Spadkobiercy – polska sceniczna, improwizowana parodia konwencji opery mydlanej, na motywach między innymi Dynastii, Dallas czy Santa Barbara. Przedstawienie realizowane było na scenach klubów i festiwali kabaretowych cyklicznie od 1993. Emitowano je (premierowo) w latach 2008–2016; początkowo jako blok kabaretowy w Polsacie, a następnie jako niezależny serial telewizyjny na antenie TV4 i Comedy Central Polska. Podstawą pomysłu był brak sztywnego scenariusza. Dopiero przed wejściem na scenę informowano aktorów, z kim i na jaki temat mają rozmawiać. Reszta to ich improwizacja. == Realizacja == Serial polegał na niemal stuprocentowej improwizacji aktorów, którzy posiadali wiedzę jedynie na temat linii fabularnej, jakich rekwizytów mogą użyć, kto w danej scenie występuje oraz jak dana scena powinna się zakończyć. Wszystkiego dowiadywali się dopiero na chwilę przed wejściem na scenę, dlatego dialogi, sceniczne gagi czy sposoby realizacji podyktowanej fabuły pozostawały improwizowane. Często w serialu w roli gościa występowały osoby znane powszechnie w środowisku telewizyjnym – ich rolą było obejrzenie początku odcinka z poziomu widza, a następnie po zabrzmieniu sygnału, wejście na scenę, wysłuchanie reżysera i odegranie postaci przez niego podyktowanej. W takiej sytuacji scena była skupiona przede wszystkim na gościu, od którego zależał humor i przeprowadzenie sceny. Maria Czubaszek, po odegraniu epizodycznej roli, została wcielona do serialu na stałe. Scenariusz, choć nieodbiegający stylistyką od innych oper mydlanych, zrealizowany był tak, by umożliwić komikom i gościom jak największe pole do popisu. Często obecne było także wzajemne stawianie sobie wyzwań, np. w formie próśb o zacytowanie wiersza, zaśpiewanie piosenki czy wyszkolenia kogoś w danej (często nieznanej dla aktora) dziedzinie. Jako że była to forma serialu obyczajowego, nie brakowało także scen lirycznych i dramatycznych, które poprzez zachowanie widzów i publiczności, przeradzały się w komedię. Reżyserem spektakli był ich pomysłodawca Dariusz Kamys, który pełnił też rolę inspicjenta opiekującego się fabułą, wtajemniczającego aktorów w tematykę następnych scen i kontrolującego grę z pozycji suflera. Ponadto zapraszał gości na scenę, prezentował didaskalia widzom telewizyjnym oraz kończył daną scenę za pomocą sygnału. Całość była spójna od początku istnienia programu i stanowi jedną z najdłuższych historii polskiej telewizji oraz kabaretu. == Historia == Seria powstała w 1993 roku w klubie studenckim Gęba pod kierownictwem Dariusza Kamysa. Telewizyjnie serial zadebiutował 1 marca 2008 na antenie Telewizji Polsat, jako odrębny blok kabaretowy programu Piotr Bałtroczyk przedstawia (odc. 78–92). W czasie wakacji 2008, od pierwszej soboty lipca, emitowane były odcinki powtórkowe – w soboty i niedziele o 19:30 na antenie Polsatu. Do końca 2008 roku powstało ponad 90 odcinków Spadkobierców (głównie w wersji scenicznej). Od 5 września 2009 nowe, 60-minutowe odcinki, po raz pierwszy jako niezależny serial telewizyjny, były emitowane na antenie TV4 co sobotę o 22:00 (powtórki w niedziele o 13:00 i 20:30). Nowością w nich było występowanie gościa specjalnego. Nagrania spektakli odbywały się początkowo w teatrze Bajka, a po jego upadku w teatrze Palladium w Warszawie. 