Robert Mariusz Janowski (ur. 22 marca 1961 w Inowrocławiu) – polski piosenkarz, kompozytor, poeta, aktor, prezenter telewizyjny i radiowy, lektor radiowy. Z wykształcenia lekarz weterynarii. W latach 80. wokalista zespołów nowofalowych. Ogólnopolski rozgłos zdobył występami w musicalu Studia Buffo Metro i prowadzeniem w latach 1997–2018 i od 2024 teleturnieju muzycznego Jaka to melodia? w TVP1. Zdobywca Złotej Telekamery i wielokrotny laureat Wiktorów. == Życiorys == === Rodzina i edukacja === Wychował się ze starszą siostrą na jednym z osiedli wojskowych w Sochaczewie. Jego matka pracowała jako reżyserka spektakli teatralnych i poetyckich w placówkach kulturalnych, a ojciec był pilotem i majorem w wojskach lotniczych Wojska Polskiego. Kiedy miał 11 lat, jego rodzice się rozwiedli. Po rozwodzie pozostał pod opieką matki, od tamtej pory nie utrzymuje kontaktów z ojcem. Ukończył naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Fryderyka Chopina w Sochaczewie. W czasach licealnych tworzył akademie i apele szkolne oraz spektakle kabaretowe, a także pisał scenariusze i wiersze. Uczył się w szkole muzycznej I stopnia w klasie fortepianu i szkole muzycznej II stopnia w klasie fagotu. Po ukończeniu studiów z medycyny weterynaryjnej na WMW SGGW pracował jako lekarz weterynarii w klinice w Piasecznie. Ukończył także studia podyplomowe z pedagogiki oraz na kierunku „Coaching i NLP” w Centrum Studiów Podyplomowych Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie. === Kariera muzyczna === Występował w amatorskich teatrach, m.in. w kabarecie działającym przy Ursynowskim Domu Sztuki w Warszawie. W latach 80. był członkiem zespołów rockowych: Sekcja Z. (Sekcja Zwłok), Zoo, Exodus i Oddział Zamknięty. W 1983 stworzył muzykę do musicalu rockowego Jonasza Kofty i Bene Rychtera Kompot, w którym zagrał głównego bohatera, Love’a. Spektakl był wystawiany w Fabryce Norblina i został zdjęty z afisza po trzech tygodniach przez Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk. W latach 1991–1999 grał Jana, głównego bohatera musicalu Janusza Józefowicza i Janusza Stokłosy Metro w Teatrze Buffo w Warszawie. Wystąpił także w spektaklu muzycznym Buffo Grosik – Do grającej szafy grosik wrzuć. W grudniu 1994 wydał swój debiutancki album studyjny pt. Co mogę dać. Następnie wydał kolejne płyty: Powietrze (1995) i Nieważkość (2001). Nagrał utwór „Lubię ten smutek” na album Tomasza Filipczaka i Piotra Rodowicza pt. Seweryn Krajewski Smooth Jazz wydany 25 czerwca 2007 przez Polskie Radio. W 2008 wziął udział w trasie koncertowej Lato z radiem oraz wydał album kompilacyjny pt. The Best Of, na której umieścił 30 piosenek podsumowujących jego dotychczasową karierę muzyczną. W marcu 2010 za wysoką sprzedaż albumu pt. Song.pl (2009), na którą nagrał własne wersje przebojów XX-lecia międzywojennego, uzyskał certyfikat platynowej płyty. 