Korona Ziemi (ang. Seven Summits) – najwyższe szczyty poszczególnych części świata. A także w tym samym kontekście to: książka pod tym samym tytułem autorstwa Richarda Bassa, lista najwyższych szczytów w każdej części świata podana w książce, podobna lista zaproponowana przez Reinholda Messnera. Drugie co do wysokości szczyty danych części świata są określane mianem Koronki Ziemi. == Lista szczytów == Azja: Mount Everest (8848 m n.p.m.) Ameryka Południowa: Aconcagua (6961 m n.p.m.) Ameryka Północna: McKinley (Denali) (6190 m n.p.m.) Afryka: Kilimandżaro (5895 m n.p.m.) Europa: (według Messnera, Bassa i środowiska wspinaczkowego) Elbrus (5642 m n.p.m.) (według niektórych naukowców) Mont Blanc (4810 m n.p.m.) Australia lub Australia i Oceania: (według Bassa) Australia: Góra Kościuszki (2230 m n.p.m.) (według Messnera) Australia i Oceania: Puncak Jaya (4884 m n.p.m.) Antarktyda: Masyw Vinsona (4892 m n.p.m.) == Historia == Richard Bass, amerykański biznesmen i miłośnik gór, wyznaczył sobie cel zdobycia najwyższych szczytów Ziemi w każdej z części świata. W jego wersji były to: Ameryka Północna, Ameryka Południowa, Europa, Azja, Afryka, Antarktyda i Australia. Wynajął profesjonalnych alpinistów, by pomogli mu zdobyć Mount Everest, najtrudniejszy z jego siódemki. Zdobył ten szczyt jako ostatni 30 kwietnia 1985, następnie współtworzył książkę opisującą całe przedsięwzięcie. Znany alpinista Reinhold Messner podał w wątpliwość wybór Australii i dokonał zmiany w liście Bassa, zastępując Australię Australią i Oceanią. Pat Morrow jako pierwszy, a następnie sam Messner, sprostali temu wyzwaniu, obaj w 1986. Kolejne wersje Korony powstały poprzez zaliczenie jako szczytu europejskiego Elbrusa zamiast Mont Blanc. Zatem wersji Korony Ziemi jest obecnie aż 4 (lub jedna, ale obejmująca je wszystkie – to znaczy: ze zmianami i wielu alpinistów decyduje się na zdobycie dziewięciu szczytów). == Kontrowersje == === Czy Elbrus powinien reprezentować Europę? === Poza problemem wyboru szczytu na południowy wschód od kontynentu azjatyckiego, toczy się spór o obecność Elbrusa na liście jako najwyższego w Europie. Kaukaz ma więcej wspólnego z innymi azjatyckimi pasmami górskimi niż z europejskimi – encyklopedie geograficzne zaliczają go do Azji. Żadna lista bez Elbrusa nie zdobyła jednak aprobaty wśród entuzjastów wspinaczki. Więcej o przebiegu granicy między Europą i Azją w haśle: granica Europa-Azja. == Zdobywcy Korony Ziemi == === Pierwsi zdobywcy === Richard Bass (USA) – 1985 Gerry Roach (USA) – 1985 Pat Morrow (Kanada) – 1986 Gerhard Schmatz (Niemcy) – 1986 Reinhold Messner (Włochy) – 1986 Oswald Oelz (Austria/Szwajcaria) – 1989 Phil Ershler (USA) – 1989 Geoff Tabin (USA) – 1990 Rob Hall (Nowa Zelandia) – 1990 Gary Ball (Nowa Zelandia) – 1990 === Polscy zdobywcy === W zdobywaniu Korony Ziemi uczestniczyli także Polacy – do grudnia 2025 roku udało się to 27. Pierwszymi dziesięcioma zdobywcami byli: 1. Leszek Cichy (28 października 1999), jako 57. w historii 2. Anna Czerwińska (22 maja 2000), jako 66. w historii 3. Urszula Tokarska (2 czerwca 2005), w wersji Bassa 4.-6. Tomasz Kobielski, Janusz Adamski i Bogusław Ogrodnik (18 stycznia 2008) 7. Robert Piotr Rozmus (18 stycznia 2009) 8. Jarosław Hawrylewicz (2 listopada 2009), w wersji Bassa 9. Martyna Wojciechowska (22 stycznia 2010) 10. Anna Lichota (23 maja 2010) Dwóch Polaków ukończyło również wyzwanie Double Seven Summits, polegające na zdobyciu zarówno Korony Ziemi, jak i Korony Wulkanów Ziemi: Tomasz Kobielski (14 stycznia 2025) oraz polski lekarz i profesor chirurgii Kryspin Mitura (20 stycznia 2026). == Ciekawostki == Spośród wszystkich zdobywców Korony Ziemi, zdobyciem jej bez wspomagania tlenem z butli może się poszczycić znikomy procent zdobywców. Pierwszym, który zdobył Koronę bez wspomagania tlenem z butli był Reinhold Messner. 24 grudnia 2011 roku 15-latek Jordan Romero stanął na Mount Vinson, najwyższym szczycie Antarktydy. Był to ostatni wierzchołek Amerykanina w drodze do Korony Ziemi. Dokonując tego wyczynu, Jordan Romero stał się najmłodszym alpinistą, który zdobył najwyższe szczyty wszystkich kontynentów. Pierwszą kobietą, która skompletowała całą listę szczytów, była Japonka Junko Tabei (1992). == Zobacz też == Korona Himalajów Korona Europy Korona Gór Polski == Przypisy == == Literatura == Richard Bass, Frank Wells, Rick Ridgeway, Seven Summits (Warner Books, 1986) ISBN 0-446-51312-1. Anna Czerwińska, Korona Ziemi (Prószyński i S-ka, 2000) ISBN 83-7255-710-1. == Linki zewnętrzne == KoronaZiemi.pl