Eugenie Bouchard, Genie Bouchard (ur. 25 lutego 1994 w Westmount) – kanadyjska tenisistka, mistrzyni Wimbledonu 2011 i 2012 w deblu dziewcząt oraz Wimbledonu 2012 w singlu dziewcząt, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji. == Kariera tenisowa == Wygrała turniej All Canadian ITF w 2008 w Burlington. Jako piętnastoletnia juniorka wygrała halowe mistrzostwo Kanady U-18 w singlu w 2009. Także w 2009 wygrała jako juniorka w singlu USTA Pan American Closed ITF Junior Tennis Championships. W kwietniu 2011 wzięła udział w Pucharze Federacji, reprezentując Kanadę w singlu przeciwko zawodniczkom Słowenii w Koprze, w Słowenii. Wygrała jeden mecz (z Mašą Zec Peškirič) i przegrała jeden (z Poloną Hercog). Jako profesjonalistka wygrała sześć turniejów singlowych i jeden deblowy rangi ITF. W sierpniu 2011 otrzymała dziką kartę w Rogers Cup 2011 w Toronto, gdzie przegrała w I rundzie z Andreą Petković wynikiem 2:6, 2:6. W 2013 roku otrzymała nagrodę dla najlepszej debiutantki według federacji WTA. W 2014 roku osiągnęła półfinał wielkoszlemowego Australian Open. Przegrała w nim z Li Na 2:6, 4:6. W maju wygrała swój pierwszy turniej singlowy, pokonując w finale w Norymberdze Karolínę Plíškovą 6:2, 4:6, 6:3. Na French Open ponownie zanotowała półfinał. Podczas Wimbledonu dotarła do pierwszego w karierze seniorskiego finału wielkoszlemowego, pokonując m.in. rozstawione Angelique Kerber czy Simonę Halep. W decydującym pojedynku uległa Petrze Kvitovej 3:6, 0:6. Po tym turnieju została sklasyfikowana na najwyższym w karierze siódmym miejscu w rankingu WTA. == Życie prywatne == Jest córką Michela Boucharda i Julie Leclair. Ma trójkę rodzeństwa: siostrę bliźniaczkę Beatrice, a ponadto siostrę Charlotte (ur. 1995) oraz brata Williama (ur. 1999). Imiona Eugenie oraz jej rodzeństwa zostały nadane po członkach arystokratycznych rodów. Ona i Beatrice odziedziczyły je po córkach księcia Andrzeja, Charlotte na cześć Charlotte Casiraghi, natomiast William po księciu Williamie. Eugenie zaczęła grać w tenisa w wieku pięciu lat, a w wieku dwunastu lat dołączyła do akademii Nicka Saviano na Florydzie. Po trzech latach powróciła do Montrealu, aby trenować. W sezonie 2013 jej trenerką była Nathalie Tauziat, która wprowadziła do jej gry więcej agresji. Obecnie trenuje z Thomasem Hoegstedtem. Jej ulubionym tenisistą jest Roger Federer, a nawierzchnią – kort twardy. == Historia występów wielkoszlemowych == Legenda W, wygrany turniej F, przegrana w finale SF, przegrana w półfinale QF, przegrana w ćwierćfinale xR, przegrana w x rundzie Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji A, brak startu NH, turniej nie odbył się === Występy w grze pojedynczej === === Występy w grze podwójnej === === Występy w grze mieszanej === == Finały turniejów WTA == === Gra pojedyncza 8 (1–7) === === Gra podwójna 5 (1–4) === == Wygrane turnieje singlowe rangi ITF == == Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych == === Gra pojedyncza (1) === === Gra podwójna (2) === == Przypisy == == Bibliografia == Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2021-03-14] (ang.). Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2021-03-14] (ang.). Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2021-03-14] (ang.).