Henryk Jerzy Gruth (ur. 2 września 1957 w Nowym Bytomiu) – polski hokeista, czterokrotny olimpijczyk, trener, działacz hokeja na lodzie == Życiorys == Urodził się w Halembie, wówczas w Nowym Bytomiu w rodzinie Józefa i Marii z d. Zdebel. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Rudzie Śląskiej (1976) oraz AWF w Katowicach (1987, kierunek wychowanie fizyczne). Jeden z najwybitniejszych zawodników w historii polskiego hokeja na lodzie. Podczas 22 sezonów w polskiej I lidze rozegrał 628 mecze (4. miejsce w klasyfikacji wszech czasów), strzelając 134 gole. W latach 1983 i 1988 zdobywca Złotego Kija dla najlepszego hokeisty w kraju. W reprezentacji Polski zadebiutował jako 17-letni junior w 1974. W latach 1974-1994 wystąpił 248 razy (rekordzista kadry), zdobywając 54 bramki i 109 punktów w klasyfikacji kanadyjskiej. Kapitan reprezentacji w latach 1982–1994. Czterokrotny uczestnik igrzysk olimpijskich: Lake Placid 1980, Sarajewo 1984, Calgary 1988, Albertville 1992. Dwukrotny chorąży polskiej ekipy olimpijskiej: w 1988 i 1992. Uczestnik 15 turniejów Mistrzostw Świata w latach 1975-1993. Po wygraniu przez Polskę turnieju mistrzostw świata Grupy B w 1985 i uzyskanym awansie do Grupy A został odznaczony Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe. Po zakończeniu czynnego uprawiania hokeja zaczął pracować jako trener. W latach 1994–1996 pełnił funkcję asystenta selekcjonera narodowej kadry Polski Władimira Safonowa, po czym w 1996 wyjechał do Niemiec. W 1997 trafił do Szwajcarii, gdzie początkowo prowadził tamtejsze kluby trzecioligowe i drugoligowe. Ostatecznie trafił do ekstraligowego ZSC w Zurychu, w którym przez trzy lata szkolił pierwszy zespół seniorów, a później zajął się opracowywaniem koncepcji i nadzorowaniem szkolenia młodzieży, trenowaniem grup juniorskich oraz asystowaniem szkoleniowcowi drugiej drużyny seniorów. W sezonie 1994/1995 pełnił funkcję asystenta głównego trenera pierwszej drużyny seniorów, która zdobyła wicemistrzostwo Szwajcarii. Podczas jego pracy drużyna juniorska zdobyła siedmiokrotnie mistrzostwo w lidze Elite A podczas 10 sezonów. W 2020 zakończył pracę w klubie ZSC i postanowił powrócić do Polski. Został działaczem samorządowym w Tychach. 27 września 2007 otrzymał tytuł honorowego obywatela Rudy Śląskiej. W listopadzie wybrany przewodniczącym Rady Programowej PZHL. Żonaty z Danutą, ojciec trojga dzieci. == Sukcesy == Reprezentacyjne Awans do mistrzostw świata Grupy A: 1978, 1985, 1987, 1991 Klubowe Brązowy medal mistrzostw Polski: 1981, 1983 z GKS Tychy Srebrny medal mistrzostw Polski: 1988 z GKS Tychy Srebrny medal Nationalliga B: 1989 z ZSC Indywidualne Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 1987#Grupa B: Skład gwiazd turnieju Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 1989#Grupa A: Jeden z trzech najlepszych zawodników reprezentacji w turnieju Wyróżnienia „Złoty Kij”: 1983, 1988 Galeria Sławy IIHF (2006) == Uwagi == == Przypisy == == Linki zewnętrzne == Biografia na stronie PZHL