Taskmaster – brytyjski komediowy program telewizyjny typu panel show (z elementami teleturnieju) nadawany od 2015 roku początkowo na antenie telewizji Dave, a następnie Channel 4. Gospodarzami programu są tytułowy Taskmaster Greg Davies i wcielający się w rolę jego asystenta Alex Horne (pomysłodawca formatu). == Historia == Pomysłodawcą formatu jest brytyjski komik Alex Horne. W 2009 roku zaczął rozsyłać drogą mejlową zadania swoim znajomym komikom, wśród których byli m.in. Mike Wozniak, Tim Key, Joe Wilkinson i Mark Watson. Efekt rocznych zmagań podsumował w 2010 roku podczas widowiska „The Task Master” przeprowadzonego w ramach festiwalu Edinburgh Festival Fringe. Zabawę powtórzył w kolejnym roku (kończąc ją widowiskiem zatytułowanym „Taskmaster II”). Pozytywny odbiór koncepcji przez widownię przyczynił się do rozpoczęcia prac nad jej telewizyjną wersją przez przedsiębiorstwo produkcyjne Avalon. We wrześniu 2014 roku na antenie telewizji Dave pokazano pilot programu, po czym w 2015 roku program trafił do ramówki stacji na stałe. W 2019 roku prawa do formatu przejął inny brytyjski nadawca – Channel 4. == Charakterystyka programu == Pięcioro komików (okazjonalnie innych osobowości medialnych) wykonuje serię zadań (tasks) wymagających kreatywności i logicznego bądź nieszablonowego myślenia. W programie obowiązuje zasada, że wszystko, co nie jest zabronione w treści zadania, a jest zgodne z prawem, jest dozwolone. Ich poczynania są następnie oceniane przez tytułowego Taskmastera (nazwa bazuje na grze słów: ang. task – zadanie, master – mistrz, taskmaster – tyran). Koncepcja programu zakłada, że wszystko dzieje się na zlecenie i ku uciesze Taskmastera, który może w dowolny sposób rozdysponować punkty pomiędzy uczestników (zazwyczaj jedna osoba dostaje jeden punkt, jedna osoba dwa punkty itd. aż do pięciu punktów). Uczestnik, który w danym odcinku zdobędzie najwięcej punktów zdobywa nagrody dostarczone przez uczestników w ramach pierwszego zadania (polegającego na przyniesieniu do studia przedmiotu jak najlepiej odpowiadającego zadanemu tematowi), a uczestnik, który zdobędzie najwięcej punktów w całej serii wygrywa popiersie Grega Daviesa. Większość zadań uczestnicy wykonują w domku zlokalizowanym w londyńskim Chiswick. Ich ocena dokonywana jest kilka tygodni lub kilka miesięcy później w studiu telewizyjnym, pierwotnie w teatrze Clapham Grand, a następnie w Fountain Studios. W przypadku serii 5-20 nagrania miały miejsce w studiu w Pinewood Studios. W związku z jego zamknięciem program przeniesie się do Television Centre w Londynie. W studiu odbywają się również pierwsze (prize task) i ostatnie (live task) zadania każdego odcinka. Do czasu spotkania w studiu zawodników obowiązuje zakaz dyskutowania na temat zadań, po to by ich reakcje w trakcie nagrań były bardziej autentyczne”. Program ma charakter przede wszystkim komediowy, rywalizacja między uczestnikami nie zawsze wysuwa się na pierwszy plan. Uczestnicy nie są eliminowani w trakcie edycji, a zwycięzcy nie otrzymują wartościowych nagród. == Uczestnicy == Uwaga: zachowano kolejność siedzeń zajmowanych w czasie nagrań w studiu (tym samym: alfabetyczną według imion). Zwycięzcy == Emisja programu == == Odbiór == === Krytyka === Andrew Billen z The Times pierwszemu odcinkowi programu przyznał