Agnieszka Fitkau-Perepeczko (ur. 6 maja 1942 w Warszawie) – polska aktorka, pisarka, fotografka i była modelka. == Życiorys == Jest córką lekarza ginekologa, powojennego dyrektora szpitala położniczego w Aninie Edwarda Fitkaua (1903–1985) i pielęgniarki, absolwentki Warszawskiej Szkoły Pielęgniarek, Marii z domu Bzowskiej (1910–1999), pochodzącej z szlacheckiej rodziny Janota-Bzowskich herbu Nowina. Rodzice aktorki służyli jako medycy w powstaniu warszawskim. Młodszy brat Agnieszki, Eryk Fitkau (1952–2010), był fotografem mieszkającym na stałe w Australii. Aktorka wychowywała się w Milanówku, gdzie ukończyła liceum. Na drugim roku studiów była pasażerką samochodu uczestniczącego w wypadku, w wyniku czego doznała uszkodzeń twarzy. W 1966 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie, broniąc pracy magisterskiej pt. „Rozpusta kobiet w XVIII w. na podstawie Hrabiny ze »Spazmów modnych« Bogusławskiego”. W 1967 wyjechała w celach zarobkowych do Londynu, gdzie pracowała w obsłudze hotelowej. Od 1970 przez kolejne 10 lat była aktorką Teatru Komedia, poza tym gościnnie występowała w stołecznych teatrach: Dramatycznym i Rozmaitości. Zagrała epizodyczne role w filmach: Potem nastąpi cisza (1966), Lalka (1968), Krajobraz po bitwie (1970), Za ścianą (1971) i Nie lubię poniedziałku (1971). W latach 70. dorabiała jako konferansjerka zapowiadająca występy artystów oraz jako piosenkarka, m.in. odbyła trasę koncertową po ZSRR i Mongolii z Anną German, a także śpiewała piosenkę „Cepelia, Cepelia” w widowisku Echa Ojczyzny prezentowanym przez polskich artystów w USA. Jeżdżąc po Polsce wykonywała w duecie z Markiem Perepeczką „Balladę o maku”, którą zaśpiewali również w jednym z odcinków programu telewizyjnego Tele-Echo. W Warszawie przez kilkanaście lat mieszkała na XV piętrze bloku przy ul. Waliców, na Osiedlu Za Żelazną Bramą. Za namową brata w 1975 nawiązała współpracę w charakterze modelki z „Modą Polską”, która latem następnego roku oddelegowała ją na targi do Australii. W lipcu 1981 zamieszkała w Melbourne, gdzie uczyła się języka angielskiego na Uniwersytecie w Melbourne. Na obczyźnie pracowała jako fotografka ślubna i założyła własną agencję fotograficzną – „Family Tradition Photo”. Dorabiała, pracując jako herbaciarka w korporacji wełny. Poza tym występowała jako modelka w spotach reklamowych, m.in. producenta samochodów Mercedes i piwa Foster oraz koncernu owocowego SPC Fruit. Kontynuowała karierę aktorską, grając m.in. Hannę Geldschmidt w serialu Więźniarki (Prisoner, 1984), Aleksandrę, polską trenerkę bokserów w filmie Umarły dla świata (Dead to the World, 1990), panią Russell w Sprawie Millera (The Lancaster Miller Affair, 1990), Sophię Sabattini w jednym odcinki serialu A Country Practice (1994) oraz polską emigrantkę w Dźwięku klaszczącej ręki (The Sound of One Hand Clapping, 1998). W 1998 została redaktorką naczelną miesięcznika „Magiczna Quchnia”, w którym publikowała także swoje felietony. W 2001 wydała swoją pierwszą książkę pt. Fascynacje kulinarne gwiazd. W latach 2003–2007 grała Simonę, matkę Stefana Mullera (Steffen Möller) w serialu TVP2 M jak