28 września 2018 nakładem wydawnictwa Agora wydał album pt. Najpiękniejsze melodie śpiewa Robert Janowski, który promował coverem utworu Heleny Majdaniec „Zakochani są wśród nas”, a także koncertem zorganizowanym 1 października w Teatrze Syrena i kampanią reklamową prowadzoną przez Radio Pogoda. W 2021 zaśpiewał w koncercie „Wielkie kolędowanie z Polsatem”. === Kariera aktorska === Przez trzy lata był aktorem Teatru Dramatycznego w Warszawie, w którym zagrał m.in. w spektaklach: Hamlet, Upadłe anioły i Szósty stopień oddalenia. Współpracował także z warszawskimi teatrami: Rozmaitości (wystąpił w muzycznym spektaklu Bardzo uważaj na...), Rampa (zagrał m.in. w sztuce Conte), Ateneum (zagrał m.in. w spektaklu Okudżawa). Jako aktor filmowy zadebiutował rolą dilera Rokendrola w filmie Piotra Łazarkiewicza Pora na czarownice (1993). Następnie zagrał w filmach: Nocne graffiti (1995) Macieja Dutkiewicza, Ubu Król (2003) Piotra Szulkina i Kto nigdy nie żył... (2006) Andrzeja Seweryna. W latach 1999–2001 grał muzyka Mikołaja Melladę w serialu Na dobre i na złe w TVP2. W 2012 zagrał epizodyczną rolę urzędnika stanu cywilnego w serialu Nad rozlewiskiem w TVP1. === Kariera w mediach === ==== Telewizja ==== W 1997 rozpoczął współpracę z Telewizją Polską jako prezenter telewizyjny. Największą popularność przyniosło mu prowadzenie w latach 1997–2018 teleturnieju Jaka to melodia?, za co w 2000, 2003 i 2008 otrzymał nagrodę Telekamery, w 2009 – Złotą Telekamerę, a w 2009 i 2013 – Wiktora Publiczności. Poza tym w 2007 i 2010 był nominowany do Wiktora Publiczności (w 2010 także w kategorii Gwiazda piosenki i estrady), w 2008 – do Wiktora dla osobowości telewizyjnej. Jako prezenter TVP w 2006 współprowadził Festiwal Jedynki w Sopocie oraz telewizyjne koncerty okolicznościowe. Oprócz tego w latach 2009–2011 współprowadził wybrane koncerty podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, w 2016 zasiadł w komisji jurorskiej wyłaniającej finalistów krajowych eliminacji do 61. Konkursu Piosenki Eurowizji, a w 2017 był jurorem w finale krajowych eliminacji do 62. Konkursu Piosenki Eurowizji. W 2024 roku powrócił do roli gospodarza teleturnieju muzycznego Jaka to melodia?. W 2019 prowadził teleturniej Gra muzyka w TV Puls. W 2008 uczestniczył w 7. edycji programu rozrywkowego Taniec z gwiazdami w TVN. W 2018 wystąpił w kampanii reklamowej środków do protez zębowych Corega. W 2021 zwyciężył w finale 15. edycji programu rozrywkowego Twoja twarz brzmi znajomo w Polsacie, a w latach 2022–2024 był jurorem czterech edycji show. W 2024 został trenerem w szóstej edycji The Voice Senior w TVP2. ==== Radio ==== W latach 2006–2010 prowadził audycję Wasza muzyka w RMF FM. W latach 2012–2018 pracował w Radiu Złote Przeboje, w którym prowadził audycje: Muzyka mojego życia, Weekend z gwiazdą i Złota dwudziestka Radia Złote Przeboje. W 2018 został prezenterem Radia Pogoda, w którym do 25 czerwca 2021 prowadził cykl Najpiękniejsze melodie Roberta Janowskiego, a w latach 2021–2024 był gospodarzem konkursu Po jednej nutce w Radiu Pogoda. W rozgłośni prowadzi także audycję Koncert życzeń oraz krótki cykl Kto dziś świętuje z Radiem Pogoda?, nadawany w ramach Pogodnego Poranka Radia Pogoda. === Kariera pisarska === Napisał i wydał trzy książki: „Muzyka mojego życia” (2016), „Przypadki. Robert Janowski, jakiego nie znacie, w szczerej rozmowie z Marią Szabłowską” (2016) i „Wielcy muzycy” (2020). Napisał także kilka tomików poezji i/lub prozy: „Lustra” (1993), „Głosy” (1995), „Noce” (2001), „Pragnienia” (2004), „Anioły” (2011; tom zawierał także album CD zawierający m.in. wiersze i prozę w wykonaniu Janowskiego) i „Mądrość z natury” (2012). == Wpływ na popkulturę == W 2006 zajął drugie miejsce w plebiscycie Telewizja Marzeń „Gazety Wyborczej” w kategorii prowadzący