Tomasz Frankowski (ur. 16 sierpnia 1974 w Białymstoku) – polski piłkarz i polityk, poseł do Parlamentu Europejskiego IX kadencji. Jako piłkarz występował na pozycji napastnika. Reprezentant Polski, czterokrotny król strzelców polskiej ekstraklasy, w której strzelił łącznie 168 goli, stając się jednym z najskuteczniejszych graczy ligi. Jest również członkiem Klubu 300 – zawodników o największej liczbie występów w najwyższej klasie rozgrywkowej. Największe sukcesy osiągnął z Wisłą Kraków, z którą pięciokrotnie zdobywał mistrzostwo Polski. W 2010–2012 pełnił funkcję trenera napastników reprezentacji Polski. Znany pod pseudonimami „Franek” lub „Franek, łowca bramek”. == Życiorys == === Kariera juniorska === Tomasz Frankowski od dzieciństwa interesował się piłką nożną. W 1984 grał w reprezentacji Szkoły Podstawowej nr 10 w Białymstoku. Jego drużyna okazała się triumfatorem turnieju juniorskiego, a zwycięzców zapisano na treningi w miejscowej Jagiellonii. W ten sposób w wieku dziesięciu lat znalazł się w białostockim klubie. Po sześciu latach podpisał swój pierwszy kontrakt z Jagiellonią, który opiewał na 300 tysięcy ówczesnych złotych. W lipcu 1989 z siedmioma golami został najlepszym strzelcem rozegranego w Koszalinie turnieju finałowego o Puchar Michałowicza. Jego trenerem był Ryszard Karalus, pod którego opieką młodzieżowy zespół Jagiellonii wywalczył w 1992 mistrzostwo Polski. W tej drużynie razem z Tomaszem Frankowskim grali również m.in. przyszli reprezentanci kraju: Mariusz Piekarski i Marek Citko. === Kariera klubowa === ==== Jagiellonia Białystok ==== Zadebiutował w ekstraklasie 29 sierpnia 1992 w spotkaniu Jagiellonii Białystok z Ruchem Chorzów. Pierwszą bramkę zdobył 7 października tegoż roku w spotkaniu z Szombierkami Bytom, prawidłowo wykonując rzut karny. Młody napastnik nie mógł się jednak przebić do pierwszej drużyny, mimo to jego talent został dostrzeżony przez trenerów francuskiego RC Strasbourg. Wkrótce oba kluby doszły do porozumienia i Jagiellonia zezwoliła na jego wypożyczenie. W związku z sytuacją finansową białostockiego klubu odstępnym za dziewiętnastolatka okazało się sfinansowanie sprzętu i obozu przygotowawczego dla Jagiellonii we Francji. ==== Wyjazd do Francji i Japonii ==== Tomasz Frankowski występował w Strasbourgu w latach 1993–1996. Na początku prezentował się bardzo dobrze, zdobywając 22 bramki w rezerwach oraz 2 w pierwszym zespole, ale jego karierę przerwała poważna kontuzja. W 1995 zwyciężył z RC Strasbourg w rozgrywkach Pucharu Intertoto. W 1996 przeszedł do prowadzonego wówczas przez Arsène'a Wengera japońskiego klubu Nagoya Grampus Eight, lecz szybko powrócił do Francji. Przeniósł się najpierw do trzecioligowego Poitiers FC (kwota odstępnego 150 tys. euro), by po roku znaleźć się w FC Martigues (kwota odstępnego 350 tys. euro). ==== Powrót do Polski ==== ===== Lata 1998–2004 ===== W 1998 powrócił do Polski, zostając zawodnikiem Wisły Kraków. Już w pierwszym sezonie gry w ekstraklasie zdobył tytuł króla strzelców i mistrzostwo kraju. W przerwie letniej przed rozpoczęciem sezonu 2001/2002 włoska prasa informowała o zainteresowaniu zawodnikiem ze strony Brescii Calcio, w której występował inny polski reprezentant – Marek Koźmiński. Z kolei niemiecka prasa pisała, iż wysłannicy Borussii Mönchengladbach obserwowali Tomasza Frankowskiego w meczu z Legią