T.Love – polski zespół muzyczny założony w 1982 w Częstochowie. W początkach kariery, w latach 80. XX wieku, pozostający pod wpływem punk rocka, a z upływem czasu korzystający również ze stylistyki reggae, rock and rolla, glam rocka, pop-rocka. Zespół za sprzedaż większości swoich albumów uzyskał certyfikat złotej płyty, a za składankowy Love, Love, Love – The Very BesT.Love i studyjny Old Is Gold – platynowej płyty. W trakcie kariery zespół zagrał koncerty prawie w całej Europie, a także wielokrotnie w Stanach Zjednoczonych. W drugiej połowie 2017 zawiesił działalność i wznowił ją w 2022. == Historia == Zespół został założony w styczniu 1982 pod nazwą Teenage Love Alternative. W skład grupy weszli: Zygmunt Staszczyk (śpiew, początkowo także gitara basowa), Dariusz Zając (instrumenty klawiszowe), Jacek Wudecki (perkusja) i Janusz Knorowski (gitara elektryczna), uczniowie IV LO w Częstochowie. Na pierwszej próbie ze Staszczykiem, Wudeckim i Knorowskim grał Dariusz Gajewski, który jednak ostatecznie wycofał się z projektu, a jego miejsce zajął Zając. Pierwszy publiczny koncert T. Love odbył się 4 lutego 1982 podczas imprezy studniówkowej rocznika 1963 w IV LO. Następnie muzycy zagrali podczas akademii z okazji Dnia Kobiet w II LO w Częstochowie. Pierwszy koncert otwarty dla publiczności zagrali 30 kwietnia lub 28 maja w częstochowskim Domu Kultury Zakładów Przemysłu Lniarskiego „Stradom”, w którym odbywali cotygodniowe próby. W międzyczasie do składu T.Love dołączył gitarzysta Maciej Bilski, który odszedł z zespołu jesienią 1982. Do końca roku grupa zagrała w Częstochowie jeszcze kilka koncertów, które zorganizowali pod nazwą „Punk Arena”, poza tym w listopadzie 1982 wystąpili w klubie „Remont” w Warszawie, gdzie Staszczyk wystąpił także ze swoim poprzednim zespołem – Opozycja, a w składzie T.Love pojawił się dodatkowy gitarzysta, Grzegorz Nowicki. W czerwcu 1982 w studiu Pryzmaty na Politechnice Częstochowskiej odbyła się pierwsza sesja nagraniowa T.Love, podczas którego muzycy zarejestrowali piosenki: „Ogolone kobiety”, „Moje miasto”, „Wietnam”, „Wojna” i „Wild Thing”. Z zarejestrowanym materiałem zgłosili się do Ogólnopolski Przegląd Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie, ale nie zostali zakwalifikowani. W 1983 wystąpili na festiwalu „Malrock” w Malborku oraz na warszawskich festiwalach: Kicka Wiosna i Grand Festiwal Róbrege. W pierwszej połowie roku odbyli kolejną sesję nagraniową, na której zarejestrowali m.in. utwór „Liceum”, a materiał z tej sesji wydali w 1995 na albumie pt. Częstochowa 1982–1985. W nagraniach wziął udział m.in. saksofonista Jarosław Woszczyna, który wcześniej grał w Opozycji. W tym czasie do T.Love dołączył też basista Jacek Śliwczyński i gitarzysta Wojciech Wierus. W 1983 zagrali (z gościnnym występem gitarzysty Grzegorza Ogłazy) na Festiwalu Muzyków Rockowych w Jarocinie, a za swój występ zebrali przychylne recenzje krytyków, m.in. Kamila Sipowicza z czasopisma „Non Stop”. Wiosną 1984 zaczęli odbywać próby koncertowe w klubie Hybrydy w Warszawie, a latem zagrali na Festiwalu Artystycznym Młodzieży Akademickiej w Świnoujściu, gdzie w składzie T.Love zadebiutował Andrzej Zeńczewski. Z nowym gitarzystą wystąpili także w sierpniu 1984 na festiwalu w Jarocinie, gdzie w składzie zagrał także saksofonista Piotr Malak. Ten występ zarejestrowali, a