Radosław Majdan (ur. 10 maja 1972 w Szczecinie) – były polski piłkarz występujący na pozycji bramkarza, komentator i ekspert telewizyjny, działacz społeczny, przedsiębiorca i osobowość medialna. Wychowanek i wieloletni zawodnik Pogoni Szczecin, dwukrotny mistrz Polski z Wisłą Kraków, reprezentant Polski, uczestnik Mistrzostw Świata 2002. Po zakończeniu profesjonalnej kariery trener bramkarzy, bramkarz piłki nożnej plażowej i blind footbalu. W latach 2006–2009 radny sejmiku województwa zachodniopomorskiego. == Kariera zawodnicza == === Kluby === W 1986, będąc w piątej klasie szkoły podstawowej, podczas turnieju międzyszkolnego został dostrzeżony przez Włodzimierza Obsta, który zaprosił go na trening Pogoni Szczecin. Ostatecznie został graczem klubu; najpierw grał w drużynie juniorów, do pierwszej drużyny trafił w 1989, a w ekstraklasie zadebiutował w sezonie 1992/1993, 8 sierpnia 1992 w przegranym 0:3 meczu przeciwko Ruchowi Chorzów. Przez wiele sezonów był podstawowym bramkarzem Pogoni, występującej wówczas w ekstraklasie (jeden sezon, 1996/1997 w II lidze). Jego największym osiągnięciem w tym czasie było zdobycie wicemistrzostwa Polski w 2001. Przez cały okres gry w Pogoni był ulubieńcem szczecińskiej publiczności, a szacunek wśród fanów zdobył m.in. podczas meczu ze Śląskiem Wrocław, gdy odebrał jednemu z kibiców Śląska skradziony transparent Pogoni. Zagrał w klubie łącznie 225 meczów. W 2001 przeszedł do klubu tureckiej Superligi Göztepe Izmir. Rozegrał w niej 31 meczów w sezonie 2001/2002 w podstawowym składzie, jednak po zakończeniu sezonu odszedł do PAOK-u Saloniki, w którym wystąpił w czterech meczach oraz zdobył Puchar Grecji. Wiosną 2003 występował w tureckim klubie Bursaspor, w którym rozegrał sześć meczów w Superlidze. Latem 2003 przeniósł się do izraelskiego FC Aszdod, gdzie zagrał 12 meczów w pierwszej lidze. W przerwie zimowej został kupiony przez klub ówczesnych mistrzów Polski, Wisłę Kraków. Z drużyną dwukrotnie sięgnął po tytuł mistrzowski (w 2004 i 2005). Występował również w eliminacjach Ligi Mistrzów oraz w Pucharze UEFA. W sezonie 2005/2006 zajął z Wisłą Kraków drugie miejsce w Orange Ekstraklasie. Z powodu kontuzji pod koniec rundy wiosennej w bramce Wisły zastąpił go Mariusz Pawełek, a po zakończeniu sezonu klub nie przedłużył z nim umowy o pracę. 30 czerwca 2006 podpisał dwuletni kontrakt ze swoim macierzystym klubem, Pogonią Szczecin. 25 czerwca 2007 podpisał kontrakt z Polonią Warszawa. W klubie występował sporadycznie, będąc zmiennikiem Sebastiana Przyrowskiego. Ostatni mecz zagrał 7 października 2009 przeciwko Pogoni Szczecin, przegranym 0:2. Karierę sportową zakończył w maju 2010, po czym został rzecznikiem klubu Polonia Warszawa. W lipcu 2019 poinformował o powrocie do działalności sportowej, przyjąwszy propozycję zostania bramkarzem klubu Śląsk Wrocław Blind Football. W październiku tego samego roku z drużyną sięgnął po klubowe mistrzostwo świata. === Reprezentacja === Pierwsze powołanie do reprezentacji Radosław Majdan otrzymał od selekcjonera Henryka Apostela w 1994. W rozegranym 22 sierpnia w Radomiu meczu towarzyskim z Białorusią 22-letni golkiper nie otrzymał jednak szansy debiutu, będąc jedynie rezerwowym dla Andrzeja Woźniaka. Identyczna sytuacja miała miejsce podczas meczu z Litwą, który odbył się 15 marca 1995 w Ostrowcu