8 października 2013 odbyła się ostatnia realizacja serialu na żywo we współpracy z kanałem TV4. Ostatni odcinek szóstej serii zrealizowano 15 maja 2014, podczas 30. Przeglądu Kabaretów Amatorskich. Serial został wznowiony w 2016, kiedy to 5 i 6 września nagrano 7. sezon serialu. Został udostępniony za darmo na VOD oraz w serwisie Ipla. == Fabuła == Akcja serialu toczy się w Los Angeles w bogatej rodzinie Owensów. Przedsiębiorca Jonathan Owens ma troje dzieci: Billy’ego, George’a i Dorin. Billy to następca ojca w interesach i człowiek sukcesu, natomiast George nie interesuje się rodzinną firmą, używa życia i pozostaje w konflikcie z ojcem, któremu ma za złe, że nie zapłacił okupu za porwaną w dzieciństwie Dorin. Córka Owensa w wieku 14 lat została porwana, gdy szła do szkoły. Podczas porwania została uderzona w głowę, w wyniku czego straciła pamięć, dlatego musiała odbyć terapię. Wychowywała się w sierocińcu św. Wita w Ohio. W końcu odzyskała pamięć (za sprawą doktora Membera), po czym wróciła do Los Angeles. Postacią negatywną w serialu jest Frank Dealey – kolega z Wietnamu Jonathana Owensa i jego konkurent w interesach. Na obu mężczyznach pragnie zemścić się John McPherson, którego ci pozostawili samotnie w wietnamskiej dżungli na pewną śmierć. Sytuację rodzinną komplikuje też Maggie, matka Jonathana, która mieszka u Owensów. W fabule pojawia się także Harry, człowiek niebezpieczny, który wyszedł warunkowo z więzienia. Przyjaciółmi rodziny są m.in. Warren Johnson, który często dzieli się radami z Owensami i Ken Heighly – narzeczony Dorin, który urodził się w Czechosłowacji jako Jiří, został przemycony w bagażniku trabanta do USA. Z rodziną stale spotyka się też Harriet Ferguson – była agentka FBI zatrudniona przez Jonathana Owensa do inwigilacji Dealeya, a prywatnie kochanka Dealeya, z którym ma córkę Jane. Owensowie mają też swojego lekarza rodzinnego – niekonwencjonalnego doktora Dreyfusa. == Bohaterowie == Jonathan Owens – główny bohater serialu, głowa rodziny Owensów, weteran wojny w Wietnamie, wdowiec, ojciec Dorin, George’a i Billy’ego, w tej roli: Artur Andrus; Maggie Mekintosz Owens – matka Jonathana Owensa, seniorka rodu. Komplikuje rodzinną sytuację, chcąc przejąć fortunę syna. Później wspominano, że Maggie wybrała się w podróż dookoła świata, z której przesyła kartki pocztowe: Maria Czubaszek; Dorin Owens – córka Jonathana Owensa, porwana dla okupu w wieku dwóch lat: Joanna Kołaczkowska; Billy Owens – starszy syn Jonathana Owensa, człowiek „sukcesu”: Marcin Wójcik; George Owens – młodszy syn Jonathana Owensa, jego następca i prawa ręka w interesach. Gotowy wyśmiać wszystko i wszystkich: Robert Górski; Frank Dealey – czarny charakter, konkurent Owensa w biznesie. Człowiek kłótliwy, palący charakterystyczne cygaro w folii. W ostatniej serii uciekł ze złotem Owensów: Janusz Rewers; Harriet Ferguson – była kochanka Dealeya i Johna, narzeczona Jonathana oraz była agentka FBI, wynajęta przez Jonathana do inwigilacji Dealeya. Siostra Harry’ego: Agnieszka Litwin; Harry Ferguson – brat Harriet, uzależniony od wszystkiego, asystent doktora Dreyfusa. Wypuszczony warunkowo z więzienia, mieszka u Dealeya: Michał Wójcik; Ken Heighly – mąż Dorin, sierota, przywieziony z Czechosłowacji do Los Angeles w bagażniku trabanta, syn Johna McPhersona: Wojciech Kamiński; John McPherson – towarzysz Jonathana i Franka z Wietnamu. Próbował