Hamburger SV (pełna nazwa Hamburger Sport-Verein e. V., w skrócie HSV) – niemiecki klub sportowy z siedzibą w Hamburgu. == Informacje ogólne o klubie == Za oficjalną datę założenia klubu uznawany jest 29 września 1887 roku. Jest klubem wielosekcyjnym; oprócz najstarszej i najbardziej utytułowanej sekcji piłki nożnej mężczyzn posiada również następujące sekcje: tenisa stołowego (założona 1927), piłki nożnej kobiet (założona 1970), siatkówki seniorów, baseballa (założona 1985), softballa, badmintona i hokeja na lodzie. W latach 1976–2002 istniała również sekcja piłki ręcznej mężczyzn. Drużyna piłki nożnej mężczyzn nieprzerwanie od 1963 do 2018 grała w Bundeslidze. Była sześciokrotnym mistrzem Niemiec (1922 – nieoficjalny tytuł, 1923, 1928, 1959/60, 1978/79, 1981/82, 1982/83) oraz ośmiokrotnym wicemistrzem Niemiec (1924, 1956/57, 1957/58, 1975/76, 1979/80, 1980/81, 1983/84, 1986/87). Zdobyła również Puchar Ligi Niemieckiej (2003), trzykrotnie Puchar Niemiec (1962/63, 1975/76, 1986/87) a kolejne trzy razy grała w meczu finałowym tych rozgrywek (1955/56, 1966/67, 1973/74). Drużyna Hamburger SV odnosiła również sukcesy w klubowych rozgrywkach europejskich. Zdobyła Puchar Mistrzów (1982/83) oraz Puchar Zdobywców Pucharów (1976/77). Dodatkowo, brała również udział w meczach finałowych: Pucharu Mistrzów (1979/80), Pucharu Zdobywców Pucharów (1967/68) i Pucharu UEFA (1981/82). Najwięcej goli (137) w historii klubu dla drużyny strzelił Uwe Seeler. W największej liczbie meczów jako zawodnik uczestniczył Manfred Kaltz (581). Barwami klubu są kolory: niebieski, biały, oraz czarny. Swoje spotkania jako gospodarz drużyna piłkarska rozgrywa od 1953 roku na stadionie Volksparkstadion, mogącym pomieścić 57 000 widzów (jest siódmym największym stadionem piłkarskim w Niemczech). Gracze drużyny określani są przez fanów i media mianami: Rothosen, Hanseaten oraz (do niedawna) Bundesliga-Dino i Bundesliga Urgestein. Zawodnicy sekcji tenisa stołowego największe sukcesy święcili w latach 30., 40. i 50. XX wieku. Drużyna tenisa stołowego zdobyła dwukrotnie mistrzostwo Niemiec (1937, 1938), a w 1939 została wicemistrzem kraju. W grze pojedynczej mężczyzn zawodnicy zdobyli trzykrotnie mistrzostwo Niemiec: 1933 (Paul Benthien), 1934 (Erich Deisler) oraz w 1944 (Heinz Benthien) oraz trzykrotnie wicemistrzostwo kraju: 1936 (Erich Deisler), 1937 (Paul Benthien) i 1943 (Heinz Benthien). W grze pojedynczej kobiet Ursula Paulsen dwukrotnie (1956, 1958) zajęła 3. miejsce w mistrzostwach Niemiec. W grze podwójnej mężczyzn zawodnicy należący do tej sekcji zdobyli w 1943 wicemistrzostwo kraju (Heinz Benthien), natomiast trzykrotnie zajęli 3. miejsce: 1940 (Heinz Benthien), 1944 (Heinz Benthien-Erich Deisler), 1948 (Erich Deisler). W grze podwójnej kobiet Ursula Paulsen zdobyła raz (1956) 3. miejsce w miastrzostwach Niemiec. W grze mieszanej zawodnicy należący do tej sekcji zdobyli mistrzostwo kraju w 1957 (Ursula Paulsen), dwukrotnie wicemistrzostwo: 1943 (Heinz Benthien), 2003 (Oliver Alke), oraz dwukrotnie zajęli 3. miejsce: 1940 (Heinz Benthien) i 1947 (Erich Deisler). Drużyna siatkarska mężczyzn była sześciokrotnym mistrzem Niemiec (1976, 1977, 1985, 1986, 1987, 1988). Wygrała również pięciokrotnie DVV-Pokal (Puchar Niemiec; 1974, 1977, 1983, 1985, 1989, 1992 – ten ostatni jako 1. VC Hamburg) Drużyna