Warszawa w poprzednim sezonie. Polskie media donosiły, że kwota, za którą krakowski klub byłby skłonny sprzedać swojego najlepszego napastnika, wynosić miała 7 mln marek. Spotkanie rozgrywane między Wisłą Kraków a Widzewem Łódź 30 września 2001 było setnym meczem Tomasza Frankowskiego w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce. W meczu rozgrywanym 17 października 2004 pomiędzy Odrą Wodzisław a Wisłą Kraków strzelił swoją setną bramkę w polskiej ekstraklasie. ===== Sezon 2004/2005 ===== W meczu 19. kolejki, w której gracze Wisły Kraków pokonali Amikę Wronki (1:0) i przełamali passę trzech remisów, odniósł kontuzję. Początkowo zdiagnozowano, że może być to odnowienie kontuzji mięśnia lewego przywodziciela, która w 2002 wyłączyła zawodnika z gry na pół roku. Uraz jednak nie okazał się tak groźny i zawodnik wrócił do treningów po dwóch dniach absencji. Pod koniec kwietnia na łamach prasy piłkarz zaprzeczył doniesieniom mediów, iż złe wyniki i mało efektowna gra Wisły jest sabotażem zawodników przeciwko trenerowi Vernerowi Ličce, mającym na celu jego zwolnienie przez zarząd klubu. Przyznał, że drużyna znajduje się w słabszej formie. W kolejnym spotkaniu krakowianie pokonali Zagłębie Lubin 6:0, czym zdementowali wszystkie poprzednie medialne plotki. Zdobywcą dwóch bramek był w tym spotkaniu Tomasz Frankowski. Cztery dni później zdobył zwycięską bramkę w derbach Krakowa. Było to pierwsze zwycięstwo napastnika pochodzącego z Białegostoku w meczach z Cracovią. 10 maja prezes Wisły Kraków Janusz Basałaj w wywiadzie dla „Przeglądu Sportowego” podał, iż menedżer piłkarski Adam Mandziara uzyskał pozwolenie klubu na negocjacje z prezesem Austrii Wiedeń Tonym Polsterem w sprawie transferu Macieja Żurawskiego i Tomasza Frankowskiego do wiedeńskiego klubu. Łączna cena za duet napastników została wyznaczona przez Wisłę na 4 mln euro. Według Janusza Basałaja przyczyną wyjazdu Tomasza Frankowskiego za granicę miałaby być chęć zarobienia większych pieniędzy w perspektywie zakończenia kariery w przeciągu kilku najbliższych lat. Tydzień później „Super Express” doniósł, iż nad indywidualnym transferem napastnika do wiedeńskiego klubu pracuje Janusz Feiner. Na początku czerwca włoska „La Gazzetta dello Sport” zakomunikowała, że ACF Fiorentina chce pozyskać trójkę Polaków: Kamila Kosowskiego, Macieja Żurawskiego i Tomasza Frankowskiego. Według włoskich dziennikarzy uwagę Włochów na ostatniego z nich miały zwrócić jego gole zdobyte w eliminacjach do mistrzostw świata. Zwolennikiem pozyskania krakowskiego duetu napastników miał być ówczesny trener Cesare Prandelli (wiślacy wyeliminowali jego Parmę z Pucharu UEFA w 2002). W okresie transferowych pertraktacji piłkarz nie wykazywał się strzelecką formą. Od zwycięskiego meczu z Cracovią w pięciu kolejnych meczach w barwach Wisły nie strzelił gola. Swoją nieskuteczność przełamał dopiero w ostatnim ligowym meczu sezonu z Dyskobolią Grodzisk Wielkopolski, wygranym przez Wiślaków 3:0. Po tym meczu świętował zdobycie mistrzostwa Polski oraz indywidualnego tytułu króla strzelców z liczbą 25 strzelonych bramek. ===== Sezon 2005/2006 ===== Przed sezonem wypowiedział się na temat letnich zmian w klubie – prezesem został Zdzisław Kapka, stanowisko trenera objął Jerzy Engel. Negatywnie ocenił zwolnienie Henryka Kasperczaka w 2004, argumentując, iż przykład czeskiego