Sanatoria w Kołobrzegu – sanatoria stanowią podstawowy element infrastruktury zapewniającej bazę pobytową (noclegi, wyżywienie) oraz rehabilitacyjną dla kuracjuszy przebywających w Uzdrowisku Kołobrzeg. Kołobrzeg uzyskał nowe możliwości rozwoju po zniesieniu statusu twierdzy w 1872. Miasto zaczęło wykorzystywać walory lecznicze i wypoczynkowe, powstały pierwsze tężnie, pensjonaty, hotele, sanatoria, zakłady przyrodolecznicze. W 1899 oddane zostało do użytku sanatorium Strandschloß (Zamek Plażowy, Pałac Nadbrzeżny), pełniące rolę domu zdrojowego. Obiekt ten wybudowano w stylu renesansu niemieckiego. O jego wielkości świadczy fakt, że posiadał m.in. salę na 1000 miejsc. I wojna światowa spowodowała zahamowanie rozwoju miasta – zawieszono w tym czasie charakter uzdrowiskowy miasta, a na czas wojny sanatoria przekształcono w szpitale wojskowe. Po zakończeniu wojny w 1919, Kołobrzeg pełnił funkcje wojskowej stolicy Niemiec – w sanatoriach rozlokował się sztab feldmarszałka Paula von Hindenburga. Pod koniec II wojny światowej, w trakcie bitwy o Kołobrzeg, część uzdrowiskowa miasta, w tym sanatoria, została zniszczona w około 85%. W latach 60. XX wieku decyzją Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów PRL przystąpiono do przywrócenia miastu funkcji uzdrowiskowej. W tym okresie powstało wiele sanatoriów, nowo powstające obiekty były jednak projektowane i budowane w oderwaniu od starej przedwojennej zabudowy niemieckiej. Obecnie w Kołobrzegu funkcjonuje kilkanaście sanatoriów oraz szpitali uzdrowiskowych. Część z nich należy do Uzdrowiska Kołobrzeg S.A., będącego następcą prawnym utworzonego w 1952 przedsiębiorstwa państwowego, pozostałe należą do innych podmiotów. Znajdujące się w strefie uzdrowiskowej obiekty mogą jednorazowo przyjąć ok. 7000 kuracjuszy i wczasowiczów. Zlokalizowane są w Dzielnicy Uzdrowiskowej, w strefie ochrony uzdrowiskowej „A”. Należą do nich m.in.: == Arka == Arka Medical Spa jest najdalej na wschód położonym sanatorium w Kołobrzegu. Obiekt jest również czterogwiazdkowym hotelem, posiada także apartamenty na wynajem. Zlokalizowany jest przy ul. Sułkowskiego 11, bezpośrednio przy plaży, w sąsiedztwie Ekoparku Wschodniego. Powstawał etapami. Tworzy go kompleks budynków z dominującą częścią 11-piętrową, w której siedem kondygnacji zajmują pokoje oraz dwoma skrzydłami (od wschodu i zachodu) mającymi pokoje na sześciu kondygnacjach. Obiekt posiada centrum odnowy biologicznej, gdzie wykonywane są zabiegi fizjoterapeutyczne, balneologiczne i inne oraz zewnętrzny i wewnętrzne baseny kąpielowe. Posiada kilka restauracji i kawiarni. Na najwyższym, jedenastym piętrze znajduje się obrotowa kawiarnia widokowa Eleven Club, do której można dojechać windą panoramiczną. Obiekty otacza założenie parkowe od strony morza oraz od strony ul. Przesmyk. Inwestycja została sfinansowana przez PKO Bank Polski, o czym informuje metalowa tablica na murowanym pylonie przed wejściem do budynku. Sanatorium świadczy usługi m.in. dla osób ubezpieczonych w Narodowym Funduszu Zdrowia. Prowadzone jest przez spółkę akcyjną Arka-Mega. == Bałtyk == Sanatorium Uzdrowiskowe Bałtyk zlokalizowane jest przy ul. Rodziewiczówny 1, bezpośrednio przy plaży, w sąsiedztwie kołobrzeskiego molo. Kompleks rozdziela dwie części parku im. Stefana Żeromskiego: park przy Pomniku Zaślubin z Morzem i park nadmorski (zdrojowy). Modernistyczny obiekt określany jako Bałtyk I został oddany do użytku w 1964 jako ośrodek sanatoryjno-wypoczynkowy Centralnej Rady Związków Zawodowych. Powstał według projektu Haliny Gurianowej i Edmunda Goldzamta. Został zbudowany na miejscu zniszczonego w 1945, w wyniku bitwy o Kołobrzeg, sanatorium Strandschloß (Zamku Plażowego, Pałacu Nadbrzeżnego). W budynku jest 169 pokoi i apartamentów, znajdujących się od 2 do 6 piętra, z widokiem na morze od strony północnej oraz na park i ogród sanatorium od strony południowej. W latach 2012–2014 przeprowadzono gruntowny remont i przebudowę obiektu według projektu architekta Tomasza Karpowicza z Pracowni Projektowej Architekta. Budynek o lekkiej konstrukcji, dużych przeszkleniach, ze zdynamizowaną elewacją od strony morza, poprzez ukośne ułożenie balkonów. Bryłę poprzedza wysunięty ku morzu przeszklony, półokrągło zakończony pawilon. W późniejszym okresie do budynku, od wschodu, dobudowano aquapark „Morska Odyseja” z kompleksem basenów, saunami, pijalnią wód leczniczych, tężnią i grotą solną oraz budynek Bałtyk II. Budynek II posiada 141 pokoi jedno-, dwu- i trzyosobowych oraz apartamenty, z widokiem na park lub ogród sanatorium. Centrum rehabilitacji i odnowy biologicznej w sanatorium to baza zabiegowa o powierzchni ponad 2200 m², świadcząca usługi w zakresie diagnostyki, rehabilitacji, leczenia oraz profilaktyki zdrowotnej chorób układu ruchu oraz układu oddechowego. Sanatorium świadczy usługi m.in. dla osób ubezpieczonych w Narodowym Funduszu Zdrowia. == Dozamel == Ośrodek Rehabilitacyjno-Wypoczynkowy Dozamel zlokalizowany jest przy ul. Kościuszki 20 (między ul. Kościuszki a ul. Kasprowicza), sąsiaduje z hotelem Amber, hotelem ProVita i dawnym sanatorium Hutnik. Obiekt składa się z pięciu 1-piętrowych budynków. W sanatorium prowadzone są turnus usprawniająco-rekreacyjne przeznaczony dla osób dorosłych, posiadających orzeczenie o niepełnosprawności, z dysfunkcją narządu ruchu (z wyłączeniem osób poruszających się na wózkach inwalidzkich), dysfunkcją narządu wzroku, schorzeniami układu krążenia, cukrzycą, chorobami układu oddechowego, chorobami neurologicznymi oraz dla kobiet po mastektomii. Ponadto prowadzone są turnusy rehabilitacyjne usprawniająco-rekreacyjne z elementami hipoterapii dla dzieci w wieku 6-12 lat. Sanatorium świadczy usługi m.in. dla osób ubezpieczonych w Narodowym Funduszu Zdrowia. == Gryf == Ośrodek Wypoczynkowo-Leczniczy Gryf zlokalizowany jest przy ul. Waszyngtona 1, w kwartale ulic: Rodziewiczówny, Borzymowskiego, Zdrojowa, Waszyngtona, przy parku im. Stefana Żeromskiego (zdrojowym). Sąsiaduje z hotelem Sand. Sanatorium zostało wybudowane w latach 1962-1966. Oddane do użytku w czerwcu 1966 przynależało do Wydziału Administracyjno-Gospodarczego Urzędu Rady Ministrów. W 1996 obiekt wszedł w skład gospodarstwa pomocniczego Urzędu Rady Ministrów, a od 2002 w skład Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. 11 stycznia 2008 sanatorium zostało przekazane powiatowi kołobrzeskiemu, który utworzył na jego bazie Kołobrzeski Zespół Hotelowy. 