Ich Troje – polski zespół pop-rockowy, założony 3 listopada 1995 w Łodzi przez Jacka Łągwę i Michała Wiśniewskiego. Żeński skład grupy wielokrotnie się zmieniał, trzon zespołu od samego początku tworzą jego założyciele. Zespół nagrywa piosenki głównie w języku polskim, w przeszłości zespół tworzył także w językach: niemieckim, angielskim, hiszpańskim, rosyjskim, włoskim i francuskim. Od debiutu w 1996 zespół nagrał i wydał jedenaście albumów studyjnych: Intro (1996), ITI Cd. (1997), 3 (1999), Ad. 4 (2001), Po piąte... a niech gadają (2002), 6-ty ostatni przystanek (2004), 7 grzechów głównych (2006), Ósmy obcy pasażer (2008), Pierwiastek z dziewięciu (2017), Projekt X (2022) i Wybiła jedenasta (2025), a także dwa albumy złożone z kompilacji największych przebojów zespołu. Za albumy Ad. 4 i Po piąte... a niech gadają zespół uzyskał certyfikat diamentowej płyty za sprzedaż w ponad półmilionowym nakładzie. Zespół wylansował wiele przebojów, m.in. „Prawo”, „A wszystko to... (bo ciebie kocham)!”, „Powiedz”, „Zawsze z Tobą chciałbym być...”, „Razem a jednak osobno” i „Keine Grenzen – Żadnych granic”. Zdobywcy licznych wyróżnień muzycznych, m.in. nagrody publiczności w konkursie „Premier” podczas 38. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 2001 oraz pięciu Superjedynek na edycjach festiwalu, a także nagrody publiczności i Grand Prix 24. Festiwalu Krajów Nadbałtyckich w 2001. Reprezentanci Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2003 i 2006. == Historia zespołu == === Początki === W grudniu 1994 Michał Wiśniewski poznał Jacka Łągwę, z którym pracował przy realizacji musicalu Wielki testament (reż. Jerzy Zbiróg) opartego na tekstach François Villona. W kwietniu 1995 otworzyli pierwszy profesjonalny klub karaoke w Polsce, w którym również występowali; początkowo działali przy Teatrze Muzycznym w Łodzi, cztery miesiące później przenieśli imprezy do restauracji „Pera”, a następnie do klubu „Wall Street”. W tym okresie zrealizowali nagrania studyjne do Wielkiego testamentu, a w studiu wokalnie wsparli ich Artur Pastuszko oraz Magda Pokora, którą dostrzegli na imprezie w klubie karaoke. Spektakl zebrał chłodne recenzje i po zaledwie kilku przedstawieniach został zdjęty z afisza. Wiśniewski i Łągwa w 1995 wydali piosenki ze spektaklu na kasetach pt. Rock’n’Villon, które sprzedawali w swoim klubie karaoke. W końcu razem z Pokorą uformowali zespół Ich Troje, którego nazwa nawiązywała do filmu Andrew Fleminga o tym samym tytule. === 1996–1997: Intro i ITI cd. === Wkrótce zaczęli kompletować piosenki i określili, że jako zespół chcą nagrywać utwory zbliżone gatunkowo do muzyki pop i poezji śpiewanej. W styczniu 1996 w podwarszawskim Izabelin Studio zarejestrowali piosenki: „Prawo”, „Jeanny” (z repertuaru Falco), „Ci wielcy”, „Niecierpliwi myśliwi” i „Spadam”. Nagrane piosenki umieścili na demo, z którym następnie udali się do Warszawy, by zainteresować nimi szefów firm fonograficznych, m.in. PolyGramu i Sony Music. W 1996 podpisali z wytwórnią Koch International kontrakt na wydanie trzech płyt. W ciągu kolejnych trzech miesięcy dokończyli nagrania materiału na debiutancki album; realizatorami nagrań byli Jarosław Pruszkowski i Stanisław Bokowy. W maju wydali singiel z piosenkami: „Prawo”, „Jeanny” i „Spadam”, a także nagrali teledyski do utworów „Prawo” i „Ci wielcy”. 