Ninja vs Ninja – edycję 1-9 pod szyldem Ninja Warrior Polska – polski program telewizyjny typu reality show emitowany na antenie telewizji Polsat od 3 września 2019, oparty na japońskim formacie Ninja Warrior (znanym też pod nazwą Sasuke), produkowany na licencji Dentsu Japan przez przedsiębiorstwo Jake Vision. == Ekipa == Pierwszą edycję programu prowadziła aktorka Aleksandra Szwed, a od drugiej do dziesiątej edycji rolę tę pełniła modelka Karolina Gilon; w jedenastej edycji niektóre funkcje współprowadzącej przejęła Marta Ćwiertniewicz. Komentatorami zawodów natomiast zostali dziennikarz sportowy Jerzy Mielewski oraz sportowiec i komentator sportowy Łukasz „Juras” Jurkowski. == Zasady gry == Uwaga: Niniejsza sekcja opisuje przebieg edycji zwykłych i w dużej mierze nie ma zastosowania do edycji pod szyldem Ninja vs Ninja. Sporządzono na podstawie materiału źródłowego: . Konkurs polega na pokonywaniu toru przeszkód. Wyróżniającą cechą programu na tle innych gier w telewizji jest także fakt, że zwykłymi uczestnikami mogą być również osoby znane ze świata show-businessu. W pierwszej edycji wystąpili między innymi: aktorzy Mateusz Banasiuk, Alan Andersz i Andrzej Młynarczyk, tancerz Rafał Maserak, Misterzy Polski Rafał Jonkisz i Rafał Maślak. === Odcinki eliminacyjne === W każdym z sześciu ćwierćfinałów do pokonania toru eliminacyjnego przystępuje ok. 30 osób. Tor eliminacyjny składa się z 6 przeszkód, które z odcinka na odcinek mogą podlegać modyfikacji. 10 zawodników, którzy uzyskają najlepszy rezultat awansuje do kolejnego etapu (pokazywanego w tym samym odcinku). W pierwszych trzech edycjach wszyscy ci gracze przechodzili do półfinału. W czwartej edycji wprowadzono możliwość awansu do finału bez konieczności przechodzenia toru półfinałowego. Dwóch zawodników, którzy ukończyli tor eliminacyjny z najlepszym czasem, przystępuje do pokonania dodatkowych przeszkód zawieszonych 12 metrów nad ziemią. Gracz, który pokona ja szybciej, dostaje tzw. złoty bilet i automatycznie awansuje do finału (nie biorąc udziału w rozgrywce półfinałowej). Pozostali (9 osób) przechodzą do półfinału. W piątym odcinku czwartej edycji programu niepełnosprawnemu uczestnikowi, który ukończył tor eliminacyjny z 11. w kolejności czasem przyznano wyjątkowo dziką kartę – możliwość przystąpienia do rozgrywki półfinałowej. Tor półfinałowy składa się z 5 przeszkód – takich samych dla wszystkich półfinalistów. Kolejność startowania w półfinale wyznaczana jest na podstawie wyników uzyskanych na poprzednim torze, przy czym im słabiej dany zawodnik sobie wtedy poradził, tym wcześniej podejdzie do toru. Najlepsze 3 osoby (przed wprowadzeniem Power Tower – 4 osoby) awansują do odcinka finałowego. W 10. edycji programu wprowadzono element pojedynku na torze występujący pod szyldem ninja vs ninja. Awansowanie Gdy tor eliminacyjny przejdzie więcej niż 10 osób, a półfinałowy więcej niż 3 osoby (przed wprowadzeniem Power Tower – 4 osoby), to decydującym czynnikiem staje się czas, w jakim pokonano tor (im szybciej, tym lepiej). W przypadku, gdy cały tor eliminacyjny ukończy mniej niż 10 osób (a półfinałowy 3 lub 4 osoby), to do dalszego etapu gry awansują wszyscy, którzy ukończyli tor oraz ci, którzy zaszli najdalej w najkrótszym czasie. Zawsze jednak w każdym odcinku do półfinału lub Power