zabić Dealeya i Jonathana z zemsty za zostawienie go na ryżowym polu na łaskę żołnierzy Wietkongu. Były kochanek Harriet, ojciec Kena: Piotr Bałtroczyk; Warren Johnson – przyjaciel wszystkich, nieszczęśliwie zakochany w Dorin, zawsze gotów udzielić dobrej rady: Wojciech Tremiszewski; dr Dreyfus – lekarz wszystkich specjalności, kierujący się pokrętną logiką, uważany za człowieka niezrównoważonego psychicznie: Marek Grabie; Check Sullivan – dawny znajomy Harriet, majordomus rodziny Owensów: Bartosz Gajda; Kate Garnett – senatorka, sąsiadka rodziny Owensów: Katarzyna Michalska; Lopez – taper w rodzinie Owensów: Łukasz Pietsch. === Postacie, które pojawiły się w serialu === Sally – córka Jonathana; Simon Steve Mike Owens – syn Dorin i N’Jono; David Grand Dealey – syn Harriet i Franka; Linda Owl – sekretarka i kochanka Jonathana. Zwolniona przez niego, gdy zaszła z nim w ciążę; Danny Cash – mąż Lindy; Ruth Dealey – matka Dealeya; Kevin – konkurent Jonathana w wyborach na kongresmena; Kate Dealey – żona Dealeya. Zmarła po próbie samobójczej; Jason Always – wspólnik Dealeya. Później przez niego zabity, gdy próbował szantażu; dr Harris – lekarz i przyjaciel Jonathana Owensa. Zabity przez Dealeya za niewyleczenie jego żony; dr Lupez – naukowiec, fizyk. Pracował dla Dealeya; Paola Santini – dziennikarka, która zrobiła film o Jonathanie na potrzeby wyborów na kongresmena; Jean – sekretarka Jonathana. Leciała z nim samolotem, który się rozbił; Jackson Hamwey Junior – kongresmen z ramienia partii demokratycznej, kandydujący na gubernatora; naczelny L.A. Times – wypuszczał artykuły szkalujące Owensów; Canelli – paparazzi, który robił m.in. zdjęcia Dorin, gdy ta odwiedziła sierociniec; N’Jono – kochanek Dorin; McQaild – inspektor policji. Postrzelony przez Billy’ego; Cooler – inspektor badający sprawę postrzelenia McQailda; Beth McQaild – żona McQailda; Humphrey Smetana – członek zarządu Owens Corp. i adwokat Owensów; Jenny Owen – bizneswomen i członkini zarządu Owens Corp.; Stacy Morgan – biznesmen i członek zarządu Owens Corp.; dr Dexter – były lekarz rodziny Owensów; Woods – agent federalny badający sprawę potrącenia samochodem kobiety przez Billy’ego; Scott – chciał pomóc (za pieniądze) Owensom w uciszeniu świadka, który oskarżał Billy’ego; Herman Kerrel – płatny zabójca; Farkel – agent federalny; Ann Stuart – była dziewczyna Kena; Alice – była dziewczyna George’a; Chris Lawshow – dawny ukochany Harriet, który chciał się z nią ożenić; Makarow – płatny zabójca i znajomy McPhersona. === Gościnnie === Phil Murdock – były agent FBI, który kiedyś współpracował z Harriet. Chciał namówić ją do powrotu do służby, w tej roli: Andrzej Grabowski; Mauricio – kolumbijski diler narkotyków: Piotr Pręgowski; Wolf – specjalista od uroczystości ślubnych: Marek Siudym; Karen – była nianią George’a i Billy’ego, miała doprowadzić do zgody między braćmi: Elżbieta Zapendowska; Edward – lokaj Franka Dealeya: Tomasz Majer; Colin – kolega Kena z czasów, kiedy był w domu dziecka: Olaf Lubaszenko; Ken – stylista, wynajęty przez Kena Heighly’ego: Robert Janowski; Pastor Bishop – miał pomóc Jonathanowi przekonać Dorin do wstrzemięźliwości w sypianiu z facetami: Stanisław Tym; Denis Lovejoy – barman, wynajęty przez George’a na wesele: Piotr Najsztub; Natasha – rosyjska piosenkarka, dziewczyna George’a: Mo