miłość. Rola zapewniła jej największą popularność w Polsce. W kolejnych latach wydała kilka książek: Fascynujące podróże gwiazd... i moje (2003), S jak serial (2005), Śniadanie w łóżku i inne rozkosze... kulinarne (2006), Babie lato, czyli bądź szczęśliwa całe życie (2007), Strzał w dziesiątkę (2009) i Romantyczna kolacyjka (2014), którą napisała z Michałem Olejnikiem. W 2026 wystąpiła w walentynkowym odcinku specjalnym Walentynki z M jak miłość, w którym ponownie wcieliła się w postać Simony. == Życie prywatne == W październiku 1966 wyszła za aktora Marka Perepeczkę, z którym była związana do jego śmierci w listopadzie 2005. Nie ma dzieci. == Filmografia == 1968: Lalka – młoda dama (niewymieniona w czołówce) 1968: Tabliczka marzenia – kochanka Stefana 1969–1970: Gniewko, syn rybaka – łuczniczka (gościnnie, 1 odcinek) 1969: Przygody pana Michała – dziewczyna zabawiająca się ze strażnikiem (gościnnie, 1 odcinek) 1970: Krajobraz po bitwie – koleżanka Niny 1971: Motodrama – urzędniczka wypłacająca pensję Jackowi 1971: Nie lubię poniedziałku – stewardesa (niewymieniona w czołówce) 1971: Za ścianą – sąsiadka (niewymieniona w czołówce) 1972: Wyspy szczęśliwe – pielęgniarka 1974: Nie ma róży bez ognia – lokatorka pytająca o kaszę (niewymieniona w czołówce) 1976: Motylem jestem, czyli romans 40-latka – pani Burk, stylistka mody, autorka kimon 1979: Ród Gąsieniców – Helena Modrzejewska (2 odcinki) 1984: Więźniarki (Prisoner) – Hannah Geldschmidt (5 odcinków) 1986: Człowiek wtyczka (The Humpty Dumpty Man) – Yelena Galkin 1987: Latający doktorzy (The Flying Doctors) – Eva Mirevski (gościnnie, 1 odcinek) 1990: The Lancaster Miller Affair – pani Russell 1991: Dead to the World – Alexandra 1994: A Country Practice – Sophia Sabatini (1 odcinek) 1994: Na szczęście (Lucky Break) – kobieta na ślubie 1997: Simone de Beauvoir's Babies – instruktorka pływania 1997: Prostytutki – Lida 1998: Oklaski jednej dłoni (The Sound of One Hand Clapping) – polska emigrantka 2003–2007, 2026: M jak miłość – Simona Muller, matka Stefana 2008: 39 i pół – Maggie (gościnnie, 2 odcinki) == Publikacje == Fascynacje kulinarne gwiazd (2001, Diogenes) Babie lato, czyli bądź szczęśliwa całe życie (2002, Świat Książki) Fascynujące podróże gwiazd... i moje (2003, Świat Książki) S jak serial (2005, Świat Książki) Śniadanie w łóżku i inne rozkosze... kulinarne (2006, Nowy Świat) Babie lato, czyli bądź szczęśliwa całe życie (2007, Nowy Świat) Strzał w dziesiątkę (listopad 2009, Nowy Świat) Romantyczna kolacyjka, współautorka (razem z Michałem Olejnikiem, 2014, Matras) == Przypisy == == Bibliografia == Agnieszka Perepeczko: Babie lato, czyli bądź szczęśliwa całe życie. Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, 1997. ISBN 83-7066-696-5. AgnieszkaA. Fitkau-Perepeczko AgnieszkaA., S jak serial. Na plan nie wpuszczać, Świat Książki, 2005, ISBN 83-7391-944-9 . == Linki zewnętrzne == Agnieszka Fitkau-Perepeczko w bazie IMDb (ang.) Agnieszka Fitkau-Perepeczko w bazie Filmweb Agnieszka Fitkau-Perepeczko w bazie filmpolski.pl Agnieszka Fitkau-Perepeczko na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”