Ernesto Valverde Tejedor (ur. 9 lutego 1964 w Viandar de la Vera) – hiszpański trener i piłkarz, który występował na pozycji napastnika. Obecnie pełni funkcję trenera klubu Athletic Bilbao. Jest wychowankiem Deportivo Alavés. Największe sukcesy odnosił w drugiej połowie lat 80., kiedy grał w Espanyolu Barcelona oraz FC Barcelona. Z tym pierwszym klubem w 1988 roku awansował do finału Pucharu UEFA, w którym podopieczni Javiera Clemente ulegli po rzutach karnych (3:0, 0:3, k. 2:3) Bayerowi 04 Leverkusen. Udane występy w barwach Espanyolu zaowocowały transferem do zespołu prowadzonego przez Johana Cruyffa, gdzie jednak Valverde był tylko zmiennikiem Gary’ego Linekera albo Julio Salinasa. W ciągu dwu lat spędzonych w drużynie ze stolicy Katalonii wywalczył Puchar Zdobywców Pucharów, Puchar Króla oraz wicemistrzostwo Hiszpanii. W latach 90. z mniejszym powodzeniem grał w Athletic Bilbao i Realu Mallorca. Po zakończeniu piłkarskiej kariery w 1997 roku trafił do sztabu szkoleniowego Athletic Bilbao, gdzie przez sześć lat zajmował się trenowaniem młodzieży. Po rozgrywkach 2002–2003 niespodziewanie zastąpił Niemca Juppa Heynckesa na stanowisku trenera pierwszego zespołu. Prowadził Athletic przez dwa sezony, w pierwszym zajął wysokie piąte miejsce, gwarantujące grę w Pucharze UEFA, a w kolejnym – ósme. W 2005 został zmieniony przez José Luisa Mendilibara. Rok później przyjął propozycję pracy w Espanyolu Barcelona. Już w pierwszym sezonie z zespołem, w którym grali m.in. doświadczeni byli reprezentanci Hiszpanii Iván de la Peña i Raul Tamudo oraz młodzi Idriss Carlos Kameni, Fredson Pereira i Albert Riera, dotarł do finału Pucharu UEFA, w którym po emocjonującym (2:2, k. 3:1) spotkaniu jego podopieczni przegrali z obrońcą trofeum Sevillą FC. Po tym, jak w sezonie 2007/2008 klub zajął w Primera Division dopiero dwunaste miejsce, Valderve złożył dymisję. Niedługo potem znalazł zatrudnienie w Olympiakosie Pireus. Drużynę, w której wówczas występowali m.in. Andonios Nikopolidis, Wasilis Torosidis i Michał Żewłakow, poprowadził do zwycięstwa w lidze oraz rozgrywkach o Puchar Grecji. Po zakończeniu sezonu nie zdołał porozumieć się ze swoimi pracodawcami w sprawie nowej umowy. 2 czerwca 2009 doszedł do porozumienia z władzami hiszpańskiego Villarrealu, skąd kilka dni wcześniej do Realu Madryt odszedł Manuel Pellegrini. W 2010 ponownie został trenerem Olympiakosu, a następnie Valencii. Po sezonie 2016/17 odszedł z Athleticu Bilbao do FC Barcelony. 13 stycznia 2020 został zwolniony z funkcji trenera Barcelony. == Statystyki trenerskie == Aktualne na 6 kwietnia 2024. == Sukcesy == === Piłkarz === FC Barcelona: Puchar Króla: 1989/1990 Puchar Zdobywców Pucharów: 1988/1989 === Trener === Olympiakos SFP: Mistrzostwo Grecji: 2008/2009, 2010/2011, 2011/2012 Puchar Grecji (2x): 2008/2009, 2011/2012 Athletic Bilbao: Puchar Króla: 2023/2024 Superpuchar Hiszpanii: 2015 FC Barcelona: Mistrzostwo Hiszpanii: 2017/2018, 2018/2019 Puchar Króla: 2017/2018 Superpuchar Hiszpanii: 2018 == Bibliografia == Profil piłkarski na BDFutbol (hiszp.) Profil trenerski na BDFutbol (hiszp.)