ORP Orzeł (291) to okręt podwodny trzeciej generacji, projektu 877E (typu Pałtus, NATO: Kilo), służący w polskiej Marynarce Wojennej. Został zaprojektowany w radzieckim biurze konstrukcyjnym CKB-18 i zbudowany w stoczni Krasnoje Sormowo w Gorki, z przeznaczeniem do zwalczania okrętów podwodnych, patrolowania i prowadzenia rozpoznania w II połowie XX wieku. Stępkę pod budowę położono 29 września 1984 roku, a zwodowano go 7 czerwca 1985 roku. Po podniesieniu bandery wojennej 29 kwietnia 1986 roku w Rydze, okręt przypłynął do Gdyni 13 czerwca 1986 roku, gdzie 21 czerwca został uroczyście ochrzczony i otrzymał numer burtowy 291. ORP "Orzeł" wszedł w skład dywizjonu Okrętów Podwodnych 3 Flotylli Okrętów w Gdyni, gdzie kontynuował działalność operacyjną. ORP „Orzeł” (291) jest dziewiętnastym okrętem podwodnym w historii Marynarki Wojennej oraz trzecim noszącym nazwę "Orzeł". Obecnie jest jednym z najstarszych okrętów podwodnych tego typu pozostających w służbie na świecie i jedynym okrętem podwodnym Marynarki Wojennej RP.