następnie wydali niezależnie (pod szyldem własnej wytwórni Tilele Rekords) na kasecie pt. Nasz Bubelon, której kopie rozprowadzali podczas kolejnych koncertów. W 1985 do zespołu dołączył saksofonista Tomasz Pierzchalski, który w składzie zajął miejsce Piotra Malaka. W kwietniu 1985 na zaproszenie wytwórni Tonpress nagrali utwór „Zabijanka” na potrzeby składanki pt. Jeszcze młodsza generacja, a w trakcie pięciogodzinnej sesji nagrali materiał także na kasetę pt. Chamy idą. W tym samym roku wystąpili (z gościnnym udziałem gitarzysty Grzegorza Małeckiego) w koncercie konkursowym „Rock w Opolu” podczas 22. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W tym samym roku mieli wystąpić również na Festiwalu Rock Arena w Poznaniu, jednak do koncertu nie doszło, bo Staszczyk i Wudecki zostali zatrzymani przez Milicję Obywatelską za posiadanie zbyt dużych ilości alkoholu, co nie spodobało się organizatorom festiwalu. W grudniu 1985 wystąpili na Ogólnopolskim Przeglądzie Piosenki Autorskiej w Warszawie, a niedługo później z zespołu odszedł Janusz Knorowski. W 1986 do składu T.Love dołączył gitarzysta Rafał Włoczewski, którego przez kilka miesięcy zastępował Jarosław Kowalski. W tym samym roku wydali – nakładem Tonpressu, w nakładzie 5 tys. egzemplarzy – swój debiutancki singiel z piosenkami „Liceum”, „Garaż” i „My – marzyciele”. Z dwoma ostatnimi utworami trafili na Listę przebojów Programu Trzeciego. Pod koniec roku skrócili nazwę zespołu do T.Love. W maju 1987 zagrali cztery koncerty w Budapeszcie. Po powrocie do Polski przyjęli od Klubu Płytowego „Razem” propozycję nagrania albumu koncertowego. Przed rozpoczęciem nagrań z zespołu odeszli Jacek Wudecki i Tomasz Pierzchalski, a ich miejsce w T.Love zajęli perkusista Piotr Wysocki i saksofonista Waldemar Zaborowski. Za nagrany w czerwcu 1987 i wydany w 1988 album koncertowy pt. Miejscowi – live zebrali mieszane recenzje krytyków. Jeszcze w 1987 wystąpili na Festiwalu Studentów PRL w Katowicach. W 1988 w studiu S4 w Warszawie nagrali materiał na swój pierwszy długogrający album studyjny pt. Wychowanie, który wydali dopiero jesienią 1989 nakładem Polskich Nagrań i sprzedali w nakładzie 80 tys. egzemplarzy. W maju 1989, wskutek kilkumiesięcznego konfliktu między muzykami, z zespołu odszedł Andrzej Zeńczewski, a w następnym miesiącu – po koncercie 25 czerwca w żoliborskim domu kultury (gdzie gościnnie wystąpił z nimi perkusista Robert Szambelan) – odbył się ostatni koncert T.Love. Staszczyk zawiesił działalność w związku ze swoim wyjazdem w celach zarobkowych do Anglii. W trakcie emigracji napisał m.in. tekst piosenki „Warszawa”. Niedługo po powrocie do kraju pod koniec grudnia 1989 postanowił reaktywować T.Love w zupełnie nowym składzie. Nawiązał współpracę z gitarzystą Janem Benedkiem i rozpoczął z nim próby, na których napisali w duecie kilka piosenek, m.in. „Warszawa”, „Na bruku”, „Mad Love”, „Don’t Go Paul” i „Mover”. Skład reaktywowanego T.Love wkrótce uzupełnili: gitarzysta Krzysztof Szymański, perkusista Jarosław „Sidney” Polak i basista Przemysław Wójcicki. Zespół w nowym składzie jesienią 1990 nagrał album pt. Pocisk miłości, który wydał w grudniu 1990 na kasecie oraz w 1991 na płycie CD i winylu. Pochodzący z płyty utwór „Warszawa” osiągnął sukces komercyjny i stał się radiowym przebojem, docierając do pierwszego miejsca na Liście przebojów