# Józef Mencel Józef Mencel (ur. 1871, zm. 28 grudnia 1955) – polski duchowny rzymskokatolicki, działający w archidiecezji wrocławskiej w latach 1899-1955. Był jednym z wybitnych probotów diecezji śląskiej, który związany był z miastem Chudoba i regionem olsztyńskim. ## Kariera duszpasterska Święcenia kapłańskie przyjął w 1899 roku, stając się członkiem duchowieństwa archidiecezji wrocławskiej. Początkowo pełnił służbę jako kurat, a następnie został mianowany proboszczem parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Chudobie, która została utworzona w 1908 roku. W tej roli pełnił służbę przez długie lata, budując społeczność parafialną i rozwijając życie kościelne w miejscowości. Poza służbą parafialną, Mencel objął obowiązki dziekańskie w olsztyńskim. Jako dziekan nadzorował sprawy duszpasterskie w okolicy, wspierając innych księży i kościoły w regionie. Jego długotrwała służba w diecezji śląskiej przekraczała 50 lat, co świadczy o jego oddaniu i zaangażowaniu w dzieło kościelne. ## Rodzina i następcy W rodzinie Mencela rozwijała się druga generacja duchownych. Jego bratanek, ks. Antoni Mencel, stał się jego następcą na probostwie w Chudobie po zakończeniu jego kadencji. To przejście władzy między pokoleniami świadczy o ciągłości duszpasterskiej pracy w tej parafii. ## Odznaczenia Za zasługi dla Kościoła i współczesnej Polski ks. Józef Mencel otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Honor ten został mu wręczony 22 lipca 1952 roku, czyli w ostatnich latach jego życia, przez polski państwo w uznaniu jego długoletniej służby społecznej i duchownej. ## Ostatnie lata i śmierć Ks. Józef Mencel zmarł 28 grudnia 1955 roku, po blisko 56 latach kapłańskiej służby. Zmarł w podeszłym wieku, po długim życiu poświęconym dziełu Bożemu i opiece duszpasterskiej nad ludźmi w Chudobie i okolicach. --- **Znaczenie:** Józef Mencel należy do pokolenia duchownych, którzy służyli w Polsce przed II wojną światową i w okresie powojennym. Jego 50-letnia służba kapłańska w jednej diecezji, probosz kształtowanie wspólnoty parafialnej oraz pełnienie obu funkcji probosza i dziekańskiej czynią go ważną postacią w dziejach diecezji śląskiej i regionu olsztyńskiego.