Adam Zbigniew Borowski (ur. 21 lipca 1955 w Warszawie) – polski działacz opozycji demokratycznej i niepodległościowej w PRL, wydawca i działacz społeczny. == Życiorys == === Wykształcenie i praca zawodowa === W 1975 r. ukończył Technikum Mechaniczne w Warszawie. Od 1979 r. studiował zaocznie na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Został relegowany z uczelni po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981. W latach 1975–1976 pracował w Miejskim Przedsiębiorstwie Materiałów Budowlanych w Warszawie, następnie w Przedsiębiorstwie Budowy Sieci Cieplnych, a od 1979 r. w stołecznym Miejskim Przedsiębiorstwie Robót Elektrycznych. === Działalność niepodległościowa w okresie PRL === Od stycznia 1980 kolportował niezależne pisma, m.in. „Biuletyn Informacyjny KSS KOR”, „Robotnik” oraz publikacje Niezależnej Oficyny Wydawniczej. Od września 1980 był członkiem NSZZ „Solidarność”. Był przewodniczącym komitetu założycielskiego, a następnie komisji zakładowej związku w MPRE. Pracował społecznie w Komisji Interwencji i Mediacji Regionu Mazowsze. W dniach 14–15 grudnia 1981 zorganizował strajk w swoim zakładzie pracy, a po jego rozwiązaniu, z obawy przed aresztowaniem, pozostawał w ukryciu. Był organizatorem struktur podziemnych Międzyzakładowego Robotniczego Komitetu „Solidarności”. Współorganizował niezależny od władz pochód pierwszomajowy w 1982 r. 31 maja tego samego roku był współorganizatorem położenia płyty marmurowej na Placu Zwycięstwa ku czci poległych górników w kopalni Wujek. Był jednym z organizatorów akcji uwolnienia postrzelonego przez milicję Jana Narożniaka. 10 lipca 1982 został aresztowany, a 19 maja 1983 skazany wyrokiem Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego na karę 3,5 roku pozbawienia wolności. W wyniku apelacji prokuratorskiej wyrok podwyższono do 6 lat więzienia, a następnie w lipcu 1983 obniżono o połowę na mocy amnestii. W lipcu 1984 został zwolniony warunkowo z więzienia. W lipcu 1985 był współzałożycielem Niezależnego Wydawnictwa Książkowego Wers, działającego w podziemnym ruchu wydawniczym. W tym samym roku został zaprzysiężonym członkiem Solidarności Walczącej. W 1987 r. był założycielem jej wydawnictwa – „Prawy Margines” oraz pisma „Horyzont”. 16 marca 1988 został aresztowany jako pasażer taksówki bagażowej przewożący ponad poł tysiąca egzemplarzy niepodległościowych wydawnictw oraz znaczków poczty „Solidarności”. Orzeczeniem z dnia 16 maja tego samego roku został za to ukarany przez Kolegium do spraw wykroczeń grzywną w wysokości 50000 zł. W związku z prowadzeniem działalności opozycyjnej miał zastrzeżone wyjazdy zagraniczne. === Działalność po 1989 r. === W 1989 r. założył Oficynę Wydawniczą „Volumen”. Działał później w Lidze Republikańskiej, a następnie w Przymierzu Prawicy (zasiadał w radzie politycznej tej partii i jako jej kandydat bez powodzenia startował do Sejmu z listy PiS w wyborach w 2001). Był organizator wystaw, m.in. Żołnierze wyklęci. Antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 r. (w Sejmie RP 1999), Czeczenia, ostateczne rozwiązanie (2006), Solidarność. Droga do Niepodległości (2010). W 2001 był współzałożycielem Fundacji Pamiętamy, która buduje pomniki bohaterom konspiracji niepodległościowej. W 1994 r. był współzałożycielem, a od 2000 r. przewodniczącym Komitetu Polska-Czeczenia. Od listopada 2005 pełni funkcję „Honorowego Konsula Czeczeńskiej Republiki Iczkerii” w Polsce. W 2008 został prezesem stowarzyszenia Polsko-Czeczeński Ośrodek Dokumentacyjno-Informacyjny Iczkeria, a w latach 2008–2010 pełnił funkcję społecznego doradcy Rzecznika Praw Obywatelskich ds. uchodźców czeczeńskich. W 2014 r. zasiadł w Komitecie Honorowym Fundacji „Łączka”, sprawującej opiekę i działalność wspierającą wobec Kwatery na Łączce. Jest przewodniczącym warszawskiego klubu „Gazety Polskiej”. Wszedł w skład zarządu Stowarzyszenia Wolnego Słowa. W wyborach w 2019 r. i 2023 r. bezskutecznie kandydował do Sejmu z listy PiS. Wszedł w skład komitetu wspierającego kandydaturę Karola Nawrockiego na prezydenta RP w wyborach w 2025 r. W grudniu tego samego roku został powołany w skład Rady ds. Kombatantów, Osób Represjonowanych i Działaczy Opozycji Antykomunistycznej przy Prezydencie RP. W październiku 2021 przyznał się do zorganizowania wspólnie z członkami warszawskiego Klubu „Gazety Polskiej” akcji naklejenia na pamiątkowych tablicach Tchorka tabliczek z napisem „Niemcy” zakrywających napis „hitlerowcy”. Użyty wtedy przez aktywistów klej zostawił trwałe ślady na piaskowcu, powodując konieczność konserwacji blisko 100 tablic. Sprawę zgłoszono do prokuratury, która po dwóch latach umorzyła śledztwo, uznając, że działania Borowskiego i jego współpracowników „nie zawierają znamion czynu zabronionego”. W styczniu 2026 został prawomocnie skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za dwukrotne niewykonanie wcześniejszych wyroków sądu, nakazujących przeproszenie Romana Giertycha za jego zniesławienie; prawomocny wyrok dotyczący samego zniesławienia został wydany 27 listopada 2023. W związku z tym wyrokiem list otwarty w obronie Adama Borowskiego wystosowało 25 działaczy opozycji antykomunistycznej z okresu PRL, w tym m.in. Czesław Bielecki, Władysław Frasyniuk, Zbigniew Bujak i Zbigniew Janas, którzy zaapelowali do ministra sprawiedliwości o działania na rzecz rewizji nadzwyczajnej w tej sprawie, a także wyrazili pogląd, że Adam Borowski miał prawo do wypowiedzenia publicznie swojej opinii na temat Romana Giertycha i nie powinien z tego powodu zostać skazany na pobyt w więzieniu. == Odznaczenia == W 1993 r. został uhonorowany Medalem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. W 1997 otrzymał Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”, a w 2000 odznakę „Zasłużony Działacz Kultury”. W 2006 r., za „wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej”, został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2017 został odznaczony przez minister edukacji narodowej Annę Zalewską Medalem Komisji Edukacji Narodowej za udział w obronie nauczania historii w szkołach w 2012 roku. W 2011 otrzymał nagrodę Kustosz Pamięci Narodowej. W 2021 odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności. == Przypisy == == Bibliografia == Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności.