Szpital psychiatryczny – miejsce leczenia zaburzonych psychicznie. W 2008 roku w Polsce było 57 szpitali psychiatrycznych (w tym dwa prywatne w województwie łódzkim i jeden prywatny w województwie mazowieckim), ponadto 228 poradni psychologicznych. Szpitale psychiatryczne dzielą się na dzienne (otwarte) i całodobowe (zamknięte) specjalizujące się w leczeniu chorób, epizodów psychotycznych, zaburzeń natury psychicznej. Pacjenci szpitali są dzieleni na różne grupy terapeutyczne w zależności od podłoża problemów oraz długości pobytu. Oddział całodobowy – bez możliwości opuszczenia terenu placówki. Dzielony na dziecięcy, młodzieżowy oraz dla osób dorosłych. Na celu ma zapobieganie silnych objawów zaburzeń, pomoc w kryzysie psychicznym, zapobieganie próbom odebrania sobie życia oraz w przypadkach ciężkich uzależnień. Opiekę szpitalną zapewniają lekarze psychiatrzy, terapeuci, psychologowie, pedagogowie oraz pielęgniarki. Szpital zamknięty cechują również stałe pory spożywania razem posiłków, zapewnienie aktywności fizycznej (rozciąganie, zajęcia gimnastyczne). Za sprawowanie poważnych problemów (zagrożenie zdrowia lub życia) zostaje się zapiętym w tzw. „pasy”. Oddział dzienny – szkoła/praca połączona z leczeniem psychiatrycznym. Pacjenci dostają plan tygodnia, wedle którego są zobligowani zjawiać się na miejscu. Po ukończeniu zajęć, pacjenci zostają na rozmowy z kadrą psychologiczną lub wracają do domów. Zgodnie z Narodowym Programem Ochrony Zdrowia Psychicznego na lata 2010–2015 jednym z celów była zmiana nacisku w leczeniu psychiatrycznym z zamkniętego na leczenie środowiskowe (pozaszpitalne). == Zobacz też == Oddział Dzienny Psychiatryczny Rzecznik Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego zaburzenia psychiczne == Przypisy ==