Operacja Absolute Resolve (ang. Operation Absolute Resolve), interwencja Stanów Zjednoczonych w Wenezueli – seria ataków bombowych przeprowadzonych przez amerykańskie jednostki Delta Force i 160 Lotniczy Pułk Operacji Specjalnych na wenezuelską stolicę Caracas 3 stycznia 2026 roku. Ataki były przeprowadzone w ramach Operacji Southern Spear trwającej od 1 września 2025 roku. Prezydent Wenezueli Nicolás Maduro ogłosił stan wyjątkowy po rozpoczęciu ataków. Rząd Wenezueli obiecał bronić się przed działaniami wojskowymi Stanów Zjednoczonych, które miały na celu zmianę reżimu. Opisał je wówczas jako „imperialistyczna agresja” i wezwał do zwołania Rady Bezpieczeństwa ONZ. O godzinie 5:21 czasu wenezuelskiego (10:21 czasu polskiego) prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump opublikował na portalu Truth Social informację, że prezydent Wenezueli Nicolás Maduro i jego żona Cilia Flores zostali schwytani i wywiezieni z kraju. Według sekretarza stanu Marco Rubio, Maduro został aresztowany i zostanie postawiony przed sądem w Stanach Zjednoczonych. Wiceprezydent Wenezueli Delcy Rodríguez potwierdziła, że zarówno Maduro, jak i jego żona zaginęli, i zażądała „dowodu życia”. Kilka godzin później prokurator generalna Stanów Zjednoczonych Pam Bondi ogłosiła, że Nicolás Maduro i jego żona Cilia Flores zostali postawieni w stan oskarżenia w Sądzie Okręgowym Stanów Zjednoczonych dla Południowego Dystryktu Nowego Jorku pod zarzutem narkoterroryzmu. Prezydent Donald Trump ogłosił, że konferencja prasowa odbędzie się o godzinie 11:00 czasu wschodniego (17:00 czasu polskiego). Tam Trump zaznaczył, że Stany Zjednoczone planują zająć Wenezuelę i rządzić nią, dopóki nie dojdzie do „bezpiecznej, właściwej i rozsądnej transformacji”. Trump powiedział, że Stany Zjednoczone i amerykańskie firmy przejmą wenezuelską ropę i będą ją sprzedawać innym krajom. == Atak i ujęcie Maduro == Prezydent Trump wydał rozkaz przeprowadzenia uderzeń na terytorium Wenezueli, w tym na obiekty wojskowe. Około godziny 2:00 czasu wenezuelskiego (VET) (7:00 rano czasu polskiego) zgłoszono co najmniej siedem eksplozji oraz zauważono nisko lecące samoloty, głównie w La Guaira, Higuerote, Meseta de Mamo, Baruta, El Hatillo, Charallave i Carmen de Uria – obszarach znajdujących się w większości w obrębie lub w pobliżu stolicy kraju, Caracas. Większość eksplozji była wymierzona w anteny oraz czynne bazy wojskowe. Wczesne doniesienia sugerowały, że eksplozje mogły pochodzić z bazy lotniczej Generalísimo Francisco de Miranda oraz z Fortu Tiuna – dwóch instalacji wojskowych w tym rejonie. Duże eksplozje odnotowano także na lotnisku w Higuerote. Według Associated Press naloty trwały pół godziny. Nad jednym z wojskowych hangarów w bazie w Caracas widziano unoszący się dym, podczas gdy inny został pozbawiony zasilania. David Smolansky, rzecznik wenezuelskiej liderki opozycji Maríi Coriny Machado, powiedział CBS News, że poza Fortem Tiuna i bazą lotniczą Miranda, uderzenia objęły również port La Guaira oraz anteny na wzgórzu Cerro El Volcán. == Reakcje w Stanach Zjednoczonych i Wenezueli == Prezydent Wenezueli Nicolás Maduro ogłosił ogólnokrajowy stan wyjątkowy po rozpoczęciu eksplozji. Rząd zapowiedział obronę przed amerykańskimi działaniami wojskowymi, które – jak stwierdzono – miały na celu zmianę reżimu. Określił je jako „imperialistyczną agresję” i wezwał do zwołania Rady Bezpieczeństwa ONZ. Po atakach Trump napisał na Truth Social o godz. 5:21 czasu VET (10:21 czasu polskiego), że prezydent Wenezueli Nicolás Maduro został schwytany wraz ze swoją żoną Cilią Flores i że zostali oni wywiezieni z kraju. Zapowiedział również, że później tego samego ranka w Mar-a-Lago odbędzie się konferencja prasowa. Trump opublikował na swoim koncie Truth Social zdjęcie Maduro na pokładzie USS Iwo Jima. Według sekretarza stanu Marco Rubio, Maduro został aresztowany i zostanie postawiony przed sądem w Stanach Zjednoczonych. Według CBS News operację wymierzoną w Maduro przeprowadziły siły Delta Force. Wenezuelska wiceprezydent Delcy Rodríguez potwierdziła, że zarówno Maduro, jak i jego żona nie przebywają w kraju, domagając się jednocześnie przedstawienia „natychmiastowego dowodu życia”. Kilka godzin później prokurator generalna Stanów Zjednoczonych Pam Bondi ogłosiła, że Nicolás Maduro i jego żona Cilia Flores zostali postawieni w stan oskarżenia w południowym okręgu sądowym Nowego Jorku pod zarzutem narkoterroryzmu. Podczas konferencji prasowej 3 stycznia 2026 roku Trump powiedział: „Będziemy rządzić krajem do czasu, aż będziemy mogli przeprowadzić bezpieczną, właściwą i rozsądną zmianę władzy”. Według niego usunięcie Maduro było zastosowaniem doktryny Monroe, którą nazwał „doktryną Donroe”. Twierdził też, że Marco Rubio skontaktował się z wiceprezydent Wenezueli Delcy Rodríguez, która według Trumpa została zaprzysiężona na prezydenta, i że powiedziała ona Rubio: „Zrobimy wszystko, czego potrzebujesz” i że była uprzejma, ale „naprawdę nie ma wyboru”. W przeciwieństwie do twierdzeń Trumpa, Rodríguez podczas wystąpienia w wenezuelskiej telewizji państwowej opisała Maduro jako „jedynego prezydenta” Wenezueli, wzywając do spokoju i jedności w obronie kraju w obliczu tego, co nazwała „porwaniem” Maduro, i stwierdziła, że Wenezuela nigdy nie będzie kolonią żadnego narodu. W tym samym dniu, 3 stycznia 2026, Izba Konstytucyjna Sądu Najwyższego Wenezueli orzekła, że Rodriguez przejmuje odpowiedzialność i uprawnienia oraz będzie sprawować wszystkie obowiązki urzędu prezydenta „Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w celu zagwarantowania ciągłości administracyjnej i kompleksowej obrony narodu”. 4 stycznia Marco Rubio oświadczył, że Stany Zjednoczone nie będą rządzić Wenezuelą, ale będą nadal egzekwować istniejącą blokadę dostaw ropy naftowej, aby wywrzeć presję na zmianę polityki. Rubio potwierdził również, że Stany Zjednoczone nie uznają oficjalnie prezydentury Rodríguez, pomimo deklaracji Trumpa, że będzie współpracował z Rodríguez. Według The New York Times, wiceprezydent Rodríguez zdobyła szacunek amerykańskich urzędników dzięki swoim osiągnięciom gospodarczym, takim jak zwiększenie produkcji ropy naftowej w kraju i ustabilizowanie gospodarki pomimo zaostrzonych sankcji amerykańskich w ostatnich latach, a także dzięki swojej reputacji technokratki wśród wenezuelskich i zagranicznych liderów biznesu. Ze swojej strony Rodríguez przekazała ofertę współpracy z amerykańskimi urzędnikami „w ramach prawa międzynarodowego”. Trump stwierdził, że Rodríguez „współpracuje”, utrzymując, że będzie domagał się „całkowitego dostępu” dla amerykańskich interesów naftowych. Według Financial Times, brat Delcy