Tower podchodzi 10 osób, spośród których wyłania się 4 finalistów. === Finał === Finał (odcinek 7.) składa się z trzech torów. „Stage 1”: Finaliści muszą w wyznaczonym czasie (około czterech–pięciu minut w zależności od edycji) pokonać 9 przeszkód o wyższym niż dotychczas poziomie trudności; jeżeli to wykonają, to przechodzą do drugiego etapu, ale jeśli się im nie powiedzie – odpadają z gry. Istnieje możliwość, że nikt nie zdoła wykonać zadania. Podzielony na dwie części. „Stage 2”: W pierwszej części drugiego etapu w wyznaczonym czasie (jedna–dwie minuty w zależności od edycji) należy pokonać ok. pięciu przeszkód. Analogicznie do poprzedniej rundy, dalej przechodzą tylko ci uczestnicy, którym się to uda. „Stage 3”: Drugą część drugiego toru finałowego należy rozpocząć w wyznaczonym czasie, liczonym od momentu poprawnego ukończenia pierwszej części (np. w pierwszej edycji w ciągu 15 sekund, w drugiej i trzeciej – trzech minut, w czwartej – jednej minuty). Uczestnik ma za zadanie pokonać kilka trudniejszych przeszkód (bez limitu czasowego); pomiędzy nimi uczestnik ma prawo do krótkiego odpoczynku (jego długość zależy od edycji). Tak jak wcześniej, do kolejnego etapu awansują tylko te osoby, które prawidłowo przejdą przez wszystkie przeszkody. „Stage 4” – Góra Midoriyama: Ostatnie wyzwanie to wspięcie się po 21-metrowej linie w wyznaczonym czasie (25 sekund). Dotarcie na szczyt Góry Midoriyama w czasie oznacza zwycięstwo. Zwycięzca otrzymuje tytuł Ninja Warrior (Wojownika Ninja) oraz 200 000 złotych (do 7. edycji: 150 000 złotych). Jeśli nikomu się to nie uda, to nagrody te przepadają, ale osobie, która zaszła najdalej przyznaje się tytuł Last Warrior Standing (Ostatni na Polu Walki, do 7. edycji nazywany Last Man Standing) oraz 30 000 złotych (w edycjach 4–7: 15 000 złotych, w edycjach 1–3 nagrody pieniężnej nie przyznawano). W czwartej edycji rozpoczęto przyznawanie tytułu Last Woman Standing dla uczestniczki z najlepszym wynikiem wśród kobiet. Tytułowi temu towarzyszy nagroda pieniężna w wysokości 20 000 złotych (w edycjach 4–7: 5000 złotych), ale tylko, gdy kobieta ta nie zdobędzie tytułu Last Man Standing / Last Warrior Standing. === Restrykcje obowiązujące na torze === Na oficjalnym torze nie można przeprowadzać treningów uczestników. Podejście do toru jest tylko jedno. Zabronione jest zakładanie rękawiczek, stosowanie magnezji (chyba że będzie dostępna przy torze) i innych pomocy ułatwiających chwytanie i zwisanie. Nie można w żaden sposób zetknąć się z taflą wody. Dotyczy to również włosów i ubrań zawodnika (nie ma obowiązku przystępowania do toru w koszulce). Nie można dotykać elementów konstrukcyjnych lub niewłaściwego punktu przeszkody (na przykład liny podtrzymującej przeszkodę). Nie można podpierać się na przeszkodzie łokciem czy ramieniem. == Emisja w telewizji == Uwaga: tabela zawiera informacje odnoszące się wyłącznie do pierwszej emisji telewizyjnej programu; w niniejszej sekcji nie uwzględniono emisji powtórek, dostępności w serwisach internetowych, ani dodatkowych materiałów dystrybuowanych głównie bądź wyłącznie za pośrednictwem Internetu (chyba że zaznaczono inaczej). Kolejne odcinki pierwszych siedmiu edycji programu nadawca udostępniał w serwisach internetowych, takich jak np. Polsat Go czy Polsat Box Go (dawniej ipla). W drugiej