Conor Anthony McGregor, irl. Conchúr Antóin Mac Gréagóir (ur. 14 lipca 1988 w Dublinie) – irlandzki zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) wagi piórkowej, lekkiej i półśredniej, mistrz Cage Warriors w wadze piórkowej i lekkiej (2012) oraz Ultimate Fighting Championship w wadze piórkowej (2015) i lekkiej (2016). Znany z niekonwencjonalnego stylu walki oraz nokautującego ciosu. == Wczesne lata == Urodził się w Dublinie w dzielnicy Crumlin jako syn Margaret McGregor i Anthony’ego J. „Tony’ego” McGregora. Ma dwie siostry, Erin i Aoife. Początkowo był pasjonatem piłki nożnej i grał w zespole Lourdes Celtic Football Club. Piłka nożna jednak szybko znudziła się McGregorowi, który w wieku 12 lat postanowił rozpocząć treningi w lokalnym klubie bokserskim. W dzieciństwie był ofiarą znęcania się i był bity przez innych uczniów swojej szkoły. W wieku 15 lat zaczął uprawiać Kickboxing i trenować ju-jitsu. W 2006 wraz z rodzicami przeprowadził się do innej dzielnicy Dublina – Lucan, gdzie ukończył szkołę Gaelcholáiste Coláiste Cois Life, jednak miał problemy ze zdobyciem pracy. Dzięki koneksjom ojca udało mu się jednak zdobyć posadę hydraulika. Także w 2006 poznał zawodnika UFC, Toma Egana, z którym zaczął trenować. Pomimo tego, że pracował nawet do 12 godzin dziennie, udawało mu się znaleźć czas na regularne, kilkugodzinne treningi MMA kilka razy w tygodniu. 17 lutego 2007 zadebiutował jako 18-latek w amatorskiej walce przeciwko Kieranowi Campbellowi, którego pokonał przez techniczny nokaut. Po tej walce zaproponowano mu profesjonalny kontrakt w Irish Cage of Truth Promotion. W 2008 zaczął trenować pod okiem trenera Johna Kavanagha. Rzucił wtedy pracę hydraulika i żył z zasiłku dla bezrobotnych, na który był skazany aż do 22 roku życia. Rodzicom, którzy byli rozczarowani, że syn nie ma pracy, obiecywał, że w 25. urodziny będzie milionerem. == Kariera MMA == === Wczesna kariera === W MMA zadebiutował 9 marca 2008 na lokalnej gali w Dublinie, pokonując Gary'ego Morrisa przez techniczny nokaut. Pierwszą zawodową porażkę zanotował 28 czerwca, przegrywając przez poddanie z Artemijen Sitienkowem. Po tej porażce rozważał zakończenie kariery w sztukach walki, jednak za namową swojej matki i trenera, postanowił ją kontynuować. === Cage Warriors === 9 października 2010 uległ Josephowi Duffy'emu na gali Cage Warriors 39, poddając się wskutek duszenia rękoma. Od 2011 do 2012 stoczył osiem wygranych pojedynków, m.in. z Arturem Sowińskim na Celtic Gladiator 2. Został mistrzem Cage Warriors w dwóch kategoriach wagowych – piórkowej (02.06.2012) oraz lekkiej (31.12.2012), pokonując Dave'a Hilla i Ivana Buchingera. === UFC === Po sukcesach w rodzimej Irlandii, w lutym 2013 podpisał kontrakt z największą organizacją na świecie – Ultimate Fighting Championship. Zadebiutował w niej 6 kwietnia na gali UFC on Fuel TV: Mousasi vs. Latifi, nokautując Marcusa Brimagea. Za swój udany debiut otrzymał pierwszy bonus finansowy za nokaut wieczoru. 17 sierpnia na UFC Fight Night: Shogun vs. Sonnen wygrał z Hawajczykiem Maxem Hollowayem na punkty, mimo iż od 2. rundy walczył z uszkodzonym więzadłem krzyżowym przednim. 