# Atefeh Ramezanisadeh Atefeh Ramezanisadeh jest irańską piłkarką. W marcu 2026 roku, w trakcie AFC Women's Asian Cup w Australii poprosiła o azyl, a następnie związała się z australijskim klubem Brisbane Roar. ## Tło wydarzeń z 2026 roku Wydarzenia z marca 2026 roku, które doprowadziły do tego, że Atefeh Ramezanisadeh poprosiła o azyl, rozgrywały się na tle poważnych niepokojów społecznych i politycznych w Iranie oraz napiętej sytuacji międzynarodowej. ### Protesty w Iranie (2025-2026) Pod koniec 2025 roku w Iranie wybuchły masowe protesty spowodowane pogłębiającym się kryzysem gospodarczym, gwałtownym spadkiem wartości riala, wysoką inflacją i niedoborem towarów podstawowych. Protesty rozprzestrzeniły się na ponad 100 miast i stały się największym powstaniem od czasu rewolucji islamskiej w 1979 roku. Reakcja rządu była brutalna, z użyciem ostrej amunicji wobec protestujących, co doprowadziło do masakr, w których zginęły tysiące osób. ### Reakcja międzynarodowa i wojna w Iranie (2026) Stany Zjednoczone, pod przewodnictwem prezydenta Donalda Trumpa, groziły interwencją wojskową w przypadku eskalacji przemocy wobec protestujących. W region wysłano amerykańską armadę, co ostatecznie doprowadziło do wybuchu wojny w Iranie w lutym 2026 roku. ## AFC Women's Asian Cup 2026 i protest reprezentacji Iranu W lutym 2026 roku, przed marcowym turniejem AFC Women's Asian Cup w Australii, wielu graczy i sędziów zrezygnowało z udziału w irańskiej federacji piłkarskiej w następstwie masakr. Federacja zagroziła im wieloletnimi zakazami udziału w profesjonalnych rozgrywkach, postępowaniem sądowym i karami więzienia. Zawody rozpoczęły się w cieniu wojny w Iranie. Przed meczem Iranu z Koreą Południową 2 marca, irańskie zawodniczki odmówiły odśpiewania hymnu narodowego. W odpowiedzi państwowe media irańskie nazwały je zdrajczyniami. Paul Power, dyrektor generalny Refugee Council, stwierdził, że w oparciu o dostępne dowody "piłkarki są zagrożone, jeśli zostaną odesłane". Niemiecki dziennikarz Ali Bornaei napisał, że "życie irańskiej żeńskiej reprezentacji piłkarskiej jest w niebezpieczeństwie. Po ich pokojowym proteście w Australii, media powiązane z irańskim państwem oficjalnie określiły je mianem 'zdrajców wojennych'"; dodał, że "w Iranie 'zdrada' jest przestępstwem zagrożonym karą śmierci. Zawodniczki te grozi arbitralne zatrzymanie i egzekucja, jeśli zostaną zmuszone do powrotu". Wezwał rząd Australii do zapewnienia zawodniczkom ochrony. Przed kolejnym meczem z Australią 5 marca, drużyna została podobno zmuszona do odśpiewania hymnu narodowego, grożąc konsekwencjami dla rodzin zawodniczek w przypadku odmowy. Po ostatnim meczu grupowym z Filipinami 8 marca, zawodniczki dały sygnały SOS z autobusu podczas wyjazdu. Trump zażądał następnie od rządu Australii podjęcia działań i "udzielenia azylu" zawodniczkom, zapewniając, że "USA przyjmą je, jeśli wy tego nie zrobicie". ## Prośby o azyl i akcja ratunkowa Według źródła, z którym rozmawiało SBS News, drużyna nie mogła swobodnie poruszać się po hotelu bez nadzoru. Jednak minister spraw wewnętrznych Tony Burke oświadczył w parlamencie, że w hotelu stacjonował funkcjonariusz policji, który miał zapewnić zawodniczkom "maksymalną liczbę okazji" do uzyskania pomocy. 