Rodríguez, Jorge Jesús Rodríguez Gómez, prowadził w 2025 roku rozmowy z rządem Stanów Zjednoczonych w sprawie powierzenia jego siostrze kierowania rządem przejściowym po Maduro, choć rozmowy te obejmowały również możliwość wyjazdu Maduro na emigrację zamiast jego aresztowania. W wywiadzie telewizyjnym dla ABC News, Rubio podziękował organizacjom informacyjnym, które otrzymały przecieki dotyczące operacji przed jej przeprowadzeniem, za niepublikowanie informacji na ten temat. Według serwisu Semafor, The New York Times i The Washington Post otrzymały informacje o ataku, ale nie opublikowały ich, aby nie narażać życia amerykańskiego personelu zaangażowanego w operację. Uznanie faktu, że media nie ujawniły informacji o operacji, nastąpiło w miejsce nałożenia przez sekretarza obrony Pete’a Hegsetha surowych ograniczeń na reporterów Pentagonu z powodu braku zaufania do zdolności dziennikarzy do nieujawniania opinii publicznej informacji wrażliwych z militarnego punktu widzenia. == Reakcje międzynarodowe == === Społeczne === 3 stycznia odbyły się protesty społeczne przeciw amerykańskiej agresji w ponad 100 amerykańskich miastach (m.in. w Nowym Jorku na Times Square, Waszyngtonie, Bostonie, Los Angeles, Chicago, Miami i Atlancie). Z sondażu przeprowadzonego jeszcze przed atakiem wynika, że 52% Amerykanów było przeciwnych interwencji w Wenezueli, a jedynie 22% (głównie wyborców Trumpa) popierało rozwiązanie siłowe. 4 stycznia w Wenezueli odbyły się demostracje poparcia dla uprowadzonego prezydenta Maduro: w Caracas, Barcelonie, Barinas i San Felipe. Z kolei opozycyjni wenezuelscy emigranci świętowali pojmanie Maduro celebracjami w Doral, Cúcuta, Madrycie, Quito i Buenos Aires. === Polityczne === ==== Organizacje międzynarodowe ==== ONZ: rzecznik sekretarza generalnego António Guterresa poinformował, że sekretarz generalny jest głęboko zaniepokojony eskalacją konfliktu w Wenezueli i wzywa wszystkie podmioty w Wenezueli do podjęcia dialogu, z poszanowaniem praw człowieka i praworządności. Unia Europejska: wysoka przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Kaja Kallas wezwała do powściągliwości, stwierdzając, że należy przestrzegać prawa międzynarodowego i Karty Narodów Zjednoczonych, jednocześnie potwierdzając stanowisko UE, że prezydent Maduro „nie ma legitymacji”. Pod rezolucją w tej sprawie podpisały się wszystkie państwa oprócz Węgier. ==== Państwa ==== ==== Afryka ==== Południowa Afryka: RPA wezwała Radę Bezpieczeństwa ONZ do pilnego zwołania posiedzenia w celu zajęcia się sytuacją w oświadczeniu wydanym przez południowoafrykański departament stosunków międzynarodowych i współpracy. Senegal: rząd Senegalu potępił atak USA i wyraził solidarność z Wenezuelą. Somaliland: rząd Republiki Somalilandu wyraził poparcie dla działań militarnych Stanów Zjednoczonych w Wenezueli, określając je jako „wyważony wysiłek międzynarodowy mający na celu przywrócenie porządku konstytucyjnego i legitymacji demokratycznej w tym południowoamerykańskim państwie”. ==== Obie Ameryki ==== Argentyna: prezydent Javier Milei świętował schwytanie Maduro i jego żony w mediach społecznościowych, publikując na platformie X wpis „wolność postępuje, ¡Viva la libertad, carajo!”. W wywiadzie dla lokalnych mediów Milei powiedział, że Maduro „kurczowo trzymał się władzy”, a jego reżim „fałszował wybory”, potwie