Brawn GP Formula One Team – brytyjski zespół i konstruktor Formuły 1 utworzony w 2009 r. przez Rossa Brawna na bazie Honda Racing F1. Zespół startował w sezonie 2009 mistrzostw świata. Jego kierowca Jenson Button zajął 1. miejsce w 6 wyścigach Grand Prix i uzyskał tytuł mistrzowski, drugi kierowca Rubens Barrichello był pierwszy w dwóch wyścigach i zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. Zespół zwyciężył też w klasyfikacji konstruktorów. 16 listopada 2009 poinformowano o wykupieniu przez spółkę Daimler AG 75,1% akcji zespołu i przemianowaniu go na Mercedes Grand Prix. == Historia == === Tyrrell, BAR i Honda === W 1958 roku Ken Tyrrell założył zespół Tyrrell Racing. W Formule 1 Tyrrell zadebiutował w sezonie 1968, a nadwozia dostarczał zespołowi francuski koncern Matra. W debiutanckim sezonie Tyrrell odniósł trzy zwycięstwa za sprawą Jackiego Stewarta. W sezonie 1969 Stewart został mistrzem świata Formuły 1 w klasyfikacji kierowców, a dostarczająca nadwozia Tyrrellowi Matra – w klasyfikacji konstruktorów. Matra nalegała, by Tyrrell zamienił silniki Ford Cosworth DFV na silniki Matra V12, na co zespół nie przystał i na sezon 1970 zmienił dostawcę nadwozi na firmę March. Od 1971 roku Tyrrell nie stosował już nadwozi produkowanych przez inne firmy, a budował własne. Tyrrell zdobył wówczas tytuł mistrzowski wśród konstruktorów, natomiast wśród kierowców triumfował kierowca Tyrrella, Jackie Stewart. Ogółem w Formule 1 zespół odniósł 33 zwycięstwa (z własnymi nadwoziami 23). Po sezonie 1998 bankrutujący zespół Tyrrell Racing został sprzedany koncernowi British American Tobacco, który przemianował go na British American Racing. W pierwszym sezonie startów napędzane silnikami Supertec bolidy BAR nie zdobyły ani punktu, ale od roku 2000 stosowano silniki Honda. Najbardziej udanym sezonem dla zespołu był sezon 2004, kiedy to BAR zdobył drugie miejsce w klasyfikacji generalnej konstruktorów, a kierowca zespołu, Jenson Button – trzecie wśród kierowców. British American Racing nie wywalczył ani jednego zwycięstwa w Formule 1, a po 2005 roku został przejęty przez Hondę. W sezonie 2006 kierowcy zespołu Honda Racing F1, Jenson Button i Rubens Barrichello, zdobyli w sumie 86 punktów; dało to Hondzie czwarte miejsce w klasyfikacji konstruktorów. Także w roku 2006 Button wygrał Grand Prix Węgier. Jednak w sezonie 2007 kierowcy Hondy zdobyli 6 punktów, a w 2008 – 14. === Odejście Hondy i przejęcie zespołu === 4 grudnia 2008 roku szef koncernu Honda Motor Co., Ltd., Takeo Fukui, wydał oświadczenie o wycofaniu zespołu Honda Racing F1 Team z zawodów Formuły 1 do marca 2009. Nie oznaczało to jednak całkowitej likwidacji zespołu, tylko wystawienie go na sprzedaż. Początkowo pojawiało się mnóstwo spekulacji na temat przyszłości zespołu z Brackley. Przewidywano, że nowym właścicielem zespołu zostanie meksykański multimiliarder Carlos Slim, jednak pogłoski te zostały szybko zdementowane. Wśród potencjalnych kupców zespołu wymieniani byli również malezyjski biznesmen Tony Fernandes, grecki armator Achilleas Kallakis, właściciel Prodrive – David Richards oraz właściciel Force India – Vijay Mallya. Pomimo tego najbardziej prawdopodobnym rozwiązaniem stawało się jednak przejęcie zespołu przez jego zarząd. 