Świętokrzyskim. W reprezentacji Polski zadebiutował 26 stycznia 2000 w towarzyskim meczu z Hiszpanią w Cartagenie, przegranym 0:3. Był rezerwowym bramkarzem na MŚ 2002, na których rozegrał jeden mecz (jedyny wygrany przez polską drużynę: Polska – USA 3:1). Ostatni, siódmy występ w reprezentacji zaliczył 21 sierpnia 2002 w rozegranym w Szczecinie spotkaniu towarzyskim z reprezentacją Belgii (1:1). Strzegąc reprezentacyjnej bramki przez 449 minut, sześć razy został pokonany przez piłkarzy drużyn przeciwnych. Trzynastokrotnie pełnił rolę rezerwowego, będąc powoływanym na zgrupowania przez trzech selekcjonerów – Apostela, Engela i Bońka. === Plażowa piłka nożna === Grał w reprezentacji Polski w piłce nożnej plażowej. Karierę z piłką nożną plażową zakończył w 2009. == Inna działalność sportowa == 15 grudnia 2009 został mianowany na dyrektora sportowego oraz kierownika drużyny Polonii Warszawa. Od maja 2010 pełnił również funkcję rzecznika prasowego w tym klubie. W sezonie 2011/2012 pełnił stanowisko trenera bramkarzy pierwszego zespołu. W latach 2017–2019 był ekspertem Eurosportu prowadzącym relacje przed i w przerwach transmitowanych przez kanał meczów Ekstraklasy. Od sierpnia 2019 jest stałym ekspertem w programie Liga+ Extra, który emitowany jest na antenach sportowych Canal+. Był też komentatorem meczów piłki nożnej m.in. w Telewizji Polskiej (w tym na kanale TVP Sport) i Eurosporcie. W 2020 został ekspertem i komentatorem Ekstraklasy na wyłączność. Dołączył tym samym do stałej redakcji Canal+ Sport. W 2023 na mocy porozumienia pomiędzy Ringier Axel Springer Polska i Canal+ Polska został jednym z ekspertów Przeglądu ligowego, emitowanego przez Przegląd Sportowy Onet za pośrednictwem strony internetowej i w serwisie YouTube. Program nadawany jest premierowo o godzinie 10:00, w każdy piątek tygodnia, w którym rozgrywana jest kolejka piłkarskiej PKO BP Ekstraklasy. To właśnie najwyższa liga rozgrywek piłkarskich w Polsce, jest głównym tematem każdego odcinka, chociaż nie brakuje tam również komentarzy i analiz dotyczących największych lig europejskich, takich jak: Bundesliga, Premier League, Primera División, Serie A, czy Ligue 1. == Działalność pozasportowa == === Kariera medialna === Przez media nazwany „polskim Beckhamem” i celebrytą. Jego sesje zdjęciowe prezentowały m.in. magazyny „CKM” (2004), „Gala” (2006) i „Joy” (2009). Podpisał kontrakt z agencją modeli Mag Models. Wystąpił w kampanii reklamowej perfum dla mężczyzn włoskiej marki Tonino Lamborghini (2008) i w spotach reklamowych marki Taboo (2008) i firmy produkującej sprzęt sportowy Zina. W 2012 został ambasadorem marki ubraniowej Pako Lorente. 10 maja 2012 ukazała się biografia Majdana pt. Pierwsza połowa, będąca wywiadem-rzeką przeprowadzonym przez Marka Łuszczynę. Książka dedykowana jest Annie Prus, ówczesnej partnerce Majdana. Będąc mężem Doroty Rabczewskiej, pojawił się gościnnie w kilku odcinkach reality show Bar (2002, 2004), Mamy cię! (2005) i Mój pierwszy raz (2005). Gościł również w talk-shows: Szymon Majewski Show (2008) i trzykrotnie w Kuba Wojewódzki (2004, 2005, 2011), a także w reality show Warsaw Shore (2013). W 2008 był członkiem panelu dyskusyjnego w programach: Miasto kobiet i Tomasz Lis na żywo. Wielokrotnie gościł w programie śniadaniowym Dzień dobry TVN. Był uczestnikiem programów rozrywkowych