Jelena Andriejewna Rybakina, ros. Елена Андреевна Рыбакина (ur. 17 czerwca 1999 w Moskwie) – kazachska tenisistka narodowości rosyjskiej, do czerwca 2018 roku reprezentująca Rosję, zwyciężczyni Wimbledonu 2022, Australian Open 2026 i WTA Finals 2025 oraz finalistka Australian Open 2023 w grze pojedynczej kobiet. == Kariera tenisowa == === 2019 === Po rozpoczęciu kariery seniorskiej w 2019 roku swoje starty przeplatała występami w turniejach kategorii ITF oraz w głównym cyklu WTA Tour. W pierwszym turnieju wielkoszlemowym sezonu w Melbourne będąc sklasyfikowaną na 171. miejscu w rankingu WTA przegrała w pierwszej rundzie kwalifikacji z Zhu Lin 2:6, 4:6. Następnie wzięła udział w dwóch turniejach ITF 60, z których wygrała jeden. W lutym próbowała dostać się do głównej drabinki turnieju Hungarian Ladies Open, jednak nie przeszła kwalifikacji, przegrywając z Belgijką Ysaline Bonaventure 2:6, 6:3, 2:6. Przez kolejne miesiące startowała w turniejach ITF, wygrywając dwukrotnie. Pod koniec kwietnia wzięła udział w TEB BNP Paribas Istanbul Cup, gdzie od kwalifikacji do ćwierćfinału pokonała Walentinę Iwachnienko 6:1, 1:0 krecz, Tímeę Babos 6:4, 3:0 krecz, Kateřinę Siniakovą 3:6, 6:2, 6:4 i Pauline Parmentier 6:0, 6:4. Jej udział w turnieju zakończyła Barbora Strýcová 6:0, 6:7(6), 0:6. Podczas French Open do głównej drabinki musiała przejść przez kwalifikacje. Pokonała w nich En-Shuo Liang 6:1, 6:2, Rebeccę Marino 5:7, 7:6(4), 6:4 oraz Nao Hibino 7:5, 7:5. W pierwszej rundzie głównego turnieju została pokonana przez Katerinę Siniakovą 6:7(5), 1:6, która zrewanżowała się Kazaszce za mecz w Turcji. Później wystąpiła w holenderskim 's-Hertogenbosch. Po udanym przejściu eliminacji pokonała w głównej drabince Varvarę Lepchenko 6:1, 6:2, Alison Van Uytvanck 6:3, 6:4 i Kirsten Flipkens 6:4, 6:4. Z turniejem pożegnała się po porażce w półfinale z Kiki Bertens 4:6, 4:6. Następnie wystartowała w kwalifikacjach do Wimbledonu. Po zwycięstwach z Ellen Perez 6:1, 6:4 oraz Richèl Hogenkamp 6:3, 6:0, przegrała w ostatniej rundzie etapie kwalifikacji z Warwarą Flink 3:6, 6:4, 6:8. Po nieudanym występie w Wimbledonie, Rybakina pojechała do Szwecji, aby tam wrócić na nawierzchnię ceglaną po sezonie trawiastym. W turnieju WTA 125 Swedish Open w pierwszej rundzie pokonała Dunkę Clarę Tauson 6:4, 7:6(5), jednak w drugiej rundzie została pokonana przez Misaki Doi 6:4, 4:6, 4:6. Rywalizację na mączce kontynuowała w Bukareszcie, gdzie przystąpiła do BRD Bucharest Open. W pierwszej rundzie wygrała z Paulą Badosą 7:5, 7:6(4), w drugiej pokonała Jaqueline Cristian 6:1, 6:0, a w ćwierćfinale Viktórią Hrunčákovą 7:6(4), 6:3. W półfinale pokonała Martinę Di Giuseppe 6:3, 6:2, zaś w finale wygrała z Patricią Marią Tig 6:2, 6:0. To był przełomowy moment w jej karierze, ponieważ odniosła pierwsze zwycięstwo w głównym cyklu WTA i pozwoliło jej to na awans do pierwszej setki singlistek na pozycję 65. Pod koniec lipca kazachska tenisistka zagrała w Baltic Open na Łotwie. Osiągnęła tam drugą rundę, w której przegrała z Amerykanką Bernardą Perą 6:4, 0:6, 2:6. Następnie przeniosła się na korty betonowe i wzięła udział w Western & Southern Open, ulegając w kwalifikacjach Bethanie Mattek-Sands wynikiem 3:6, 2:6. Na US Open również musiała wziąć udział w kwalifikacjach, które udało się jej zakończyć sukcesem i awansem do głównej