Zawody Pucharu Świata w biathlonie w Östersund były pierwszymi w sezonie 2025/2026 w tej dyscyplinie sportu. Konkurencje rozgrywano w dniach 29 listopada–7 grudnia 2025. Rywalizacja odbyła się w sztafecie, biegu indywidualnym, sprincie, biegu pościgowym, sztafecie mieszanej oraz pojedynczej sztafecie mieszanej. == Program zawodów == == Podium == === Mężczyźni === === Kobiety === === Sztafeta mieszana === === Pojedyncza sztafeta mieszana === == Wyniki == === Sztafeta kobiet === === Sztafeta mężczyzn === === Pojedyncza sztafeta mieszana === === Sztafeta mieszana === === Bieg indywidualny kobiet === === Bieg indywidualny mężczyzn === === Sprint kobiet === === Sprint mężczyzn === === Bieg pościgowy kobiet === === Bieg pościgowy mężczyzn === == Klasyfikacja medalowa państw == == Debiut w PŚ == === Mężczyźni === Bohdan Borkowski (21 lat) – 44. miejsce – bieg indywidualny Matic Bradeško (22 lata) – 84. miejsce – bieg indywidualny Kalle Loukkaanhuhta (22 lata) – 87. miejsce – bieg indywidualny Melker Nordgren (23 lata) – 89. miejsce – bieg indywidualny Julien Petitjacques (22 lata) – 100. miejsce – bieg indywidualny Turkka Nieminen (22 lata) – 101. miejsce – bieg indywidualny === Kobiety === Walerija Dmytrenko (28 lat) – 72. miejsce – bieg indywidualny Marisa Emonts (20 lat) – 100. miejsce – sprint == Ciekawostki == Po raz pierwszy w historii na inaugurację PŚ zostały rozegrane sztafety kobiet i mężczyzn. Polacy zajęli 13. miejsce w sztafecie, co jest wyrównaniem najlepszego wyniku w Östersund z 2009 roku (Łukasz Witek, Łukasz Szczurek, Tomasz Sikora, Mirosław Kobus). 7. miejsce reprezentacji Polski w pojedynczej sztefecie mieszanej jest najlepszym wynikiem w historii tej konkurencji w Pucharze Świata. Dorothea Wierer po raz 4. wygrała bieg inaugurujący PŚ (2015, 2019, 2020, 2025). Dodatkowo po raz 40. wystąpiła w żółtym plastronie liderki PŚ. Sonja Leinamo i Camille Bened w biegu indywidualnym po raz pierwszy w karierze stanęły na podium PŚ, zajmując odpowiednio 2. i 3. miejsce. Johan-Olav Botn, wygrywając bieg indywidualny na 20 km, sięgnął po swój pierwszy triumf w karierze i również po raz pierwszy został liderem Pucharu Świata. Joanna Jakieła, zajmując szóste miejsce w sprincie, zanotowała swój najlepszy wynik w karierze i po raz pierwszy strzeliła 10/10 na strzelnicy w sprincie. Jednocześnie jest to trzeci najlepszy występ Polki w Östersund (1. miejsce – Magdalena Gwizdoń – sprint 2006 r., 3. miejsce – Magdalena Gwizdoń – bieg pościgowy 2006 r.). Suvi Minkkinen, wygrywając sprint w Östersund, wygrała swoje pierwsze zawody w karierze, zostając jednocześnie liderką Pucharu Świata. Jest to druga Finka, która została liderką PŚ, pierwszą była Kaisie Mäkäräinen. Jan Guńka, zdobywając 23. miejsce w sprincie, osiągnął swój najlepszy wynik w historii startów w PŚ, a także najlepszy wynik Polaka w tej konkurencji od ponad 14 lat. Polska miała trzech zawodników w TOP60 po raz pierwszy od niemal 14 lat, a liczba punktów zdobytych do Pucharu Narodów (306 punktów) była największa od 2020 roku. Johan-Olav Botn został drugim biathlonistą, który wygrał pierwsze dwa starty w sezonie w PŚ. Pierwszym był Martin Fourcade w 2016 roku. Jan Guńka awansował na 17. miejsce w biegu pościgowym z 23. miejsca w sprincie, co jest jego najlepszym wynikiem w historii, jak też najlepszym wynikiem polskiego biathlonisty w PŚ od 2011 roku. Marcin Zawół wyrównał swój najlepszy wynik w PŚ, zajmując w biegu pościgowym 47. miejsce. Hanna Öberg przesunęła się w biegu pościgowym z 59. na 9. miejsce, ustanawiając rekord kobiecego PŚ (+50 pozycji). Poprzedni należał do Darji Domraczewej (+48 pozycji). == Bibliografia == Program i wyniki zawodów w sezonie 25/26. [dostęp 2025-10-25]. (ang.). == Przypisy ==