Taniec z gwiazdami (2009), Azja Express (2016) i Mistrzowskie pojedynki. Eternal Glory (2025), bohaterem reality show Iron Majdan (2018) oraz zawodnikiem w specjalnym wydaniu teleturnieju Milionerzy (2017), w którym w parze z Małgorzatą Rozenek-Majdan wygrali 40 tys. złotych, które przekazali Fundacji TVN – „Nie jesteś sam”. Wystąpił w teledyskach do piosenek: „Dżaga” zespołu Virgin (2004), „Katharsis” Dody (2007), „Biegnij” duetu Red & Spinache (2009) i „Mega luzik” zespołu Monopol (2011), był też bohaterem piosenki Grupy Operacyjnej „Podobne przypadki”. Zagrał epizodyczne role w serialach: Chichot losu (2011), Piąty Stadion (2012–2013) i Barwy szczęścia (2016) oraz w filmie Miłość, seks & pandemia (2021). W latach 2012–2014 był gitarzystą zespołu rockowego The Trash, w którego skład wchodzili też: Piotr Konca, Sebastian Piekarek, Marcin Kleiber i Radosław Owczarz. 25 stycznia 2013 zadebiutowali utworem „Na niby”. W 2014 zawiesili działalność. === Kariera biznesowa === W 2007 został wybrany do Rady Nadzorczej SSA Pogoń Szczecin, w której zasiadał trzy miesiące. W latach 2014–2020 zasiadał w Radzie Nadzorczej giełdowej spółki MBF Group S.A. W 2011 stworzył własną linię perfum Vabun. 28 czerwca 2018 firma Vabun, której był prezesem i największym akcjonariuszem, zadebiutowała na GPW, pojawiając się na rynku NewConnect. W grudniu 2020 sprzedał swoje akcje w przedsiębiorstwie i zrezygnował ze stanowiska prezesa zarządu. === Kariera polityczna === W listopadzie 2006 został radnym Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z ramienia Platformy Obywatelskiej, zdobywając ponad 15 tys. głosów. W czerwcu 2009 zrzekł się mandatu. == Życie prywatne == Ma starszą siostrę Katarzynę i młodszego brata Cezarego (ur. 1980). Ich ojciec był marynarzem, a matka Halina (zm. 2023) zajmowała się domem i wychowaniem dzieci. Dorastał na szczecińskim Pogodnie. W młodości oprócz piłki nożnej trenował również judo w Arkonii Szczecin oraz koszykówkę. 20 czerwca 1998 poślubił projektantkę mody Sylwię Koperkiewicz. W latach 2005–2008 był żonaty z piosenkarką Dorotą „Dodą” Rabczewską. W 2012 był w nieformalnym związku z Anną Prus. 10 września 2016 ożenił się z prezenterką telewizyjną Małgorzatą Rozenek, z którą jest związany od 2013. 10 czerwca 2020 urodził im się syn, Henryk. === Procesy sądowe === W kwietniu 2007 został oskarżony o pobicie dziennikarza „Faktu” Mariusza Kuczewskiego, do czego miało dojść w nocy z 31 marca na 1 kwietnia w klubie nocnym „Rocker” w Szczecinie po ligowym meczu Pogoni Szczecin z Wisłą Płock. Sąd pierwszej instancji uznał go za winnego udziału w bójce i skazał na 25 tys. zł grzywny, jednak piłkarz apelował od wyrok. Sąd drugiej instancji umorzył sprawę z braku dowodów. W nocy z 27 na 28 lipca 2008 w pensjonacie Villa Siesta w Mielnie wraz z dwoma innymi piłkarzami (Piotrem Świerczewskim i Jarosławem Chwastkiem) został zatrzymany za znieważenie i napaść na interweniujących policjantów – Arkadiusza Malaszewskiego i Sławomira Kusznerczuka. Prokuratura wszczęła postępowanie w tej sprawie. Majdan opuścił areszt za poręczeniem majątkowym wysokości 50 tys. zł. Proces sądowy rozpoczął się w czerwcu 2009, piłkarze zostali oskarżeni o zmuszanie policjantów przemocą do odstąpienia od czynności służbowych oraz o znieważenie. 15 czerwca 2010 koszaliński sąd rejonowy skazał Majd