Bartosz Kamil Kurek (ur. 29 sierpnia 1988 w Wałbrzychu) – polski siatkarz grający na pozycji atakującego, do 2018 roku na pozycji przyjmującego. Reprezentant Polski od 2007 roku, wicemistrz olimpijski (2024), mistrz (2018) i wicemistrz świata (2022), dwukrotny mistrz Europy (2009, 2023), wielokrotny medalista zawodów międzynarodowych i krajowych oraz wielokrotny zdobywca nagród indywidualnych m.in. MVP mistrzostw świata 2018. Od czerwca 2022 roku do kwietnia 2026 kapitan reprezentacji Polski. W 2018 r. uznany przez Europejską Konfederację Siatkówki (CEV) za najlepszego siatkarza roku oraz został wybrany najlepszym sportowcem Polski w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego" 2018. Honorowy obywatel Nysy. 16 kwietnia 2024 został ambasadorem marki Goldsaver. W Muzeum Olimpijskim w Lozannie postanowił przekazać swoje buty, w których występował na boisku podczas Igrzysk Olimpijskich 2024 w Paryżu. Od maja 2026 roku reklamuje golarkę Philips Head Pro. == Życiorys == Syn byłego siatkarza Adama Kurka. Urodził się w Wałbrzychu, ale dorastał w Nysie, gdzie jego ojciec w połowie lat 90. odnosił sukcesy z miejscową Stalą. Pierwszy kontakt z siatkówką miał w wieku 8 lat, ale oprócz siatkówki w młodości trenował również koszykówkę. W czwartej klasie szkoły podstawowej przeniósł się do klasy o profilu siatkarskim. Ma młodszego brata – Jakuba. 4 listopada 2018 zaręczył się z siatkarką Anną Grejman, przyjmującą reprezentacji Polski. Para pobrała się w sierpniu 2020 r.. == Kariera == === Kariera klubowa === W Uczniowskim Klubie Sportowym Nysa jego trenerem był Roman Palacz (pracował z nim od początku aż do gry w seniorach w klubie AZS Nysa). W 2004 zadebiutował w ekstraklasie. W czerwcu 2005 – mimo ofert z kilku czołowych ówcześnie polskich klubów – przeszedł do Mostostalu Kędzierzyn-Koźle. W 2008 został graczem Skry Bełchatów. W tym klubie trzykrotnie sięgnął po mistrzostwo Polski (2009, 2010, 2011), trzy razy – Puchar Polski (2009, 2011, 2012), zdobywał medale Ligi Mistrzów – brązowy w 2010, srebrny w 2012. W sezonie 2012/2013 siatkarz Dynama Moskwa. Kolejne dwa lata spędził w Cucine Lube, zdobywając z tym klubem mistrzostwo Włoch. W sezonie 2015/2016 wicemistrz Polski z Asseco Resovią Rzeszów. 6 grudnia 2018 roku dołączył do drużyny ONICO Warszawa jako wolny zawodnik, po rozwiązaniu kontraktu ze Stocznią Szczecin. W połowie kwietnia 2019 roku siatkarz Onico Warszawa doznał kontuzji kręgosłupa tuż przed półfinałowym meczem PlusLigi (2018/2019), gdzie potem przeszedł operację mikrochirurgiczną kręgosłupa lędźwiowego i od tamtego czasu miał trzymiesięczną przerwę w treningach. W czerwcu 2019 podpisał kontrakt z włoskim klubem Vero Volley Monza. Od 2020 jest atakującym w japońskim klubie Wolf Dogs Nagoya. === Kariera reprezentacyjna === W reprezentacji Polski zadebiutował 1 czerwca 2007 w meczu Ligi Światowej z Argentyną (3:1). W reprezentacji Polski rozegrał 259 meczów (stan na 17.08.2016 r.) 17 sierpnia 2014 nie otrzymał powołania na Mistrzostwa Świata i po raz pierwszy od 8 lat znalazł się poza kadrą. W kolejnym roku wrócił do reprezentacji, już jako atakujący. Od 2022 roku kapitan reprezentacji. == Sukcesy klubowe == === młodzieżowe === Mistrzostwa Polski Juniorów: 2006 === seniorskie === Puchar Polski: 2009, 2011, 2012 Liga polska: 2009, 2010, 2011 2012, 2016, 2017, 2019 Klubowe Mistrzostwa Świata: 2009, 2010 Liga Mistrzów: 2012 2010 Liga włoska: 2014 Superpuchar Włoch: 2014 Puchar CEV: 2018 Liga japońska: 2023 2022 2021 Puchar Cesarza: 2021 Turniej Kurowashiki: 2023 == Sukcesy reprezentacyjne == === juniorskie === Mistrzostwa Europy Kadetów: 2005 === seniorskie === Mistrzostwa Europy: 2009, 2023 2011, 2021 Liga Światowa: 2012 2011 Puchar Świata: 2011, 2019 2015 Mistrzostwa Świata: 2018 2022 2025 Liga Narodów: 2023 , 2025 2021 2022, 2024 Igrzyska Olimpijskie: 2024 == Nagrody i wyróżnienia == 2005: Najlepszy atakujący Mistrzostw Europy Kadetów 2006: Odkrycie roku w plebiscycie miesięcznika „Super Volley” 2009: Najlepszy punktujący Klubowych Mistrzostw Świata 2010: Odkrycie roku podczas gali Siatkarskie Plusy 2009 2011: Siatkarz roku podczas gali Siatkarskie Plusy 2010 2011: Najlepszy atakujący Pucharu Polski 2011: Najlepszy punktujący Ligi Światowej 2011: Najlepszy zagrywający Mistrzostw Europy 2012: 2. miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na 10 Najlepszych Sportowców Polski 2011 2012: Najlepszy atakujący Final Four Ligi Mistrzów 2012: MVP Ligi Światowej 2013: 6.miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na 10 Najlepszych Sportowców Polski 2012 2018: MVP Mistrzostw Świata 2018: Najlepszy siatkarz Europy 2019: 1. miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na 10 Najlepszych Sportowców Polski 2018 2021: MVP i najlepszy atakujący turnieju finałowego Ligi Narodów wraz z Brazylijczykiem Wallace’em de Souzą 2022: Najlepszy atakujący Mistrzostw Świata == Odznaczenia == Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 2024 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2018 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 2009 == Statystyki zawodnika == === klubowe === === reprezentacyjne === == Przypisy == == Linki zewnętrzne == Sylwetka Bartosza Kurka FIVB (ang.)