baseballa (występująca pod nazwą HSV Stealers) zdobyła w 2000 mistrzostwo Niemiec, natomiast wicemistrzem kraju była trzykrotnie: 1995, 1996, 1997. W roku 2000 zespół wygrał również rozgrywki Pucharu Niemiec oraz Pucharu Europy. Męska drużyna badmintona została w 1957 wicemistrzem Niemiec. Natomiast w 1981 zawodnicy sekcji badmintona Gert Kattau i Joachim Schulz zdobyli 3. miejsce w mistrzostwach Niemiec w grze podwójnej mężczyzn. Drużyna piłki ręcznej mężczyzn zdobyła w 1966 wicemistrzostwo Niemiec. Drużyna piłki nożnej kobiet była finalistą Pucharu Niemiec w 2002, a następnie w 2004 finalistą Halowego Pucharu Niemiec. Męska drużyna krykieta była dwukrotnym wicemistrzem Niemiec (2006, 2008). == Historia == === Początki === Oficjalnie za datę założenia Hamburger Sport-Verein e.V. uznaje się 29 września 1887 roku. Jednak jest to jedynie data powstania najstarszego spośród późniejszych klubów-założycieli SC Germania von 1887. Dopiero ponad dwadzieścia lat później, 2 czerwca 1919 roku doszło do połączenia trzech zespołów z Hamburga – SC Germania von 1887, Hamburger FC 1888 oraz, mającego swoją siedzibę w dzielnicy Eppendorf, FC Falke 1906. Kolorami klubowymi drużyny piłkarskiej SC Germania von 1887 były czarny i niebieski. Dodatkowo na górnej części ubioru widniała litera „G”. Mecze prowadzone były na boisku przy ówczesnym torze wyścigów konnych w dzielnicy Mühlenkamp. W latach 1896, 1897, 1901 i 1902 drużyna była czterokrotnie mistrzem ligi miejskiej (Hamburga), a w 1904 roku wicemistrzem Niemiec (po przegranej 1:3 z drużyną Britannii Berlin w finale). Kolejny z klubów Hamburger FC 1888 został założony 1 czerwca 1888 roku jako zespół powstały przy placówce oświatowej Wilhelm-Gymnasium. Stroje zawodników były ciemnoniebieskie, a mecze w roli gospodarza rozgrywano na boisku przy lodowisku w hamburskiej dzielnicy Sternschanze. Największym osiągnięciem zespołu było mistrzostwo północnych Niemiec zdobyte w 1918 roku. FC Falke 1906 utworzony został w 1906 roku przy placówce oświatowej Oberrealschule Eppendorf, a barwami zespołu były kolory niebieski (górna część ubioru) i biały (dolna). Powstały w wyniku fuzji w 1919 klub początkowo funkcjonował pod nazwą Hamburg 88-Germania-Falke, by jeszcze w tym samym roku zmienić ją na Hamburger Sport-Verein. Barwami klubowymi stały się kolory: biały i czerwony, będące oficjalnymi barwami miasta Hamburga oraz Ligi Hanzeatyckiej. Kolorami dodatkowymi zostały niebieski i czarny, niegdyś używany przez klub SC Germania von 1887. === Lata 1919–1933 === W 1919 roku klub przystąpił do rozgrywek na szczeblu regionalnym (Hamburg), zajmując w nich ostatecznie 2. miejsce. Pierwszy po połączeniu trzech klubów mecz, przegrany 1:4, drużyna z Hamburga rozegrała 1 czerwca 1919 roku przeciwko Viktorii Recklinghausen. W 1920 roku drużyna Hamburger SV wzięła udział w rozgrywkach Ligi Północnych Niemiec (Norddeutsche Liga), zajmując 1. miejsce w okręgu północnym. Po wygranym 8:0 meczu w finale Ligi Północnych Niemiec (z drużyną Hannover 96) zespół z Hamburga zakwalifikował się do rozgrywek o mistrzostwo Niemiec, kończąc rywalizację już w pierwszej rundzie, w której przegrał 1:3 z piłkarzami Duisburger SV. W sezonie 1921/1922 piłkarze Hamburger SV ponownie zajęli, podobnie jak w ubiegłorocznych rozgrywkach, 1. miejsce w północnym okręgu Ligi Północnych Niemiec. Drużyna