19 lipca 2014 stoczył pojedynek w walce wieczoru gali UFC Fight Night: McGregor vs. Brandao w swoim rodzinnym Dublinie. Na tym wydarzeniu pokonał Diego Brandão przez TKO w pierwszej rundzie. Po występie został nagrodzony bonusem za występ wieczoru. Przed kolejną walką McGregor spotkał się z byłym dyrektorem generalnym organizacji Lorenzo Fertittą i podpisał nowy kontrakt z UFC na wiele walk. 27 września 2014 r. na gali UFC 178 zmierzył się z Dustinem Poirierem. Pomimo tego, że zadał tylko 9 znaczących uderzeń w porównaniu z 10 Poiriera, udało mu się zapewnić sobie zwycięstwo na początku pierwszej rundy przez TKO. To zwycięstwo zapewniło mu drugi z rzędu bonus za występ wieczoru oraz oznaczało pierwszą porażkę Amerykanina w UFC przez KO/TKO. 18 stycznia 2015 na UFC Fight Night: McGregor vs. Siver zmierzył się z Dennisem Siverem. Zwyciężył przez TKO w drugiej rundzie. Zwycięstwo przyniosło McGregorowi trzecią z rzędu nagrodę bonusową w kategorii występ wieczoru. Dzięki zwycięstwu otrzymał szansę stoczenia walki o mistrzostwo z ówczesnym mistrzem UFC wagi piórkowej Brazylijczykiem José Aldo. ==== Mistrz wagi piórkowej UFC ==== Do irlandzko-brazylijskiej walki miało dojść 11 lipca 2015 lecz na dwa tygodnie przed galą Aldo złamał żebro podczas jednego z treningów i musiał wycofać się z pojedynku. Ogłoszono zatem zastępstwo w postaci Chada Mendesa, a stawką było tymczasowe mistrzostwo. McGregor ostatecznie pokonał przez TKO Mendeza na 3 sekundy przed końcem 2. rundy. 10 sierpnia ogłoszono, że gala na której zmierzy się z José Aldo o mistrzostwo UFC w wadze piórkowej. odbędzie się 12 grudnia. Podczas ważenia zarówno McGregor, jak i Aldo osiągnęli limit wagi piórkowej. McGregor znokautował Brazylijczyka w trzynaście sekund pierwszej rundy lewym hakiem, kończąc jego siedmioletnie panowanie w WEC i UFC oraz passę osiemnastu zwycięstw. Dzięki efektownemu zdobyciu tytułu został nagrodzony przez organizację bonusem za występ wieczoru. ==== Pierwsza przegrana w UFC ==== 5 marca 2016 na UFC 196 miał się zmierzyć o pas mistrzowski wagi lekkiej z Brazylijczykiem Rafaelem dos Anjosem, lecz na jedenaście dni przed zaplanowaną walką dos Anjos złamał stopę na jednym z treningów i musiał wycofać się ze starcia. Dzień później włodarze UFC ogłosili zastępstwo w postaci Nathana Diaza. Walka odbyła się w limicie kategorii półśredniej (-77 kg). Nieoczekiwanie McGregor przegrał z Diazem przez poddanie w 2. rundzie, notując pierwszą porażkę w UFC. Za tę walkę Irlandczyk otrzymał rekordową gażę w postaci 1 miliona USD, która była w tamtym czasie największą otrzymaną przez zawodnika MMA. Pod koniec marca 2016 ogłoszono rewanż McGregora z Diazem na 9 lipca 2016 (UFC 200) lecz 19 kwietnia Irlandczyk opublikował na Twitterze bardzo tajemniczy wpis: „Zdecydowałem się przejść na emeryturę młodo. Dzięki za pieniądze. Do zobaczenia później.” Po opublikowaniu wpisu nawiązała się burza medialna na linii McGregor – UFC. Głównym powodem sporu okazało się niewywiązywanie się z ustaleń kontraktowych przez Irlandczyka który postanowił nie uczestniczyć na konferencjach prasowych promujących jubileuszową galę UFC 200. W związku z tym prezydent UFC Dana White ogłosił, że McGregor zostaje usunięty z rozpiski gali numer 200. Mimo licznych perturbacji z McGregorem, po czasie ogłoszono jeszcze raz rewanż z Diazem na 20 sierpnia 2016 (UFC 202). Ponownie walka odbyła się w limicie wagi półśredniej. W rewanżu, według sędziów lepszy okazał się Irlandczyk, którzy po pięciu rundach punktowali 48-47, 47-47, 