9 marca pięć zawodniczek - Fatemeh Pasandideh, Zahra Ghanbari, Zahra Sarbali, Atefeh Ramezanizadeh i Mona Hamoudi - opuściło obóz treningowy i zwróciło się o azyl do władz australijskich. Ghanbari, która dołączyła do Persepolis W.F.C, jest najlepszą strzelczynią w historii Iranu, a także najlepszą strzelczynią swojego poprzedniego klubu, Bam Khatoon FC. Pozostałe cztery również grały w Bam Khatoon, w tym czasie najbardziej utytułowanym klubie irańskiej ligi kobiet. Wczesnym rankiem 10 marca pojawiły się doniesienia, że kobiety zostały uwolnione przez Australijską Policję Federalną (AFP) i otrzymały wizy humanitarne na pobyt w Australii. Krótko po ich wyjeździe BBC widziało, jak osoby "pilnujące" drużyny ich szukały. Burke kontaktował się z AFP, a premier Anthony Albanese powiedział, że drużyna jest bezpieczna w Australii. Rząd powiedział również, że inni gracze z drużyny również mogą ubiegać się o azyl; następnie stwierdzono, że kolejne trzy zawodniczki zdecydowały się to zrobić. Podczas gdy pierwotna piątka zawodniczek została zabrana do bezpiecznego domu przez lokalną policję, reszta drużyny została zabrana na lotnisko Gold Coast. Gdy ich autobus opuszczał hotel, został na krótko zatrzymany przez dziesiątki demonstrantów skandujących "Uratujcie nasze dziewczyny!". Inna zawodniczka, Mohaddesh Zolfi, oraz Zahra Soltan Meshkekar, członkini personelu, uciekły później na lotnisku w Sydney, gdy reszta drużyny wsiadła na lot łączony na kolejne mecze w Malezji. Albanese stwierdził, że ostatecznie "to od nich zależy", czy poproszą o azyl. Jednak źródła zbliżone do drużyny stwierdziły, że dla większości zawodniczek azyl w Australii nie jest opcją, ponieważ ich rodziny w Iranie są "zagrożone i grozi im kara, jeśli nie wrócą", powiedziała ABC News. Dezercja kobiecej drużyny została uznana za czynnik potencjalnego wycofania się męskiej drużyny z Mistrzostw Świata FIFA 2026, gdzie wszystkie ich mecze miałyby się odbyć w Stanach Zjednoczonych, ze względu na ryzyko podobnych dezercji. Nos Hosseini, rzeczniczka Irańskiego Stowarzyszenia Kobiet w Australii, powiedziała, że nawet jeśli kobiety stwierdziły, że nie są polityczne, obawia się, że w oparciu o poprzednie działania rządu irańskiego, będą one obserwować zawodniczki, które pozostały w Australii, poprzez swoje sieci. Matce Zahry Ghanbari, kapitana drużyny piłkarskiej, groziły irańskie służby bezpieczeństwa, w tym wywiad Gwardii Rewolucyjnej. ## Powroty do Iranu Do 15 marca 2026 roku cztery członkinie irańskiej kobiecej reprezentacji piłkarskiej zmieniły zdanie i postanowiły wrócić do Iranu. Według półoficjalnego irańskiego serwisu informacyjnego Tasnim News, "Mona Hamoudi, Zahra Sarbali i Zahra Meshkinkar, dwie zawodniczki i członkini sztabu technicznego irańskiej kobiecej reprezentacji piłkarskiej, wycofały swój wniosek o azyl w Australii". Trzy z sześciu osób, które przyjęły azyl, pozostały w Australii. 15 marca Zahra Ghanbari, kolejna członkini drużyny, również podobno zrezygnowała z ubiegania się o azyl i wróciła do Iranu przez Malezję, pozostawiając dwie osoby, które pozostały. Irańskie media państwowe twierdziły, że kobiety były poddawane presji psychologicznej podczas pobytu w Australii, podczas gdy działacze na rzecz praw człowieka twierdzili, że kobiety były naciskane do wycofania wniosku o azyl przez rząd z powodu gróźb wobec ich rodzin. Niektóre media donoszą, że Iran naciska na nie, aby porzuciły plany pozostania w Australii i powrotu do Iranu. 16 marca powracające członkinie irańskiej kobiecej reprezentacji piłkarskiej podróżowały z Kuala Lumpur International Airport do Omanu, z planami powrotu do Iranu przez Turcję. ## Pozostałe w Australii 16 marca 2026 roku dwie zawodniczki, które postanowiły pozostać w Australii, Fatemeh Pasandideh i Atefeh Ramezanisadeh, rozpoczęły treningi z Brisbane Roar. Aktualizacja pojawiła się, gdy irańska kobieca reprezentacja piłkarska wracała z Malezji do Omanu.