9 lipca zagrali pierwszy koncert jako Ich Troje, który zorganizowało im Radio Classic na placu Henryka Dąbrowskiego w Łodzi. Występ został życzliwie przyjęty przez publiczność. Wydali także Singiel II z piosenkami: „Ci wielcy”, „Lęk”, „Cień” i „Prawo”. 9 września 1996 wydali swój debiutancki album pt. Intro. W ramach promocji płyty wzięli udział w uroczystej premierze albumu w warszawskim klubie „Classic Terra”, w którym wyemitowali piosenki i teledyski licznie zebranym dziennikarzom. Po wydaniu albumu Wiśniewski założył oficjalny fanklub Ich Troje oraz zainicjował powstanie witryny internetowej www.ichtroje.pl. Największą popularnością z płyty cieszył się utwór „Prawo”, który zadebiutował na trzecim miejscu w notowaniu Muzycznej Jedynki i utrzymał się na szczycie listy przez 16 tygodni. Ich piosenki emitowane były w lokalnych rozgłośniach radiowych, zapewniając zespołowi coraz większą rozpoznawalność. Mimo to ich utwory nie były grane w ogólnopolskich rozgłośniach radiowych. Wiśniewski samodzielnie zajął się promocją zespołu, m.in. rozwoził płyty Ich Troje po sklepach i hurtowniach, a także kontraktował dla grupy coraz więcej koncertów w okolicznych domach kultury i salach koncertowych. Już wtedy podczas występów muzycy często się przebierali (np. w lateksowe kostiumy) i wykorzystywali rekwizyty (np. pochodnie), a na scenie towarzyszyła im grupa taneczna „3 Dance”, której choreografem był Adam Śnieg. Wkrótce też zaczęli grać koncerty poza Łodzią i występowali jako support brytyjskiego zespołu Smokie. Ich koncerty zbierały pochlebne recenzje, byli chwaleni za innowacyjny, teatralny sposób prezentowania się na scenie. Po jednym z koncertów zostali zaproszeni do występu w programie TVP1 Kawa czy herbata? przez Krzysztofa Kotowskiego, który wkrótce został menedżerem Ich Troje. Za sprzedaż Intro w nakładzie ponad 50 tys. egzemplarzy odebrali w czerwcu 1997 certyfikat złotej płyty. Dzięki wysokiemu nakładowi sprzedanych płyt zostali zaproszeni do występu na 34. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, na którym wykonali „Prawo”. Od maja do lipca 1997 nagrywali w Izabelin Studio materiał na drugą płytę. Rozczarowani biernością wytwórni Koch w promocję Ich Troje, jeszcze przed wydaniem albumu renegocjowali umowę z firmą, która gwarantowała muzykom prawo do zerwania kontraktu, jeśli nakład nowej płyty nie osiągnie 100 tys. sztuk w cztery miesiące od premiery. Album pt. ITI Cd. został wydany 18 września 1997 i był promowany singlem „Lustro”. Premierze towarzyszyła promocja radiowa (w kilkunastu lokalnych rozgłośniach oraz w ogólnopolskim radiu RMF FM), a także spotkania autorskie w Łodzi i kilku pobliskich miastach oraz koncert w łódzkiej Hali Sportowej. Mimo intensywnej promocji album uzyskał niskie wyniki sprzedaży, dlatego kilka miesięcy po premierze płyty wygasł kontrakt Ich Troje z Koch. W tym czasie, na zlecenie Telewizji Regionalnej Bydgoszcz, zespół napisał i nagrał piosenkę „Milion serc” na potrzeby promocji Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy, a dochód ze sprzedaży 1 tys. sztuk singla zasilił konto WOŚP. Muzycy otrzymali też propozycję nagrania piosenki do filmu Marcina Ziębińskiego Gniew, jednak do realizacji planu nie doszło z uwagi na konflikt Ich Troje z wytwórnią. === 1998–2000: 3 === Po zakończeniu współpracy z Koch podpisali kontrakt z wytwórnią