pięć gwiazdek oraz nazwał go „zabawnym, wymownym i cudownym”. W recenzji tego samego odcinka Filipa Jodelka z The Guardian zauważyła w programie wyróżniające się podejście do zabaw towarzyskich i pochwaliła relacje między komikami. Ellen Jones z The Independent uznała pierwszy odcinek za bawiący, nawet mimo „niegustownego i tandetnego [niemoralnego, taniego]” stylu. Wesley Mead z Den of Geek określił program jako „klejnot koronny” produkcji własnej stacji Dave, a także pochwalił konstrukcję zadań i wielość sposobów, w jaki zawodnicy do nich podchodzili. === Nagrody i nominacje === == Publikacje w innych mediach == Książki W sierpniu 2018 roku Penguin Random House wydało napisaną przez Alexa Horne’a książkę pt. Taskmaster – 200 Extraordinary Tasks for Ordinary People (Taskmaster – 200 niezwykłych zadań dla zwykłych ludzi). Jedno z zadań zawierało instrukcję, aby w południe 14 września 2019 roku przybyć na piknik w parku Buckinghamshire. Zjawiło się na nim około 1800 osób, w tym sam Alex Horne. We wrześniu 2019 roku ukazało się nowe wydanie tej książki z dwudziestoma dodatkowymi zadaniami. We wrześniu 2021 roku wydano książkę Bring Me The Head Of The Taskmaster – 101 Next-level Tasks (and Clues) that Will Lead One Ordinary Person to Some Extraordinary Taskmaster Treasure (Dostarcz mi głowę Taskmastera – 101 zadań (i wskazówek) dla zaawansowanych, które doprowadzą jedną zwykłą osobę do pewnego niezwykłego skarbu), której czytelnicy mieli okazję wygrać nagrodę związaną z programem. Gra planszowa Jesienią 2019 roku wydano grę planszową zawierającą 200 kart z zadaniami. Gra wideo Pod koniec listopada 2023 roku zapowiedziano wprowadzenie gry wideo na platformy Meta oraz Steam. #HomeTasking Od marca do czerwca 2020 roku, w czasie lockdownu wprowadzonego w związku z pandemią COVID-19, przeprowadzono serię zabaw z udziałem widzów programu, w których ci nagrywali własne rozwiązania wskazanych przez Horne’a zadań. Ich krótką ocenę przedstawiał następnie Greg Davies. Akcja zakończyła się po 20 zadaniach. Powtórzono ją rok później, w trakcie kolejnego lockdownu. Podcasty W październiku 2020 roku rozpoczęto emisję podcastu, w którym prowadzący Ed Gamble (zwycięzca dziewiątej edycji programu) szczegółowo omawia z zaproszonymi gośćmi kolejne odcinki programu. W kwietniu 2022 wprowadzono drugi podcast poświęcony programowi – Taskmaster: The People’s Podcast. Jego prowadzącymi zostali Lou Sanders (zwyciężczyni ósmej edycji programu) i Jack Bernhardt (tekściarz komediowy). W odróżnieniu od pierwszego podcastu, ten skupia się na statystykach związanych z programem, przemyśleniach fanów oraz rozmowach z uczestnikami i twórcami programu. W 2023 Sanders została zastąpiona przez Jenny Eclair (uczestniczę piętnastej edycji programu). == Lokalne wersje formatu na świecie == Oryginalna, brytyjska wersja programu emitowana była także poza krajem produkcji, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Szwecji, Chorwacji oraz udostępniana na platformach Taskmaster SuperMax+ i YouTube. Ponadto lokalni nadawcy, wykupiwszy licencję, tworzyli własne wersje programu. Podsumowanie lokalnych wersji zawarto w poniższej tabeli. == Uwagi == == Przypisy == == Linki zewnętrzne == Strona internetowa programu (ang.) Taskmaster w bazie IMDb (ang.) Kanał programu w serwisie YouTube