trenera pokazał, że nie jest tak łatwo Wisłę poukładać, aby grała efektownie, co udawało się Henrykowi Kasperczakowi. Za styl gry Wisły w poprzednim sezonie obarczył zwolnionego trenera. Natomiast z nadziejami wypowiedział się o nadchodzącym sezonie, uważając, że nowi zawodnicy zdołają zastąpić Macieja Żurawskiego, który został sprzedany do Celticu Glasgow. W lipcu Tomasz Frankowski został nowym kapitanem Wisły Kraków. W pierwszym meczu sezonu przeciwko Górnikowi Łęczna nie zdołał strzelić gola. Premierowe trafienie zaliczył w drugiej kolejce w zwycięskim meczu z drużyną GKS Bełchatów (3:0). W trzeciej kolejce przeciwko wicemistrzowi kraju, Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski, strzelił dwa gole, a mecz zakończył się rezultatem 4:2 dla Wisły. Cztery dni później krakowianie rozegrali pierwszy z dwóch meczów decydujących o starcie w fazie grupowej Ligi Mistrzów z greckim Panathinaikosem AO. W domowym meczu wygrali 3:1, a jedną z bramek zdobył Tomasz Frankowski. Po meczu media pozytywnie oceniały szanse na awans polskiego zespołu do Ligi Mistrzów. Sam piłkarz stwierdził, że jest daleki od popadania w nadmierny optymizm, a szanse na awans oceniał jako równe. Rewanż odbył się dwa tygodnie później. W podstawowym czasie gry mecz zakończył się zwycięstwem 3:1 dla Greków. W dogrywce gola strzelił Ilias Kotsios i ostatecznie to Panathinaikos awansował do fazy grupowej Ligi Mistrzów. Po meczu w polskich gazetach pojawiły się wypowiedzi rozgoryczonego napastnika, który stwierdził stracenie motywacji do dalszej gry w kraju. Wskazywał, że w Polsce zdobył już wszystko, a także stracił wiarę w awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów w kolejnym sezonie, wyrażając w ten sposób chęć zmiany otoczenia oraz wyjazdu za granicę. 27 sierpnia 2005 zagrał ostatni mecz w barwach Wisły Kraków (przeciwko Odrze Wodzisław), w 90. minucie spotkania strzelił bramkę dającą wiślakom remis. Wkrótce zawodnik uzyskał pozwolenie na transfer od właściciela Wisły Kraków Bogusława Cupiała. Zainteresowane reprezentantem Polski były trzy kluby: hiszpańskie Levante UD i Elche CF oraz angielski Stoke City. Najbardziej na pozyskaniu napastnika zależało klubom z Hiszpanii. Kilka dni później został sprzedany do Elche, a Wisła uzyskała za niego 1,4 mln euro. ==== Drugi wyjazd za granicę ==== ===== Elche CF ===== 1 września 2005 Tomasz Frankowski został oficjalnie zaprezentowany w barwach Elche, ale już kilka dni później w polskiej prasie pojawiły się wypowiedzi napastnika z obawą, czy faktycznie dokonał właściwego wyboru klubu. Przez kolejne kilka dni głównym tematem przy transferze Polaka, licznie omawianym w mediach, była sprawa podpisania przez niego kontraktu wstępnego z Levante. Klub z Walencji zapowiedział interwencję w hiszpańskiej federacji oraz FIFA. Działacze Levante twierdzili, że piłkarz taką umowę podpisał i jest zawodnikiem ich klubu. Grożono nawet kwotą 6 mln euro odszkodowania. W ciągu kilku dni sprawa się wyjaśniła – zawodnik oficjalnie zdementował plotki dotyczące podpisania przez niego kontraktu wstępnego z Levante i zdradził kulisy jego transferu. Według piłkarza Wisła dysponowała dwiema ofertami: 900 tys. euro od Elche i 1,2 mln euro od Levante. Na życzenie piłkarza właściciel Wisły Bogusław Cupiał zdecydował się na transfer do Elche, a w zamian Tomasz Frankowski zobowiązał