PolyGram. Wiśniewski pod koniec 1997 w swoim domu pod Łodzią otworzył wraz z Matthiasem Reimem studio nagrań „Reim Music Factory”, w którym wraz z Łągwą i Pokorą pracował nad trzecią płytą Ich Troje. W maju 1998 w berlińskim studiu nagrali utwór „ŁKS mistrzem Polski”, będący hymnem Łódzkiego Klubu Sportowego. Singiel z tą piosenką rozszedł się w nakładzie 2 tys. egzemplarzy. Zespół wcześniej złożył propozycję nagrania piosenki klubowej Widzewowi Łódź, jednak klub odrzucił ofertę. Również w 1998 zagrali kolejną serię koncertów oraz wystąpili m.in. w świątecznym odcinku programu TVP Rower Błażeja. 24 maja 1999, po dwóch miesiącach nagrań, nakładem Universal Music Polska wydali album pt. 3. Premierę płyty poprzedzili wydaniem singla „A wszystko to... (bo ciebie kocham)!”, będącego coverem piosenki „Alles aus Liebe” zespołu Die Toten Hosen, który to stał się wielkim przebojem i zapewnił Ich Troje ogólnopolski rozgłos. Za utwór otrzymali nagrodę Play Box przyznawaną przez rozgłośnie radiowe. Dzięki sukcesowi trzeciej płyty jeszcze więcej koncertowali po kraju. 28 września 1999 nakładem wytwórni Koch ukazała się składanka przebojów Ich Troje pt. The Best of.... W grudniu 1999 zespół wydał reedycję 3, wzbogaconą o remiksy piosenek „A wszystko to… (bo ciebie kocham!)” i „Jeanny – End of the Story” oraz wiązankę swoich przebojów „Hit Mix ’99” w aranżacji Marka Błaszczyka. W 2000 nagrali hymn dla klubu koszykarskiego Warbud Polonia Warszawa oraz wystąpili w programie Muzyka łączy pokolenia, w którym zaprezentowali swoją interpretację przeboju Tercetu Egzotycznego „Pamelo żegnaj”. W tym okresie ich nowym menedżerem został Maciej Durczak. === 2001: Ad. 4 === Na początku 2001 zaczęli nagrania materiału na kolejny album. Wiśniewski w trakcie prac nad płytą zafarbował włosy na czerwono, czyniąc z nowej fryzury swój znak rozpoznawczy. W pierwszym kwartale roku muzycy nakręcili teledysk do singla „Razem, a jednak osobno”. 26 marca 2000 ogłosili odejście z Ich Troje Magdy Femme, która postanowiła skupić się na rozwoju kariery solowej. Po bezowocnym castingu na nową wokalistkę Wiśniewski i Łągwa zaprosili do współpracy Justynę Majkowską, która już wcześniej pracowała z duetem, nagrywając chórki do kilku utworów ze spektaklu Wielki testament. Majkowska początkowo miała jedynie śpiewać na koncertach Ich Troje do czasu znalezienia przez grupę docelowej wokalistki, jednak za namową Wiśniewskiego dołączyła do składu na stałe. Pierwszy koncert Ich Troje w nowym składzie odbył się w kwietniu 2001 podczas studenckich połowinek w klubie Stodoła w Warszawie. Podczas koncertu muzyków dostrzegła Nina Terentiew, ówczesna dyrektor programowa TVP2, na której zaproszenie wystąpili w katowickim Spodku podczas telewizyjnego koncertu Kocham cię, życie. Również w kwietniu wydali singiel „Powiedz”, który stał się ogólnopolskim przebojem. W ramach zapowiedzi nowej płyty wystąpili w programie Teleexpress i telewizyjnym koncercie z okazji Święta Łodzi (19 maja 2001), na którym wykonali premierowe piosenki i hity z poprzednich albumów. W maju rozpoczęli kolejną trasę koncertową. 4 czerwca 2001 wydali album pt. Ad. 4, który podpisywali podczas spotkania prasowego w warszawskim Empiku, na które przyszło ok. 500 osób. Z krążkiem zadebiutowali na pierwszym miejscu listy najczęściej kupowanych płyt w kraju i utrzymali się na szczycie notowan