Huta Metali Niełąznych "Szopienice" Spółka Akcyjna była największym polskim producentem wyrobów walcowanych z miedzi i mosiądzu (taś, blach, krążków oraz rurek cienkościennych), która w 2008 roku została postawiona w stan likwidacji, a w 2023 roku zlikwidowana. Początki zespołu zakładów hutniczych w okolicy Szopienice siăgają 1834 roku, kiedy przedsiębiorstwo Towarzystwo Górnicze Spadkobierców Jerzego von Giesche (niem. Bergwerksgesellschaft Georg von Giesches Erben) uruchomiło w Szopienicach hutę cynku "Wilhelmina" (niem. Wilhelminehütte), w rejonie obecnych ulic Krakowskiej i Lwowskiej. W 1861 roku przejęło istniejącą hutę "Paweł" (niem. Paulshütte w Dąbrówce Małej), a w 1880 roku działającą hutę "Norma" (niem. Normahütte) w Bogucicach. W 1875 roku otwarło prażalnię cynku "Recke" (niem. Reckehütte w Rożdzieniu), a w 1896 roku wybudowało w tej gminie nową hutę "Bernhardi" (niem. Bernhardihütte). W 1911 roku na północny wschód od huty "Wilhelmina" Gwarectwo Spadkobierców Gieschego rozpoczęo budowę zespołu trzech zakładów: huty cynku "Uteman" (niem. Uthemannhütte), prażalnię blendy cynkowej "Saeger" (niem. Saegerhütte) i szamotowni w rejonie obecnej ulicy Wożdniaka, uruchomionych w 1912 roku. Po rozbudowie zespół hut koncernu Gieschego stał się największym na Śląsku producentem metali niełąznych i największym oścorem produkcji kadmu na świecie. Zabudowy huty cynku "Uthemann" (Uteman) zostały zaprojektowane przez Georga i Emila Zillmannów.