5 marca 2009 roku, po ponad trzech miesiącach poszukiwań nowego inwestora, scenariusz ten się ziścił. Zarząd wykupił od koncernu całość udziałów w zespole i przemianował go na Brawn GP Formula One Team, choć wcześniej pojawiały się również inne propozycje nazwy zespołu, takie jak Brackley F1, Pure Racing czy Tyrrell. Szefem zespołu pozostał pełniący tę funkcję w Honda Racing F1 Ross Brawn, który wszedł w posiadanie większości udziałów. Pozostałymi współwłaścicielami byli Nick Fry, Nigel Kerr, Caroline McGrory i John Marsden. Dzień po ogłoszeniu decyzji przez szefostwo zespołu, na torze Stowe w Silverstone odbył się pierwszy test nowego bolidu zespołu oznaczonego symbolem BGP 001, zaś 9 marca Brawn GP dołączyło do reszty stawki podczas czterodniowych testów na torze Circuit de Catalunya. Trzeciego dnia jazd zespołowi udało się uzyskać najlepszy czas. Mimo iż Honda w 2008 roku zapowiedziała, że ich zespół będzie korzystać z systemu KERS, Ross Brawn porzucił ten pomysł, tłumacząc to brakiem czasu na rozwijanie systemu. 20 marca zostało potwierdzone przydzielenie zespołowi numerów startowych 22 i 23. === Sezon 2009 === W porównaniu do sezonu 2008 na sezon 2009 regulamin zakładał trzy ważne zmiany. Pierwszą z nich było wprowadzenie systemu KERS (systemu odzyskiwania energii kinetycznej). System ten pozwala na odzyskanie energii kinetycznej podczas ostrego hamowania, przechowanie jej i użycie poprzez wciśnięcie przycisku, co zapewnia jednorazowe zwiększenie mocy o 80 KM przez około 7 sekund. Inną innowacją regulaminową było wprowadzenie opon typu slick, tzn. gładkich, bez bieżnika (ostatni raz takie opony w Formule 1 były stosowane w 1997 roku). Trzecią istotną zmianą było wprowadzenie nowych przepisów dotyczących aerodynamiki: regulamin zwiększał szerokość przedniego spojlera, natomiast zmniejszał szerokość tylnego. Zgodnie z przepisami na sezon 2009 tylny spojler musiał być również wyższy niż w sezonie 2008. Nowy regulamin ponadto zmieniał konstrukcję dyfuzorów i zabraniał umieszczania na karoserii jakichkolwiek dodatków. Skład kierowców na sezon 2009 pozostał bez zmian w stosunku do składu dawnego zespołu Hondy – kierowcami zespołu byli Brytyjczyk Jenson Button oraz Brazylijczyk Rubens Barrichello, chociaż musieli się oni pogodzić z obniżeniem wynagrodzeń o połowę. Przed angażem Barrichello plotkowano jednak, że partnerem zespołowym Buttona może zostać Bruno Senna. Kierowcami testowymi zostali Anthony Davidson oraz Alexander Wurz. Szefem zespołu był Ross Brawn, dyrektorem generalnym – Nick Fry, zastępcą dyrektora technicznego – Jörg Zander, szefem ds. aerodynamiki – Loïc Bigois, a dyrektorem sportowym – Ron Meadows. Bolidy Brawn GP napędzane były jednostkami dostarczanymi przez niemieckiego producenta Mercedes-Benz, które zostały wybrane ze względu na to, iż najbardziej pasowały do bolidu. Pierwszymi sponsorami zespołu zostali firma Henri Lloyd oraz konsorcjum Virgin Group, kierowane przez Richarda Bransona. Przed sezonem Ross Brawn liczył na "przyzwoite" wyniki. Jednak po uzyskaniu bardzo dobrych wyników podczas przedsezonowych testów w Barcelonie Felipe Massa określił Brawn GP jako głównego rywala Ferrari w walce o zwycięstwo w Grand Prix Australii, natomiast Frank Williams powiedział, że Brawn jest "wręcz absurdalnie szybki" i że "w Australii znikną nam z oczu". W Grand Prix Australii zespół zdobył dwa pierwsze pola startowe. Jenson Button wygrał dla