teleturnieje, a w 2008 – szóste miejsce w rankingu najpopularniejszych prezenterów programów rozrywkowych, który został sporządzony na podstawie badań TNS OBOP. W 2010 zajął drugie miejsce w kategorii „prezenterzy rozrywki” w badaniu preferencji widzów zleconym przez telewizję UPC i ósme miejsce w rankingu najbardziej znanych prezenterów telewizyjnych sporządzonym przez Instytut ARC Rynek i Opinia. W 2011 zajął pierwsze miejsce na liście najbardziej dochodowych celebrytów stacji telewizyjnych sporządzonym przez dom mediowy PanMedia Western na podstawie przychodów reklamowych. W 2015 zajął dziewiąte miejsce w zestawieniu Top 10 celebrytów – lokomotyw reklamowych sporządzonym przez dom mediowy Lowe Media, a w następnym roku awansował na siódme miejsce analogicznego rankingu sporządzonego przez dom mediowy MullenLowe MediaHub. == Życie prywatne == Z pierwszą żoną, Katarzyną Kalicińską-Goczał, ma syna Makarego (ur. 18 grudnia 1988). W 2004 ożenił się z Katarzyną Dańską, z którą ma dwie córki: Anielę (ur. 1998) i Tolę (ur. 9 sierpnia 2000) i rozwiódł się w lipcu 2011. 14 września 2013 zawarł ślub cywilny się z kostiumografką Moniką Głodek (ur. 1974), w lipcu 2014 – po unieważnieniu pierwszego małżeństwa – wziął z nią ślub kościelny, a we wrześniu 2023 odnowił z nią przysięgę małżeńską. Od 2011 był nękany przez stalkerkę Monikę Janus, która w 2014 za uporczywe nękanie Janowskiego i jego żony, Moniki, została skazana na 10 miesięcy więzienia, w 2017 usłyszała wyrok 10 miesięcy przymusowego leczenia w szpitalu psychiatrycznym, a w 2023 została osadzona w jednostce penitencjarnej. W 2014 otworzył Fundację „Scena Marzeń” zajmującą się pomocą młodzieży utalentowanej artystycznie. == Filmografia == === Filmy i seriale === 1991: Kiedy ranne wstają zorze – rolnik 1993: Pora na czarownice – Rokendrol 1996: Nocne graffiti – Koks, dealer narkotyków 1998: Białe i czarne 1999–2001: Na dobre i na złe – muzyk Mikołaj Mellado 2003: Ubu Król 2003–2008: Na Wspólnej – Robert Malczewski 2004: Serce gór – rycerz Galtor 2005: Kto nigdy nie żył… – piosenkarz Paweł 2009: Teraz albo nigdy! – sprzedawca na targowisku (odc. 5) 2012: Nad rozlewiskiem – kierownik USC (odc. 13) === Teatr === 1982: Katarynka (etiuda szkolna) – chłopak 1986: Poezja grozy (spektakl telewizyjny) – młody poeta 1991: Metro – Jan 1992: Hamlet – Rosenkrantz 1993: Upadłe Anioły – Lucyfer 1994: Szósty Stopień Oddalenia – Ricky 1995: Klimaty (spektakl telewizyjny) – Franciszek 1997: Kram z piosenkami (spektakl telewizyjny) – romantyk 1998: Duże i małe (spektakl telewizyjny) – gitarzysta 2019: Love machines (etiuda szkolna) – biznesmen 2024: Lumbago - doktor === Publikacje książkowe === 2016: „Muzyka mojego życia”, wyd. Agora 2016: „Przypadki. Robert Janowski, jakiego nie znacie, w szczerej rozmowie z Marią Szabłowską”, wyd. Znak Literanova 2020: „Wielcy muzycy”, czwarty tom z serii „Wielcy ludzie”, wyd. Wielokropek == Audycje radiowe == 2006–2010: Wasza Muzyka (RMF FM) 2012–2018: Muzyka mojego życia, Weekend z gwiazdą i Złota dwudziestka (Radio Złote Przeboje) od 2018: Najpiękniejsze melodie Roberta Janowskiego (Radio Pogoda) == Dyskografia == Albumy studyjne Kompilacje == Nagrody i wyróżnienia == == Odznaczenia == Order Uśmiechu: 2022 == Przypisy == == Bibliografia == Serwis „Konferansjerzy” Robert Janowski w bazie Filmweb Robert Jan