# Aryna Sabalenka – profil zawodniczki ## Podstawowe informacje **Imię i nazwisko:** Aryna Siarhiejeuna Sabalenka **Data i miejsce urodzenia:** 5 maja 1998, Mińsk (Białoruś) **Kraj reprezentacji:** Białoruś **Gra:** Praworęczna (dwuręczny bekhend) **Najwyższe miejsce w rankingu WTA (singles):** 1 (wrzesień 2023 – listopad 2023, od października 2024) **Najwyższe miejsce w rankingu WTA (doubles):** 1 (luty – kwiecień 2021) ## Kariera tenisowa – chronologia i ewolucja ### 2012–2016: Początki i drogi do awansu Karierę zawodową Aryna rozpoczęła jeszcze przed pełnym zaangażowaniem w juniorskich rozgrywkach, startując w cyklu ITF. Początki nie były owiane sukcesem – w pierwszych pięciu turniejach w rodzinnym Mińsku nie odniosła ani jednego zwycięstwa. Przełom nastąpił pod koniec 2014 roku ze zwycięstwem w Stambule. W 2015 roku zaczęła zdobywać tytuły niższej rangi: wygrała dwa turnieje 10 000 USD w Antalyi oraz zawody 25 000 USD w Indiach. Te sukcesy pozwoliły jej debiutować w czołowej 300 rankingu WTA na początku 2016 roku. W tym samym sezonie dołożyła dwa tytuły ITF 50 tys. USD, co dało jej awans do czołowej 200 i solidne zakończenie roku na 137. pozycji. ### 2017: Przełom, nauka i wypracowanie formy Sezon 2017 to czas przełomów i nauki. Aryna po raz pierwszy próbowała swoich sił w eliminacjach wielkoszlemowych (Australian Open), choć szybko poznawała brutalną rzeczywistość najwyższego poziomu. Jej sezon, choć burzliwy, przyniósł kluczowe doświadczenia. Wielki skok naprzód nastąpił na Wimbledonie, gdzie po pokonaniu eliminacji wygrała swój pierwszy mecz w głównej drabince wielkoszlemowej przeciwko Irinie Chromaczowej. Tenisistka zaczęła regularnie wygrywać z zawodniczkami z czołowej dziesiątki – pierwszym takim wyczynem było zwycięstwo nad Lauren Davis w Waszyngtonie. Sezon zakończyła spektakularnym finałem w turnieju WTA w Tianjin, ulegając tam Mariji Szarapowej, oraz tytułem WTA 125K w Mumbaju, pokonując Dalilę Jakupović w meczu mistrzowskim. Awansowała dzięki temu do pierwszej setki rankingu WTA. ### 2018: Rozwój i przełom – tytuł WTA 500 Rok 2018 przyniósł Arynie stabilizację w czołowej 50-tce rankingu. Białorusinka regularnie przesuwała się przez bariery, notując ćwierćfinały i finały. Jej największym sukcesem sezonu stał się wygrany turniej w Nowym Jorku (WTA 500), gdzie w finale pokonała Carli Suárez Navarro, urywając serię porażek w meczach o trofeum. Rok później potwierdziła swoją klasę, wygrywając w Shenzhen i kończąc sezon z czwartych ćwierćfinału wielkoszlemowego w US Open, ulegając tam wicemistrzyni turnieju Naomi Osace. ### 2019: Mistrzyni WTA Elite Trophy Sezon 2019 to triumf w Zhuhai oraz dominacja w prestiżowym turnieju WTA Elite Trophy. Aryna wygrała w Chinach, ogrywając w meczu finałowym Kiki Bertens. Jej forma jesienna była imponująca – nie tylko obroniła tytuł z Wuhan, ale zakończyła sezon z piątym w karierze tytułem cyklu WTA Trophy w Zhuhai. ### 2020: Liderka „kwarantannowego” cyklu Pandemia COVID-19 mocno zmieniła kalendarz, ale Aryna potrafiła z tego skorzystać. Jej najważniejszym osiągnięciem w 2020 roku był triumf w Dubaju (WTA 1000), gdzie w drodze po tytuł pokonała m.in. Simonę Halep. Brała też udział w turniejach w Ostravie i Linzu, wygrywając w obu finałach (w Austrii pokonując Elise