z Hamburga wygrała następnie turniej o mistrzostwo Niemiec, wygrywając mecze kolejno z zespołami: Titanią Stettin (5:0), Wackerem Monachium (4:0) i w finale z 1. FC Nürnberg. Ta ostatnia rywalizacja obejmowała w sumie dwa mecze – pierwszy zakończył się wynikiem remisowym 2:2 zdecydowano więc o rozegraniu meczu dodatkowego. Rozegrano go w Lipsku, a jego zwycięzcą został ze względów regulaminowych zespół hamburski. W sezonie 1922/1923 drużyna piłkarzy Hamburger SV po raz trzeci została mistrzem okręgu w rozgrywkach Ligi Północnych Niemiec, a następnie wygrała zawody o mistrzostwo Ligi Północnych Niemiec pokonując po kolei zespoły: Borussia Harburg (3:1), Eintracht Hannover (4:1) i w meczu finałowym 2:0 Holstein Kiel. Zdobyła również po raz drugi tytuł mistrza kraju wygrywając w kolejnych rundach z piłkarzami klubów: Guts Muts Drezno (2:0), VfB Königsberg (3:2), a następnie w meczu finałowym rozegranym 10 czerwca 1923 roku na stadionie w Berlinie, drużynę Union Oberschöneweide (3:0). Drużyna piłkarska Hamburger SV w sezonie 1923/1924 zakończyła rozgrywki Ligi Północnych Niemiec na 1. miejscu w okręgu Alster, a następnie wygrała turniej o mistrzostwo regionu. W tym sezonie zespół zdobył również wicemistrzostwo Niemiec, pokonując drużyny Sportfreunde Breslau (3:0) i SV Leipzig (1:0), ale przegrywając w meczu finałowym oglądanym przez około 30 tysięcy widzów, a rozegranym na stadionie w Berlinie z piłkarzami klubu 1. FC Nürnberg 0:2. W kolejnych trzech sezonach zespół Hamburger SV nie odnosił takich sukcesów jak w latach poprzednich. W 1925 roku drużyna piłkarska nie zakwalifikowała się do drugiej rundy mistrzostw Niemiec przegrywając z zespołem FSV Frankfurt 1:2, a w sezonie 1925/1926 zajęła 2. miejsce w mistrzostwach północnych Niemiec (Norddeutsche Meisterschaft). W tym sezonie wygrała w rozgrywkach o Puchar Północnych Niemiec, pokonując w ostatnim meczu piłkarzy klubu Holstein Kiel 3:1. Rok później zespół ponownie był drugi w mistrzostwach regionu. W sezonie 1927/1928 zespół Hamburger SV zajął 1. miejsce w okręgu Alter w ramach rozgrywek Ligi Północnych Niemiec, a także po raz szósty został mistrzem północnych Niemiec (wygrywając wszystkie mecze, w których brał udział na turnieju – 6). W rywalizacji o mistrzostwo kraju (Deutsche Meisterschaft) wygrał po kolei z drużynami: Schalke 04 Gelsenkirchen (4:2), VfB Königsberg (4:0), Bayernem Monachium (8:0 – trzy gole Tulla Hardera), by w meczu finałowym rozgrywanym na Altonaer Stadion w Altonie pokonać Herthę Berlin 5:2, i po raz trzeci w historii klubu zostać mistrzem kraju. W latach 1929, 1931–1933 czterokrotnie zespół hamburski zostawał mistrzem północnych Niemiec, niemniej w rozgrywkach o mistrzostwo kraju przegrywał mecze już w pierwszych rundach, stąd nie brał już udziału w meczu finałowym turnieju. === 1933–1945 === Od 1933 roku Hamburger SV występował w nowych rozgrywkach zwanych Gauliga/Bereichsliga Nordmark. W latach 1934–1936 przegrywał je, za każdym razem będąc w tabeli za drużyną Eimsbütteler TV, wywodzącej się z dzielnicy Hamburga, Eimsbüttel. W 1937 roku wywalczyli mistrzostwo rozgrywek, przeszli fazę grupową mistrzostw Niemiec. W półfinale ulegli jednak 2:3 1. FC Nürnberg, a w meczu o 3. miejsce 0:1 VfB Stuttgart. W 1938 roku Hamburger SV ponownie był czwarty w mistrzostwach kraju po tym, jak najpierw wywalcz