Puchar Challenge mężczyzn 2025/2026 (oficjalnie Men's CEV Volleyball Challenge Cup 2026) – 19. edycja Pucharu Challenge (46., uwzględniając Puchar CEV rozgrywany w latach 1980–2007) zorganizowana przez Europejską Konfederację Piłki Siatkowej (CEV) w ramach europejskich pucharów. Rozpoczęła się w listopadzie 2025 roku i trwała do kwietnia 2026 roku. W Pucharze Challenge wzięły udział 52 zespoły. Rozgrywki składały się z 1/32 finału, 1/16 finału, 1/8 finału, ćwierćfinałów, półfinałów oraz finału. We wszystkich rundach obowiązywał system pucharowy, a o zwycięstwie w parze decydował dwumecz. Puchar Challenge był trzecim w hierarchii europejskich pucharów turniejem w sezonie 2025/2026 po Lidze Mistrzów i Pucharze CEV. == Przydział miejsc w rozgrywkach == Przydział miejsc dla poszczególnych krajowych związków oparto na rankingu CEV na sezon 2025/2026. Zgodnie z regulaminem krajowy związek mógł zgłosić maksymalnie pięć drużyn do europejskich pucharów. Na podstawie decyzji Zarządu CEV z dnia 1 marca 2022 roku drużyny z Rosji i Białorusi zostały wykluczone z udziału w europejskich pucharach. W Pucharze Challenge przydział miejsc dla poszczególnych krajowych związków był następujący: dwa miejsca – dla związków sklasyfikowanych w rankingu CEV na pozycjach 2–3, 6, 8, 10 oraz 12–19, jedno miejsce – dla związków sklasyfikowanych w rankingu CEV na pozycjach 1, 4–5, 7, 9, 11, oraz od 20 w dół. Krajowe związki mogły rozdzielić przyznane im miejsca na dwa sposoby: opcja A: wyłącznie na podstawie klasyfikacji końcowej mistrzostw krajowych, opcja B: na podstawie klasyfikacji końcowej mistrzostw krajowych, z zagwarantowanym miejscem dla zdobywcy krajowego pucharu (jeśli zdobywca krajowego pucharu nie zgłosił się do rozgrywek, jego miejsce nie przechodziło na finalistę). Niezależnie od rankingu CEV, prawo udziału w Pucharze Challenge przysługiwało również zwycięzcom regionalnych pucharów lub mistrzostw (o ile zostały zorganizowane), pod warunkiem że wzięły w nich udział co najmniej cztery drużyny reprezentujące cztery różne państwa. Z tego prawa nie mogły skorzystać zespoły z krajowych związków, które otrzymały dziką kartę na grę w Lidze Mistrzów. Zarówno miejsca uzyskane dzięki dzikiej karcie, jak i te zdobyte poprzez turnieje regionalne nie były wliczane do ogólnej puli miejsc przysługujących danemu związkowi – zarówno łącznie we wszystkich rozgrywkach, jak i w ramach konkretnego pucharu. Klub mógł zgłosić się do udziału w Pucharze Challenge, nawet jeśli nie przysługiwało mu miejsce. CEV rozpatrywał taki wniosek według własnego uznania. Wakat w Pucharze Challenge uzupełniano w następującej kolejności: przez kolejną najwyżej sklasyfikowaną drużynę z tego samego związku, co klub, który zrezygnował, przez zespół z innego związku niż klub, który zrezygnował – pod warunkiem, że złożył on wniosek o udział w Pucharze Challenge, niezależnie od tego, czy pierwotnie przysługiwało mu miejsce w tych rozgrywkach. Krajowy związek mógł zgłosić większą liczbę drużyn, niż wynikało to z rankingu CEV, gdy drużyny z danego związku nie zgłosiły się do pucharów wyższej rangi lub nie spełniły kryteriów uczestnictwa w tych rozgrywkach, jak również w razie nieobsadzonych wakatów. == Drużyny uczestniczące == W Pucharze Challenge w sezonie 2025/2026 wzięły udział 52 drużyny z 32 federacji. == System rozgrywek == Rozgrywki o Puchar Challenge w sezonie 2025/2026 składały się z 1/32 finału, 1/16 finału, 1/8 finału, ćwierćfinałów, półfinałów oraz finału. We wszystkich rundach obowiązywał system pucharowy, a w parach drużyny rywalizowały w formule dwumeczu. O zwycięstwie w dwumeczu decydowała liczba zdobytych punktów meczowych: za zwycięstwo 3:0 lub 3:1 zespół otrzymywał 3 punkty, za zwycięstwo 3:2 – 2 punkty, za porażkę 2:3 – 1 punkt, natomiast za porażkę 1:3 lub 0:3 – 0 punktów. W przypadku równej liczby punktów po dwóch spotkaniach, rozgrywano tzw. złoty set do 15 punktów z wymaganą przewagą dwóch punktów. Pary 1/32 finału oraz dalszą drabinkę turniejową ustalono w drodze losowania, które odbyło się 15 lipca 2025 roku. W 1/32 finału drużyny podzielono na dwie kategorie: zespoły rozstawione – pierwsze drużyny według zgłoszenia z krajowych związków sklasyfikowanych w rankingu CEV na miejscach od 15 w dół, zespoły nierozstawione – 1) drugie drużyny z federacji, którym przysługiwały dwa miejsca zgodnie z rankingiem CEV, 2) kluby, które wykorzystały wakaty, oraz 3) zdobywca Pucharu BVA. Zespoły nierozstawione zostały dolosowane do rozstawionych. W 1/16 finału dołączyły pierwsze drużyny według zgłoszenia z dwunastu najwyżej sklasyfikowanych w rankingu CEV krajowych związków. Zostały one bezpośrednio rozstawione w drabince turniejowej. Gospodarzami pierwszych meczów były: w 1/32 i 1/16 finału – zespoły nierozstawione, w pozostałych rundach – zespoły wymienione jako pierwsze w drabince turniejowej. == Rozgrywki == Godziny według czasu lokalnego. === 1/32 finału === === 1/16 finału === === 1/8 finału === === Ćwierćfinały === === Półfinały === === Finał === == Nagrody finansowe == Źródło: == Uwagi == == Przypisy == == Bibliografia == CEV Volleyball Challenge Cup 2026 | Men [online], CEV [dostęp 2025-07-16] (ang.). CEV Champions League Volley, Volleyball Cup, Challenge Cup 2026 [online], Official Communication No. 1. Released on: 28.05.2025, CEV [dostęp 2025-07-16] (ang.). CEV Champions League Volley, Volleyball Cup, Challenge Cup 2026 [online], Official Communication No. 2. Released on: 07.07.2025, CEV [dostęp 2025-07-16] (ang.). CEV Volleyball Competitions Regulations [online], Adopted by the CEV Board of Administration 27.05.2025, CEV [dostęp 2025-07-16] (ang.).