad-Dahija. === 10 marca === 10 marca Izrael przeprowadził kolejną „szeroką falę” nalotów na Teheran, wymierzonych w infrastrukturę stolicy Iranu. W odpowiedzi Iran przeprowadził trzy fale ataków odwetowych na Izrael oraz bazy Stanów Zjednoczonych w Emiratach i Arabii Saudyjskiej. === 11 marca === 11 marca w Teheranie odbyła się ceremonia pogrzebowa irańskich dowódców wojskowych, którzy zginęli w dotychczasowych atakach. Pomimo zagrożenia kolejnymi nalotami, uczestniczyły w niej tysiące Irańczyków. Amerykańskie wojsko poinformowało o zniszczeniu 16 irańskich stawiaczy min. Dwa drony uderzyły w sąsiedztwie lotniska w Dubaju. Wieczorem Hezbollah wystrzelił około 100 rakiet w kierunku Hajfy, większość została przechwycona. === 12 marca === 12 marca rano miała miejsce seria nalotów wymierzonych w Islamski Ruch Oporu w Iraku; w Al-Ka’im i Kirkuku zginęło 35 bojowników, a 90 zostało rannych. Tegoż dnia Siły Powietrzne Izraela zbombardowały obiekty nuklearne pod Teheranem. Irańska armia przekazała z kolei, że