Jack Holder (ur. 23 marca 1996 w Appin) – australijski żużlowiec. == Życiorys == W 2015 podpisał swój pierwszy kontrakt z Plymouth Gladiators, gdzie jeździł do 2016. W 2016 roku Holder został mistrzem Australii do lat 21, wcześniej w tych samych rozgrywkach zdobywał brązowy medal w 2014 r. i srebrny w 2015. W tym samym roku zajął 4. miejsce w indywidualnych mistrzostwach świata na żużlu do lat 21. W 2017 roku dołączył do polskiej ligi, podpisując kontrakt z KS Toruń, dołączając tym samym do swojego brata Chrisa. W barwach drużyny z Motoareny zadebiutował w przegranym 53:37 meczu z Unią Leszno, w którym zdobył 13 punktów z trzema bonusami w sześciu przejechanych biegach. Również w 2017 roku zdobył Elite Shield w barwach Poole Pirates. Przed rozpoczęciem sezonu 2018 Holder doznał kontuzji obojczyka, która zakłóciła jego przygotowania do sezonu. Pomimo tego w całym sezonie wystąpił w 14 meczach, osiągając średnią biegową 1,708 punktu na mecz. W sezonie 2019 jeżdżąc w barwach toruńskiej drużyny startował głównie spod numeru 8, najczęściej zastępując Rune Holtę bądź Norberta Kościucha. Jego śr. biegowa nie była jednak tak dobra jak w poprzednim roku - wyniosła zaledwie 1,391. Mimo spadku Torunia do 1. ligi, nie odszedł z klubu. W 2020 r. został indywidualnym wicemistrzem Australii na żużlu. W lipcu 2020 został zatrudniony jako gość w Stali Gorzów Wielkopolski, w tym samym czasie pozostał jednak zawodnikiem KS Toruń, gdzie ukończył sezon z najwyższą średnią biegową w I lidze, która wyniosła aż 2,625. Dzięki dobrej postawie Holdera (średnia 2,09 punktu na bieg) Stal, która przed zatrudnieniem Australijczyka zajmowała ostatnie miejsce w tabeli, zakwalifikowała się do fazy play-off z drugiego miejsca. Dostał dziką kartę na dwie rundy Grand Prix 2020 odbywające się w dniach 2-3 października 2020 w Toruniu. Zdobył w nich łącznie 12 punktów do klasyfikacji końcowej. W sezonie 2021 ponownie był jednym z liderów Apatora Toruń. Rozgrywki PGE Ekstraligi ukończył ze średnią 1,943. Wystartował w PGE indywidualnych międzynarodowych mistrzostwach ekstraligi, które ukończył na 8. miejscu z dorobkiem dziewięciu punktów (2,1,3,2,1). Z Sheffield Tigers sięgnął po brązowy medal drużynowych mistrzostw Wielkiej Brytanii. Po sezonie organizatorzy cyklu Grand Prix przyznali mu miejsce wśród stałych rezerwowych GP 2022, jednak w wyniku wykluczenia Rosjan z GP w ramach sankcji nałożonych po rosyjskiej inwazji na Ukrainę, stał się pełnoprawnym uczestnikiem tych rozgrywek. 2 kwietnia 2022 zajął piąte miejsce w Indywidualnych Międzynarodowych mistrzostwach Ekstraligi 2022. 30 lipca 2022 razem z Maxem Fricke i Jasonem Doyle wywalczył złoty medal Speedway of Nations. Był to pierwszy tytuł mistrzowski DMŚ dla Australii od dwudziestu lat. == Życie prywatne == Brat Jamesa Holdera i Chrisa Holdera, również żużlowców. == Przynależność klubowa == Wielka Brytania Plymouth Gladiators (2015–2016) Poole Pirates (2017) Peterborough Panthers (2017) Somerset Rebels (2018) Poole Pirates (2019) Sheffield Tigers (2020–) Polska KS Toruń (2017–2022) Stal Gorzów Wielkopolski (2020) – gość Motor Lublin (2023–2025) Stal Gorzów Wielkopolski (2026) Szwecja Västervik Speedway (2019) == Starty w Grand Prix (indywidualnych mistrzostwach świata na żużlu) == Zwycięstwa w poszczególnych zawodach Grand Prix Stan na 1 października 2024. Miejsca na podium w poszczególnych zawodach Grand Prix === Punkty w poszczególnych zawodach Grand Prix === == Starty w indywidualnych mistrzostwach świata juniorów == == Pozostałe osiągnięcia == === Osiągnięcia indywidualne === Indywidualne mistrzostwa Australii złoto: 2 (2023, 2026) srebro: 2 (2020, 2025) brąz: 1 (2024) Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Australii złoto: 1 (2016) srebro: 2 (2015, 2017) brąz: 1 (2014) Indywidualne międzynarodowe mistrzostwa Ekstraligi im. Zenona Plecha 2021 – 8. miejsce – 9 punktów + 3. miejsce w półfinale 2022 – 5. miejsce – 10 punktów + 2. miejsce w półfinale === Osiągnięcia drużynowe === Speedway of Nations 2022 – 1. miejsce 2025 – 1. miejsce Drużynowe mistrzostwa świata juniorów 2015 – 3. miejsce 2016 – 2. miejsce 2017 – 2. miejsce Drużynowe mistrzostwa Wielkiej Brytanii brąz: 4 (2017, 2018, 2019, 2021) Drużynowe mistrzostwa Polski złoto: 2 (2023, 2024) srebro: 1 (2020) Drużynowe mistrzostwa Szwecji brąz: 1 (2019) == Przypisy ==