48-47 na jego korzyść. McGregor otrzymał ponownie rekordową gaże w postaci 3 milionów USD podstawowej wypłaty. ==== Mistrz dwóch dywizji ==== 13 listopada 2016 na gali UFC 205, która odbyła się po raz pierwszy w Nowym Jorku, Connor McGregor pokonał mistrza wagi lekkiej Eddiego Alvareza, zdobywając mistrzostwo w drugiej kategorii wagowej. Gala odbyła się na słynnej hali sportowej Madison Square Garden. McGregor stał się pierwszym zawodnikiem w UFC, który dzierżył dwa mistrzowskie pasy w tym samym czasie. 26 listopada 2016 zwakował pas UFC wagi piórkowej, skupiając się na pojedynkach w wadze lekkiej. 7 kwietnia 2018 został oficjalnie pozbawiony pasa wagi lekkiej w związku z brakiem woli do obrony mistrzostwa. Nowym mistrzem wagi lekkiej został natomiast Rosjanin Chabib Nurmagomiedow, który pokonał w walce o zwakowane mistrzostwo Ala Iaquintę. ==== Dalsze walki ==== 6 października 2018 w Las Vegas podczas UFC 229 doszło do walki McGregora z niepokonanym Chabibem Nurmagomiedowem o mistrzostwo UFC w wadze lekkiej. Irlandczyk przegrał przez poddanie (dźwignia na kark) w czwartej rundzie. Wziął udział w sesji zdjęciowej dla magazynów: „Sports Illustrated” (29 lutego 2016), „Men’s Health” (w maju 2016 w edycji serbskiej, we wrześniu 2016 w edycji brytyjskiej, w lipcu 2017 dla edycji Singapuru), „Men’s Fitness” (w lipcu 2016, w kwietniu dla edycji RPA), „Muscle & Fitness” (w listopadzie 2016 w edycji brytyjskiej), „GQ” (w marcu 2017 w edycji brytyjskiej, w maju 2017 w edycji hiszpańskiej i rosyjskiej) i „The Body Issue” (ESPN w lipcu 2016). 26 marca 2019 roku po raz drugi ogłosił zakończenie kariery. Po ponad roku nieobecności w oktagonie McGregor zmierzył się z Donaldem Cerrone w walce w wadze półśredniej 18 stycznia 2020 r. na UFC 246. Wygrał walkę przez techniczny nokaut w 40 sekundzie pierwszej rundy. To zwycięstwo zapewniło mu nagrodę w postaci bonusu za występ wieczoru. Zwycięstwo uczyniło McGregora pierwszym zawodnikiem UFC, który kończył walki przez nokaut w dywizjach piórkowej, lekkiej i półśredniej. 6 czerwca 2020 przez media społecznościowe po raz trzeci ogłosił zakończenie kariery. 24 stycznia 2021 pomimo wcześniejszych deklaracji powrócił do oktagonu na rewanżową walkę z Dustinem Poirerem. Do pojedynku doszło na gali UFC 257 w Abu Zabi. Tym razem przegrał przez TKO w drugiej rundzie. Po pierwszej przegranej przez nokaut dostał medyczne zawieszenie na 6 miesięcy. 10 lipca 2021 na gali UFC 264 w Las Vegas po raz trzeci zmierzył się z Dustinem Poirierem. Przegrał przez kontuzję nogi w pierwszej rundzie. McGregor skręcił kostkę podczas cofania się, co spowodowało złamanie dolnej kości piszczelowej. Na początku lutego 2023 roku ogłoszono, że wraz z Michaelem Chandlerem będzie trenerem w 31. sezonie programu The Ultimate Fighter. Po jego zakończeniu miało dojść do pojedynku trenerów podczas jednej z numerowanych gal UFC. Stacie McGregora z Chandlerem zaplanowano w wadze półśredniej na galę UFC 303 29 czerwca 2024. Po spekulacjach na temat statusu walki z powodu nagle odwołanej konferencji prasowej, UFC oficjalnie ogłosiło odwołanie walki 13 czerwca 2024, powołując się na kontuzję (złamany palec u nogi) odniesioną przez McGregora. We wrześniu 2024 roku prezydent UFC Dana White w rozmowie z portalem New York Post Sports skomentował obecną sytuację McGregora w sprawie jego