drabinki. Odpadła jednak w pierwszej rundzie, po przegranym meczu z Karolíną Muchovą 4:6, 4:6. Turniej Jiangxi Open w Nanchang rozegrała jako zawodniczka rozstawiona z numerem czwartym. Osiągnęła finał, eliminując Ankitę Rainę 6:2, 4:6, 6:3, Wang Xinyu 7:6(4), 6:2, Viktoriję Golubic 6:4, 3:6, 7:5 oraz Peng Shuai 6:1, 3:6, 6:2. W meczu finałowym uległa Rebecce Peterson 2:6, 0:6. Następnie przystąpiła do zawodów Guangzhou International Women’s Open, podczas których skreczowała w pierwszej rundzie podczas meczu z Kateřiną Siniakovą przy wyniku 1:6, 1:3. Kolejnym chińskim turniejem, w którym wzięła udział był Dongfeng Motor Wuhan Open. Dotarła w nim do ćwierćfinału, po drodze pokonując Zhu Lin 7:5, 2:6, 6:0, Ons Jabeur 6:1, 6:7(3), 6:2 oraz Simonę Halep 5:4 krecz. Wyeliminowała ją późniejsza triumfatorka całej imprezy Aryna Sabalenka wynikiem 3:6, 6:1, 1:6. Z Chin udała się do Europy, żeby tam wziąć udział w turnieju Upper Austria Ladies Linz. Po zwycięstwach odniesionych nad Niną Stojanović 7:6(5), 6:2 oraz Anną-Leną Friedsam 6:3, 5:7, 6:4, z kortu zeszła pokonana przez Jeļenę Ostapenko 5:7, 1:6. Ostatnim turniejem sezonu były dla niej zmagania w BGL BNP Paribas Luxembourg Open. Tam zameldowała się w półfinale, po sukcesach w pojedynkach z Chloé Paquet 6:2, 7:6(2), Denisą Šátralovą 6:2, 6:1 oraz Laurą Siegemund 6:0, 6:4. Wyeliminowała ją natomiast Julia Görges 3:6, 4:6. Sezon zakończyła na 37 miejscu w rankingu WTA. === 2020 === Sezon 2020 reprezentantka Kazachstanu rozpoczęła od udziału w Shenzhen Open, w którym doszła aż do finału. Pokonała kolejno: Zheng Saisai 6:2, 1:6, 6:2, Wang Yafan 6:3, 6:4, Elise Mertens 6:4, 4:6, 6:2 oraz Kristýnę Plíškova 6:2, 7:5. W finale uległa Rosjance Jekatierinie Aleksandrowej 2:6, 4:6. Następnie udała się do Hobart, gdzie wygrała swój drugi tytuł w karierze, pokonując Tamarę Zidanšek 6:1, 6:4, Alizé Cornet 7:5, 6:3, Lizette Cabrerę 6:7(4), 7:6(2), 7:5, Heather Watson 6:3, 4:6, 6:4 oraz Zhang Shuai 7:6(7), 6:3. Dzięki temu zwycięstwu awansowała na 26. pozycję w rankingu i po raz pierwszy przystąpiła do turnieju wielkoszlemowego jako zawodniczka rozstawiona. Udział w Australian Open zakończyła na trzeciej rundzie, przegrywając z ówczesną liderką rankingu Ashleigh Barty 3:6, 2:6. Z Australii przeniosła się do Rosji, gdzie przystąpiła do turnieju St. Petersburg Ladies Trophy. Rozstawiona z numerem „8” doszła do decydującego meczu. W nim jednak nie znalazła sposobu na Kiki Bertens, przegrywając wynikiem 1:6, 3:6. Ten wynik zapewnił jej awans do pierwszej dwudziestki rankingu na miejsce 19. Swoje udane występy kontynuowała na Bliskim Wschodzie, gdzie przystąpiła do turnieju Dubai Duty Free Tennis Championships w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Pokonała tam zwyciężczynię Australian Open 2020, Sofię Kenin 6:7(2) oraz Kateřinę Siniakovą 6:3, 6:3 i Karolínę Plíškovą 7:6(1), 6:3. W półfinale pokonała Petrę Martić 7:6(5), 7:6(2). W meczu mistrzowskim stanęła na korcie przeciwko Simonie Halep. Ówczesna wiceliderka rankingu pokonała kazachską tenisistkę wynikiem 3:6, 6:3, 6:7(5). Kolejnym turniejem w arabskiej części sezonu był Qatar Total Open, gdzie po zwycięstwach w początkowych rundach z Soraną Cirsteą 3:6, 6:3, 6:1 oraz Alison Van Uytvanck 5:7, 6:2, 7:6(8), nie przystąpiła do starcia z Ashleigh Barty i oddała spotkanie walkowerem. Z