Programu Trzeciego, a nakręcony do niego teledysk został nagrodzony Grand Prix na Festiwalu Polskich Wideoklipów Yach Film. W czerwcu 1991 zespół zagrał na Festiwalu w Jarocinie swój pierwszy koncert w odświeżonym składzie, a w sierpniu wystąpił na Grand Festiwalu Róbrege w Warszawie. Niedługo później doszło do kolejnych zmian w składzie T.Love: nowym basistą został Tomasz Grochowalski (jego miejsce jeszcze w tym samym roku zajął Paweł Nazimek), gitarzystą – Krzysztof Zawadka (jego następcą w tym samym roku został Jacek Perkowski), a klawiszowcem – Romuald Kunikowski, który już wcześniej współpracował z zespołem, biorąc udział w nagraniach jego pierwszego singla. Jesienią 1991 grupa w nowym składzie zagrała trasę koncertową z francuskim zespołem Les VRP. W 1992 wydali album pt. King. Po odświeżeniu składu, do którego dołączyli Andrzej Zeńczewski, Leszek Biolik i Piotr Żyżelewicz, nagrali i wydali album pt. Dzieci rewolucji 1982–92 zawierający odświeżone aranżacje utworów stworzonych w czasach T.Love Alternative, dwie piosenki z albumu Wychowanie i pięć premierowych utworów. W 1993 z zespołu odszedł Jan Benedek, a jego miejsce w grudniu tego samego roku zajął Maciej Majchrzak. Wiosną 1994 nakładem wytwórni Pomaton wydali album koncertowy pt. I Love You, na którym umieścili także premierowe piosenki: tytułową „I love you” i „Syn miasta” (cover piosenki „Out of Time Man” francuskiej grupy Mano Negra). Następnie odbyli trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych, występując dla amerykańskiej Polonii. Po powrocie do Polski wydali album pt. Prymityw. Album promowali m.in. singlem „Potrzebuję wczoraj”. Po wydaniu Prymitywu odbyli 21-dniową trasę koncertową po Polsce. W 1995 nakładem S.P. Records ukazał się album T.Love Alternative pt. Częstochowa 1982–1985. W maju 1996 T.Love wydał album pt. Al Capone, który zaprezentował nowe, bardziej popowe brzmienie zespołu. Muzycy promowali płytę singlem „Jak żądło” i utworem „Klaps” nagranym z Korą. Muzyczną kontynuacją okazał się następny album pt. Chłopaki nie płaczą z listopada 1997, który rozszedł się w 90 tys. egzemplarzy. Tytułowy utwór, nawiązujący do glam rocka z lat 70., był pastiszem boys-bandów i stał się ogólnopolskim przebojem. Popularnością w radiach cieszyły się też piosenki:„Stokrotka”, i „Jest super”, który był komentarzem zespołu na temat polskiej polityki lat 90. 17 stycznia 1998 w wypadku samochodowym zginął Jacek Wudecki, pierwszy perkusista Teenage Love Alternative. 13 marca 1998 pozostali członkowie TLA razem z perkusistą Piotrem Wysockim zagrali koncert na wernisażu fotografii Jacka Śliwczyńskiego w klubie „Pod Jaszczurami”. Również w 1998 T.Love wydało składankę swoich przebojów pt. BesT.Love wzbogaconą o dwa premierowe utwory: „Zero” i „Ewa”. Zaangażowali się również w działalność antyrasistowską – ich piosenka „Ogolone kobiety” znalazła się na składance pt. Muzyka Przeciwko Rasizmowi wydanej przez Stowarzyszenie „Nigdy Więcej”. W 1999 powrócili do rock’n’rollowych brzmień albumem pt. Antyidol, który nagrali w Protocol Studios w Londynie. Album sprzedał się zdecydowanie słabiej od wcześniejszych płyt zespołu. W 2000 uruchomiona została witryna internetowa t-love.art.pl, która była oficjalną stroną fanklubu zespołu. Wraz ze wzrostem popularności T.Love pod koniec lat 90. zespół przeżywał kolejny kryzys, a Stasz