Mertens) i zamykając sezon na wysokiej, 10. pozycji w rankingu. ### 2021: Potwierdzenie elity – triumfy w Madrycie i w półfinale Wimbledonu 2021 rok to najbardziej stabilny i najbardziej przełomowy w jej karierze. Aryna wygrała turnieje WTA 1000 w Madrycie i w zawodach WTA 500 w Stuttgarcie, stając się nierozerwalnie powiązana z sukcesami na mączce. Jej występ na Wimbledonie był historyczny – dotarła do pierwszego w karierze półfinału wielkoszlemowego, przegrywając z Karoliną Pliskovą. Na koniec sezonu zajęła 2. miejsce w rankingu WTA. ### 2022: Trudności i powrót do czołówki Sezon 2022 przyniósł Arynie sporo wyzwań, w tym porażki na wczesnych etapach wielkoszlemów. Mimo to udało jej się utrzymać w czołowej dziesiątce, notując finały w Stuttgarcie (przegrana z Igą Świątek) i zyskując pewność siebie na kortach twardych. ### 2023: Liderka rankingu i pierwszy triumf wielkoszlemowy Rok 2023 zapisał się złotymi zgłoskami w historii Aryny. W Adelajdzie wygrała swój pierwszy turniej w sezonie, a w Melbourne – Australian Open 2023. W finale pokonała Jelenę Rybakinę, stając się pierwszą od dekady Białorusinką, która zdobywa singlowy tytuł wielkoszlemowy. W marcu została liderką rankingu WTA. W finale French Open uległa Igie Świątek, notując jednak w tym sezonie historyczne cztery półfinały wielkoszlemowe. W US Open 2023 ponownie przegrała w finale, tym razem z Coco Gauff, ale jej porażka dała jej wicemistrzostwo sezonu i status liderki rankingu na koniec sezonu. ### 2024: Tytuł obroniony – drugie Australian Open Rok 2024 Aryna rozpoczęła od finału w Brisbane, ale jej najważniejszym celem była obrona tytułu Australian Open. I udało się jej to perfekcyjnie – Aryna wygrała ten turniej bez utraty seta, pokonując w finale Qinwen Zheng. Z kolei w Pucharze Billie Jean King wzięła udział w meczach reprezentacyjnych, umacniając wizerunek zawodniczki narodowej. W końcowej fazie sezonu wygrała również turnieje WTA 1000 w Madrycie i Rzymie (oba razy uległa Igie Świątek w finale), kończąc sezon z dwoma wielkimi triumfami na mączce. ## Statystyki najważniejszych sukcesów Aryna Sabalenka należy do wąskiej grupy tenisistek, które wygrały więcej niż jeden tytuł wielkoszlemowy w grze pojedynczej. Jej palmares obejmuje m.in.: - **2 tytuły Australian Open** (2023, 2024) - **2 tytuły US Open** (2024, 2025) - **5 tytułów WTA 1000** (w tym prestiżowe triumfy w Madrycie i Rzymie) - **Liderka rankingu WTA (singles i doubles)** - Reprezentacja narodowa w igrzyskach olimpijskich oraz Pucharze Billie Jean King ## Zgody, styl gry i ciekawostki Aryna Sabalenka wyróżnia się na korcie potężnym serwisem, agresywnym stylem gry i doskonałymi umiejętnościami powrotu. Jej gra opiera się na długich wymianach, świetnym uderzeniu woleja i nieustannym naciskaniu na przeciwniczkę. Ciekawostką jest to, że mimo ogromnych sukcesów od lat utrzymuje stały kontakt ze swoją rodziną i krajem – w Mińsku mieszkała do czasu, zanim przyszła jej kolej na stałe występy w cyklu WTA. ## Działalność reprezentacyjna Jako liderka swojego kraju, Aryna wielokrotnie reprezentowała Białoruś w rozgrywkach Pucharu Fed (obecnie Billie Jean King), zdobywając kluczowe punkty dla reprezentacji narodowej. Jej występy w tych turniejach są dla niej dużym powodem do dumy, obok indywidualnych trofeów.