zespołu pierwszy wyścig, prowadząc od startu do mety. Drugi kierowca zespołu – Rubens Barrichello miał problemy ze sprzęgłem podczas startu wyścigu, wskutek czego spadł na siódmą pozycję. Podczas wyścigu przesunął się na czwartą lokatę, a pod koniec wyścigu na skutek zderzenia się jadących przed nim Roberta Kubicy i Sebastiana Vettela awansował na drugie miejsce, co zapewniło zespołowi komplet 18 punktów w debiucie. Ostatni raz w Formule 1 debiutancki zespół odniósł zwycięstwo podczas Grand Prix Francji 1954, który to wyścig na dwóch pierwszych miejscach ukończyli kierowcy Mercedes-Benz, Juan Manuel Fangio i Karl Kling. Po Grand Prix Australii ogłoszono, że zespół zredukuje załogę z 700 do 430 osób. Wynikało to z konieczności redukcji kosztów, jako że budżet Brawn GP na cały sezon wynosił około 300 milionów dolarów. W drugim wyścigu sezonu – Grand Prix Malezji – Button ponownie startował z pierwszego pola. Barrichello ustanowił czwarty czas trzeciej części kwalifikacji, lecz wystartował z ósmej pozycji startowej, ze względu na wymianę skrzyni biegów w swoim bolidzie. Ostatecznie w przerwanym z powodu ulewnego deszczu wyścigu Barrichello zajął piąte miejsce, a Button go wygrał. Zespołowi zgodnie z regulaminem została przyznana jedynie połowa przewidywanych punktów, ponieważ żaden z kierowców nie zdołał przejechać więcej niż 75% dystansu wyścigu. W kwalifikacjach do wyścigu na Shanghai International Circuit duet Barrichello-Button zajął odpowiednio czwarte i piąte miejsce. Kierowcy zespołu z Brackley mieli jednak wystartować do wyścigu jednymi z najbardziej zatankowanych bolidów w czołówce, co zwiększało ich szanse na zwycięstwo. Niedzielny wyścig w Szanghaju był rozgrywany od początku do końca w deszczu. W takich warunkach lepiej od kierowców Brawn GP spisali się kierowcy Red Bull Racing, zajmując dwa pierwsze miejsca na podium. Button był trzeci, a Barrichello czwarty. Wyniki kwalifikacji do Grand Prix Bahrajnu dla Brawn GP okazały się dosyć słabe w porównaniu do pierwszych dwóch wyścigów sezonu – Button wystartował do wyścigu z czwartej, zaś Barrichello z szóstej pozycji. Bardzo dobry start Brytyjczyka oraz zła strategia zespołu Toyoty, którego oba bolidy startowały z pierwszego rzędu, pozwoliły odnieść trzecie zwycięstwo i jeszcze bardziej zwiększyć przewagę w obu klasyfikacjach generalnych. Barrichello, któremu inżynierowie przygotowali agresywną taktykę na trzy pit-stopy, finiszował na piątej pozycji. Na rozpoczęcie europejskiej części sezonu Brawn GP, podobnie jak inne zespoły, przygotowało pakiet poprawek aerodynamicznych do swoich bolidów. Podczas kwalifikacji do Grand Prix Hiszpanii Jenson Button osiągnął pierwszy czas, zaś Barrichello ukończył czasówkę na trzeciej pozycji. Już na starcie Brazylijczyk wyprzedził swojego partnera z zespołu. Szefostwo zespołu, w związku z wyjazdem samochodu bezpieczeństwa na tor po wypadku spowodowanym przez Jarno Trullego na pierwszym okrążeniu, postanowiło jednak zastosować dla swoich zawodników dwie odmienne taktyki – dla Barrichello 3 pit-stopy, a dla Buttona dwa. Taka taktyka spowodowała, że bolidy zespołu Brawn GP w swoim piątym wyścigu po raz drugi ukończyły wyścig na dwóch pierwszych pozycjach – Jenson Button finiszował po raz czwarty na pierwszej pozycji, zaś jego partner zajął drugie miejsce. 21 maja Brawn GP ogłosił, że kont