Zbigniew Kozaczek ps. „Żak” (ur. 20 września 1927 w Warszawie, zm. 6 października 2015) – polski działacz podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej, żołnierz Szarych Szeregów i Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego, działacz kombatancki, wiceprzewodniczący Zarządu Głównego i Rady Naczelnej Stowarzyszenia Szarych Szeregów. == Życiorys == Urodził się w Warszawie. Przed II wojną światową działał w harcerstwie jako harcerz 22 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej. W czasie okupacji niemieckiej działacz Szarych Szeregów, zastępca komendanta Roju „Orły Podolskie” w ramach VI Obwodu AK-Praga. W czasie powstania warszawskiego w stopniu strzelca służył w plutonie łączności 605a – 3 Rejon – VI Obwodu AK-Praga. Był więźniem niemieckich obozów koncentracyjnych KL Auschwitz-Birkenau i KL Buchenwald. Po wojnie ukończył studia inżynierskie i uzyskał doktorat. Był dyrektorem Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w Mińsku Mazowieckim oraz Zjednoczenia Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego. == Wybrane odznaczenia == Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Zwycięstwa i Wolności (1946), Medal za Warszawę 1939–1945. Krzyż Armii Krajowej, Warszawski Krzyż Powstańczy, Krzyż Partyzancki, Krzyż Oświęcimski, Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”, Medal „Pro Memoria”, Medal „Pro Patria” == Przypisy ==