Ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Kalininie == Wstęp == Zbrodnia katyńska kwalifikowana jako zbrodnia wojenna, zbrodnia przeciwko ludzkości, zbrodnia przeciwko pokojowi, zbrodnia komunistyczna i zbrodnia ludobójstwa, popełniona przez NKWD przez rozstrzelanie wiosną 1940 roku co najmniej 21 768 obywateli Polski (w tym ponad 10 tys. oficerów Wojska Polskiego i Policji Państwowej), na mocy decyzji najwyższych władz ZSRR zawartej w tajnej uchwale Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku (tzw. „decyzja katyńska”). Egzekucji ofiar, uznanych za „wrogów władzy sowieckiej”, NKWD dokonywało przez strzał w tył głowy z broni krótkiej. Przez 50 lat (1940–1990) władze ZSRR zaprzeczały swojej odpowiedzialności za zbrodnię katyńską. 13 kwietnia 1990 roku oficjalnie przyznały, że była to „jedna z ciężkich zbrodni stalinizmu”. Wiele kwestii związanych z tą zbrodnią nie zostało jak dotąd wyjaśnionych. Funkcjonariusze NKWD wymordowali ok. 6300 jeńców z obozu w Ostaszkowie, głównie policjantów i funkcjonariuszy KOP (w tym ponad 5,5 tys. szeregowych i podoficerów). Konwoje z obozu organizowali oni od 4 kwietnia do 16 maja. Zwłoki ofiar mordu zakopali pod Kalininem w miejscowości Miednoje w 25 masowych grobach. Miejsce zbrodni: Kalinin (obecnie i poprzednio Twer), ul. Sowiecka 2 – siedziba Obwodowego Zarządu NKWD w Kalininie. Organizacja Policji Państwowej pod względem terytorialnym była przystosowana do administracyjnego podziału Państwa na województwa i powiaty. Każde województwo tworzyło okręg wojewódzki, a każdy powiat administracyjny – obwód powiatowy Policji Państwowej. W ponad 300 przypadkach dokładne miejsce służby funkcjonariusza Policji Państwowej nie jest znane, dlatego przy ich nazwiskach podano jedynie nazwę okręgu wojewódzkiego. == Lista ofiar zbrodni katyńskiej zamordowanych w Kalininie == Lista została sporządzona na podstawie not biograficznych opublikowanych w „Miednoje. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego” (tom I i II) oraz poprawiona i uzupełniona o informacje opublikowane w „Убиты в Калинине, захоронены в Медном” (tom I i II) i podane na stronie „Cmentarze katyńskie”. === Nazwiska na litery A-J === === Nazwiska na litery K-O === === Nazwiska na litery P-Ż === == Zmarli w obozie w Ostaszkowie == == Zobacz też == jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Białoruskiej Listy Katyńskiej ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej jeńcy polscy obozu NKWD w Griazowcu (1940–1941) awanse generalskie oficerów II Rzeczypospolitej Polskiej z 2007 == Uwagi == == Przypisy == == Bibliografia == Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2023-10-30]. Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934. Убиты в Калинине, захоронены в Медном : Книга памяти польских военнопленных – узников Осташковского лагеря НКВД, расстрелянных по решению Политбюро ЦК ВКП(б) от 5 марта 1940 (pol. Zabici w Kalininie, pochowani w Miednoje : Księga pamięci polskich jeńców wojennych – więźniów Ostaszkowskiego Obozu NKWD rozstrzelanych decyzją Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku). Aleksandr Gurianow (red.). T. 1: Биограммы польских военнопленных А–Л. Moskwa: Общество «Мемориал», 2019. ISBN 978-5-6041921-4-6. Убиты в Калинине, захоронены в Медном. Aleksandr Gurianow (red.). T. 2: Биограммы польских военнопленных M–Я. Moskwa: Общество «Мемориал», 2019. ISBN 978-5-6041921-5-3. Maryla Fałdowska. Jeńcy wojenni zmarli w obozach: kozielskim, starobielskim, ostaszkowskim i griazowieckim w latach 1939–1941. „Doctrina. Studia społeczno-polityczne”. 10, 2013. Siedlce: Instytut Nauk Społecznych i Bezpieczeństwa Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego. ISSN 1730-0274. Zuzanna Gajowniczek, Bernadetta Gronek, Bernard Kayzer: Miednoje. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Grzegorz Jakubowski (red.). T. 1 A–Ł. Warszawa: Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2006. ISBN 83-89474-06-9. Zuzanna Gajowniczek, Bernadetta Gronek, Bernard Kayzer: Miednoje. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Grzegorz Jakubowski (red.). T. 2 M–Ż. Warszawa: Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2006. ISBN 83-89474-06-9. Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935–1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon, 2021. ISBN 978-83-66687-09-7.