uwagi na pandemię COVID-19 wiele turniejów zostało anulowanych bądź przełożonych w kalendarzu na późniejsze miesiące, więc kolejny start Jelena zaliczyła dopiero pod koniec sierpnia podczas turnieju Western & Southern Open. Już w pierwszej rundzie została pokonana przez Jekatierinę Aleksandrową 5:7, 6:7(6). Następnie przystąpiła do turnieju wielkoszlemowego w Nowym Jorku, gdzie została rozstawiona z numerem „11”. Po zwycięstwie w pierwszej rundzie z Ukrainką Katariną Zawacką 6:3, 6:0, w drugiej rundzie została wyeliminowana przez Shelby Rogers 5:7, 1:6. Sezon gry na mączce zainaugurowała w turnieju Internazionali d’Italia. Na etapie trzeciej rundy została zatrzymana przez inną reprezentantkę Kazachstanu, Juliję Putincewą 6:4, 6:7(3), 2:6. Kolejnym udanym występem był dla niej start w Internationaux de Strasbourg, gdzie doszła do finału z Eliną Switoliną. Po trzysetowym pojedynku w finale musiała uznać wyższość Ukrainki 4:6, 6:1, 2:6. Ostatni turniej wielkoszlemowy w sezonie rozpoczęła od starcia z Soraną Cîrsteą 6:3, 6:0. W kolejnym meczu została natomiast pokonana przez Fionę Ferro 3:6, 6:2, 2:6. Ostatnim turniejem w sezonie był dla niej występ na czeskich kortach w Ostrawie, gdzie już na etapie pierwszej rundy po meczu z kwalifikantką Darią Kasatkiną pożegnała się z turniejem 2:6, 6:3, 3:6. Sezon zakończyła na 19 miejscu w rankingu WTA. === 2021 === Sezon 2021 Rybakina rozpoczęła od udziału w turnieju w Abu Dhabi WTA Women’s Tennis Open, gdzie w ćwierćfinale uległa Arynie Sabalence 4:6, 6:4, 3:6, która później triumfowała w całych zawodach. Następnie Kazaszka udała się do Melbourne, gdzie przystąpiła do Grampians Trophy. Jako zawodniczka rozstawiona z „4” w pierwszej rundzie otrzymała wolny los, natomiast na etapie drugiej rundy pożegnała się z turniejem po meczu z Barborą Krejčíkovą 6:4, 2:6, 6–10. W wielkoszlemowym Australian Open została rozstawiona z numerem siedemnastym. W pierwszej rundzie wyeliminowała Wierę Zwonariową 4:6, 6:4, 6:4, natomiast w drugiej rundzie z kortu zeszła pokonana przez Fionę Ferro 4:6, 4:6. W Dosze Rybakina uległa na etapie pierwszej rundy Laurze Siegemund wynikiem 6:7(7), 6:7(5). Następnie wystartowała w turnieju Miami Open presented by Itaú. Jako rozstawiona z numerem „21”, swój występ rozpoczęła od drugiej rundy, w której pokonała Kaię Kanepi 6:4, 6:0. W następnym meczu została pokonana przez Sarę Sorribes Tormo 1:6, 6:3, 2:6. Podczas Mutua Madrid Open odniosła tylko jedno zwycięstwo z Ajlą Tomljanović 6:4, 6:0, przegrywając w drugim meczu z Elise Mertens 6:7(4), 5:7. Podczas French Open wystąpiła z numerem 21 i w czwartej rundzie pokonała bez straty seta utytułowaną Serenę Williams 6:3, 7:5. W swoim pierwszym ćwierćfinale wielkoszlemowym przegrała z Anastasiją Pawluczenkową 7:6(2), 2:6, 7:9. Sezon na kortach trawiastych rozpoczęła od występu w Berlinie. Po wygranym meczu z Shelby Rogers 2:6, 6:3, 6:4, przegrała z Garbiñe Muguruzą 4:6, 3:6. Jako kolejny turniej wybrała Viking International Eastbourne, gdzie dotarła do półfinału, ogrywając następujące tenisistki: Harriet Dart 6:2, 6:7(5), 6:4, Elinę Switolinę 6:4, 7:6(3), Anastasiję Sewastową 2:6, 7:6(7), 7:6(5). Udziału w finale pozbawiła ją Jeļena Ostapenko 4:6, 1:6. Podczas Wimbledonu doszła do czwartej rundy, w której ponownie w tym sezonie była zmuszona uznać wyższość białoruskiej tenisi