20 lipca 2010 sanatorium zostało wydzierżawione spółce z o.o. Centrum Rehabilitacji i Odnowy Biologicznej. Sanatorium tworzy kompleks budynków z dominującą 6-piętrową modernistyczną częścią od strony ul. Rodziewiczówny, na szczycie której znajduje się nadbudówka z lekko unoszącym się dachem w kształcie litery V. Przy niej, od strony ul. Waszyngtona, znajduje się 4-piętrowy budynek, przechodzący w część jednokondygnacyjną. Od ul. Borzymowskiego znajduje się 2-piętrowy budynek ze skośnym dachem, połączony z resztą łącznikiem. Sanatorium posiada 215 miejsc w pokojach jedno- i dwuosobowych, apartamentach z balkonami, a także w segmentach rodzinnych trzy- i czteroosobowych. Baza rehabilitacyjna oferuje zabiegi z zakresu fizykoterapia, kinezyterapia, zabiegi manualne, balneologiczne, hydroterapię i z zakresu ciepłolecznictwa. == Górnik == Sanatorium Górnik zlokalizowane jest przy ul. Kościuszki 3, w kwartale ulic: Kopernika, Sikorskiego, Grottgera, Kościuszki. Sąsiaduje z sanatorium UAM oraz hotelem Olymp. Główny budynek sanatorium ma 3 piętra i położony jest wzdłuż ul. Kopernika. Sanatorium posiada 163 miejsca noclegowe, w pokojach dwuosobowych z balkonem oraz apartamentach dwu- i czteroosobowych. Dysponuje krytym basenem (12,5 m x 8,5 m), gabinetem odnowy biologicznej (hydromasaże, inhalacje, aquavibron, krioterapia, kriokomora, magnetoterapia, laseroterapia, masaż klasyczny, wirowy, wibracyjny, okłady borowinowe, sollux, tlenoterapia, interdyn, materac magnetyczny) oraz salą do ćwiczeń (gimnastyka indywidualna, zbiorowa, siłowa, bieżnia, rowerek). Na terenie sanatorium prezentowane są drewniane rzeźby plenerowe. Prowadzone jest przez spółkę z o.o. Nadwiślańska Agencja Turystyczna, należącą do grupy kapitałowej Kompania Węglowa. == Hutnik == Ruiny Sanatorium Hutnik zlokalizowane są na działce przy skrzyżowaniu ul. Kasprowicza z ul. Kołłątaja. Od 2008 budynek stoi opuszczony. Ma 10 pięter, jego powierzchnia wynosiła ok. 6 tys. m². W jego sylwetce charakterystyczne są balkony, zabudowane płytami w kolorze wiśniowym, obiegające prawie całe kondygnacje. Przez wiele lat właścicielem obiektu była Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, która prowadziła w nim Centrum Rehabilitacji Rolników „Niwa”. Po przeprowadzce centrum do nowej lokalizacji przy ul. Norwida, KRUS sprzedało obiekt firmie Amber Gold. W wyniku upadku i afery związanej z tą spółką, jej majątek przejął syndyk, który działkę z nieruchomościami sprzedał spółce „Mat-Mad” z Kołobrzegu. We wrześniu 2014 rozpoczęły się prace budowlane. Budynek główny nowego kompleksu powstanie na bazie konstrukcji dawnego sanatorium, bez jej wyburzania - obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego dla strefy „A” uzdrowiska, nie przewiduje obecnie budowy takich wysokich budynków. Planowana jest również budowa na działce kilku mniejszych nieruchomości, aby w sumie uzyskać około 15 tysięcy m² powierzchni hotelowej. Nowy obiekt funkcjonuje pod nazwą Olymp IV. == Ikar == Centrum Zdrowia i Wypoczynku Ikar zlokalizowane jest przy ul. Rodziewiczówny 24, w kwartale ulic: Ściegiennego, Rafińskiego, Korzeniowskiego, Rodziewiczówny. Sąsiaduje z sanatorium Mewa I, Mewa II i sanatorium Lech. W jego miejscu przed II wojną światową znajdował się urząd finansowy (niem. finanzamt). Powstało jako sanatorium dla pracowników przemysłu lotniczego (Zjednoczenia Przemysłu Lotniczego). Modernistyczny, 7-piętrowy budynek położony jest równolegle do deptaka, okna pokoi skierowane są w kierunku morza oraz na południe. Główne wejście zlokalizowane jest od strony parku im. Stefana Żeromskiego (zdrojoweg