edycji wprowadzono aplikację na urządzenia mobilne, w której zobaczyć można nieemitowane w telewizji materiały: nagrania z planu, dodatkowe informacje o prowadzących i uczestnikach oraz kwizy (także konkursowe). == Finaliści i wyniki == Legenda: zawodnicy, którzy ukończyli w czasie pierwszy tor finałowy (tzw. Stage 1) zawodnicy, którzy ukończyli w czasie pierwszą część drugiego toru finałowego (tzw. Stage 2) zawodnicy, którzy ukończyli w czasie drugą część drugiego toru finałowego (tzw. Stage 3) zawodnicy, którzy zdobyli w czasie Górę Midoriyama (tzw. Stage 4) === Pierwsza edycja === Na podstawie materiału źródłowego. Tytuł Last Man Standing zdobył Jakub Zawistowski. === Druga edycja === Na podstawie materiału źródłowego. Tytuł Last Man Standing zdobył Robert Bandosz. === Trzecia edycja === Na podstawie materiału źródłowego. Tytuł Last Man Standing zdobył Sebastian Kasprzyk. === Czwarta edycja === Na podstawie materiału źródłowego. Tytuł Last Man Standing zdobył Igor Fojcik. === Piąta edycja === Na podstawie materiału źródłowego. Tytuł Last Man Standing zdobył Igor Fojcik. === Szósta edycja === Na podstawie materiału źródłowego. Tytuł Last Man Standing zdobył Paweł Murawski, a tytuł Last Woman Standing zdobyła Dorota Gadzińska. === Siódma edycja === Na podstawie materiału źródłowego. Tytuł Last Man Standing zdobył Jan Tatarowicz, a tytuł Last Woman Standing zdobyła Katarzyna Jonaczyk. === Ósma edycja === Na podstawie materiału źródłowego. Uwaga: o ile w przypadku edycji 1–7 i 9 nazwiska spisano wierszami według kolejnych odcinków eliminacyjnych, tak w tabeli odnoszącej się do 8. edycji nazwiska podano zbiorczo według wyniku wszystkich sześciu odcinków eliminacyjnych (a tym samym odwrotnej kolejności startowej w finale). Tytuł Last Warrior Standing zdobył Damian Drzewiecki, a tytuł Last Woman Standing zdobyła Katarzyna Jonaczyk. === Dziewiąta edycja === Na podstawie materiału źródłowego. Tytuł Ninja Warrior zdobył Jan Tatarowicz, a tytuł Last Woman Standing zdobyła Katarzyna Jonaczyk. === Dziesiąta edycja (Ninja vs Ninja) === Na podstawie materiału źródłowego. Legenda: zawodnicy, którzy awansowali do etapu drugiego (tzw. Stage 2) zawodnicy, którzy awansowali do etapu trzeciego (tzw. Stage 3) zawodnicy, którzy ukończyli etap trzeci (tzw. Stage 3) zawodnicy, którzy awansowali do ostatniego etapu (tzw. Stage 4) zawodnik, który pierwszy ukończył ostatni etap (tzw. Stage 4) Tytuł Ninja vs Ninja zdobył Jan Tatarowicz, a tytuł Last Woman Standing zdobyła Katarzyna Jonaczyk. === Jedenasta edycja (Ninja vs Ninja) === Na podstawie materiału źródłowego. Tytuł Ninja vs Ninja zdobył Clement Gravier, a tytuł Last Woman Standing zdobyła Isabella Folsom. === Dwunasta edycja (Ninja vs Ninja) === Na podstawie materiału źródłowego. == Oglądalność w telewizji linearnej == Uwaga: Informacje dotyczące oglądalności opracowano na podstawie badań przeprowadzanych przez przedsiębiorstwo Nielsen. Odnoszą się one wyłącznie do pierwszych emisji telewizyjnych – nie uwzględniają oglądalności powtórek, wyświetleń w serwisach wideo na życzenie (np. ipla / Polsat Box Go, Polsat Go) itp. Podane wartości mogą dotyczyć oglądalności tylko w czasie pierwszej emisji telewizyjnej lub także z uwzględnieniem oglądania w tym samym dniu, ale nie w czasie emisji (VOSDAL) albo innych kryter